هيپسيلوپودون
هيپسيلوپودون به معني دندان تاج بلند
•
يك دايناسور اورنيتوپود گياهخوار
•
پوزه شاخ مانند و دندان هاي گونه اي
•
تندرو( بر روي دو پا )
•
دم سخت به منظور ايجاد تعادل به هنگام دويدن
آناتومي:
هيپسيلوپودون حدود 5/6 فوت(2متر) طول و 2 فوت(6/0 متر) بلندي و 150
پوند(68 كيلوگرم) وزن داشت. هيپسيلوپودون منقاري شاخ مانند، كيسه هاي
گونه اي و 30-28 دندان تيز در جمجمه اي كوچك به طول
¾
4 اينچ( 12 سانتي متر) و عرض 2 اينچ( 5 سانتي متر) داشت. هيپسيلوپودون دو
رديف، ورقه هاي استخواني داشت كه پشتش را مي پوشاند.
پاهاي
باريك و قلمي و دم سخت و محكم سرعت و چابكي به اين دايناسور مي داد. اين
دايناسور چشمان بزرگ، فكهاي قوي، دستان پنج انگشتي و پاهاي چهار انگشتي
(يك انگشت در هر پايش به صورت يك پنجه پسين بود).
تحرك:
هيپسيلوپودون دايناسور دونده اي بود كه بر روي دو پا با سرعت زيادي مي
دويد پاهاي پشتي آن طويل بود، و دمي سخت داشت كه به هنگام دويدن به تعادل
آن كمك مي كرد.
زمان زیست:
هيپسيلوپودون
در دوره كرتاسه آغازين،حدود 125-120 ميليون سال پيش زندگي مي كرد.
رفتار:
لايه
استخوان داري از حدود 20 فسيل هيپسيلوپودون با هم در جزيره كوچك وايت (
ساحل در جنوب انگلستان) از خاك بيرون آمد. اين يافته ها نشان مي دهد كه
يك گله هيپسيلوپودون در آن زمان با هم مرده اند.
آن ها
تخمهايشان را مي پوشاندند و از اين دايناسور هاي كوچكتر براي مدت كمي
محافظت مي كردند. اين شواهد به وسيله فسيلهاي يافت شده در آشيانه هاي
هيپسيلوپودون ها به دست آمده است.
هوش:
هيپسيلوپودون يك اورنيتوپود بود كه هوش آن ( هوش دايناسور به وسيله نسبت
مغزش به وزن بدنش يا
EQ
به دست مي آيد) در ميان دايناسورها متوسط بود.
EQ-
بهره هوشي:
تغذيه:
اين
دايناسور منقار شاخي يك گياهخوار بود كه تنها از گياهان تغذيه مي كرد و
30-28 دندان اسكنه شكل داشت.
كشف فسيلها:
هيپسيلوپودون اولين بار به وسيله توماس هوكسلي در سال 1870 توصيف شد.
ديرينه شناسان آن زمان تصور مي كردند كه هيپسيلوپودون كاملا" شبيه
كانگوروهاي درختي امروزي بوده است. براي يكصد سال دانشمندان اعتقاد
داشتند كه هيپسيلوپودون بين درختان زندگي مي كرده است. در سال1974 ديرينه
شناسي به نام پيتر ام. گالتونز با بازسازي فسيل هيپسيلوپودون نشان داد كه
هيچ شاهدي از اينكه اين دايناسور گياهخواري جنگلي بود، وجود ندارد و بلكه
دايناسوري خشكي زي بوده است.
فسيل
هاي هيپسيلوپودون و بسياري از گونه هاي ديگر كرتاسه ( ايگونودون،
كروكوديليانس، تورتولس، ماهي ها، حشرات، پستانداران و گياهان ) در ويلدن
از جنوب انگلستان و جزيره وايت كشف شده است. حدود 20 فسيل هيپسيلوپودون
با يكديگر در جزيره وايت ( در جنوب انگلستان ) يافت شد،
اين
مساله نشان مي دهد كه هيپسيلوپودون ها به صورت گله اي مهاجرت مي كردند.فسيل
هاي ديگر از اين دايناسور در اسپانيا يافت شده است.
طبقه بندي:
هيپسيلوپودون از دايناسورهاي گياهخوار اورنيتيسكان بود كه به رده
اورنيتوپودا ، خانواده هيپسيلوپدونيتده( گياهخواران آهو مانند و گله اي
كه شامل دريوساروس، اتنيليا، تنوتوساروس، پاركسوساروس و تسكلوساروس
بودند) تعلق داشت. هيپسيلوپودون ها از تكامل دايناسورهاي منقار اردكي
نظير پاكي سفالوساروس به وجود آمده بودند. گونه خاصي از آنها فوكسي نام
داشت.
هيپسيلوپودون
:
•
منقار شاخ مانند
•
آرواره هاي قوي با 30-28 دندان تيز
•
دستان
پنج انگشتي
•
پاهاي
چهار انگشتي
•
پاهاي
عقبي بلندتر از پاهاي جلوئي
•
دم بلند
•
دو رديف
صفحه استخواني كه روي پشتش قرار داشتند
•
جمجمه
كوچك( به اندازه دست انسان )
•
چشمان
بزرگ
هيپسيلوپودون يك دايناسور گياهخوار كوچك بود كه در طول دوره كرتاسه، حدود
120تا125 ميليون سال پيش زندگي مي كرد. نام هيپسيلوپودون به معني دندان
تاج بلند است كه به وسيله توماس هوكسلي در سال 1869 نامگذاري شد.
