زيگونگوساروس
زيگونگوساروس
دايناسوري غول پيكر، با گردن بلند، دم دراز و گياهخواربود، كه حدود
150 ميليون سال پيش مي زيست.
آناتومي:
زيگونگوساروس
چهار پاي بزرگ علفخواري بوده است. اين جانور حدود 35 فوت (7/10متر)
درازا و حدود 20 تن وزن داشته است. اين دايناسور گردن بلند، دم
كوتاه، سركوچك با دندانهاي قاشقي شكل و پاهاي كلفت نظير فيل داشته
است.
زمان
زیست:
زيگونگوساروس در طول دوره ژوراسيك زندگي مي كرده است.
تغذيه:
زيگونگوساروس گياه خوار بوده و از گياهان تغذيه مي كرد. اين جانور با
دندان هاي قاشقي شكل خود شاخ و برگ درختان را مي خورد.
هوش:
تصور مي شد كه اين جانور همانند ساراپودها( نظير زيگونگوساروس،
براكيوساروس و آپاتوساروس) و استگوزاروس ها يك مغز ثانويه نيز داشته
است.ديرينه شناسان امروزه معتقدند كه مغز دوم آن ها درواقع فقط يك
طناب اسپينالي بزرگ بوده كه در ناحيه هيپ آن ها قرار داشته است. و
بزرگي آن بيشتر از مغز كوچك حيوانات بوده است.
زيگونگوساروس يك ساوروپودومورفا بود،كه هوش آن(يا
EQ
که
از روی نسبت مفز به بدن
جانور
محاسبه می شود)
كمترين مقدار را در بين دايناسورها داشته است.
EQ-
بهره هوشي:
رفتار:
زيگونگوساروس ها بصورت گله اي
زندگی
ميكردند و هنگاميكه غذاي آن ها
تمام
مي
شد
مهاجرت مي كردند. زيگونگوساروس ها نيز ممكن است كه همانند ساير
ساروپودها
تخم
گذار بوده اند. تخم هاي ساروپود
به
صورت
خطي پيدا شده و در آشيانه و يا لانه خاصي نبوده است، و احتمالا" تخم
ها همانطور كه جانور راه مي رفته بر روي زمين مي افتادند، و گمان مي
رود كه ساروپودها از تخم هايشان مراقبت نمي كردند. ساروپودها در حدود
100 سال زندگي مي كردند.
حركت:
زيگونگوساروس ها با سرعتي آرام و بر روي چهار پاي عظيم و فيل مانند
خود راه مي رفتند. سرعت حركت دايناسورها با استفاده از مورفولوژيشان(
خصوصياتي نظير طول پا و برآورد وزن بدنشان) و ردپاهاي فسيل شده شان
به دست آمده است.
كشف
فسيل ها:
بيشترين اسكلت هاي كامل زيگونگوساروس در زيگونگ،چين پيدا شده است.
زيگونگوساروس ها بوسيله هوآ، چاو، و چو در سال 1976 نام گرفته اند.
طبقه
بندي:
زيگونگوساروس ها از دايناسورهاي سوسماري بودند.زيگونگوساروس ها ممكن
است نظير مامنكيسهاروس فوكسينيس يا اوميساروس از يك رده باشند.
