مامنکیزاروس
آناتومی:
مامینکیزاروس دایناسوری گیاهخوار ،چهار پابادمی طویل وگردنی دراز
بود.مامینکیزاروس گردنی طویل تر از سایر دایناسورهای شناخته شده به
جزساروپوزیدون که اخیرا کشف شده داشت.گردن مامینکیزاروس حدود
46فوت(14متر)بلندی داشت.این دایناسور 19مهره درگردنش داشت که بیشتراز
دایناسورهای شناخته شده بود. مامینکیزاروس حدود70تا80 فوت
(21تا25متر)بلندی وحدود 12تن وزن داشت.پاهای عقبی بلندترازپاهای
جلویی آن بود.این پاهای عقبی شبیه پاهای دیپلودوکوس بود.جمجمه این
دایناسور جعبه ای شکل بود.برخلاف دیپلودوکوس که پوزه ای کشیده داشت.
چراگردن مامینکیزاروس اینقدربلندبود؟
مامینکیزاروس،
گردنش را کما بیش افقی(موازی با زمین) نگه می داشت. احتمالا گردن
دراز این دایناسور برای گشتن درجنگلها به کار می رفته تا از برگهایی
استفاده کند که برای ساروپودهای بزرگ دیگر غیرقابل دسترسی بود و این
ساروپودها نمی توانستند به خاطر اندازه شان به این جنگلها نفوذ کنند.
به علاوه گردن دراز،این دایناسور را قادر می ساخت تا پتریدفیتها(دم
اسبیان، خزه و سرخس) را بخورد. این گیاهان برگ صاف در مناطق مرطوب
رشد می کنند که ساروپودها نمی توانستند به آنجا راه یابند. اما
احتمالا ساروپودها روی زمین سخت می ایستاده و در این مناطق مرطوب چرا
می کردند.
تغذیه:
مامینکیزاروس
گیاهخوار بود و برای بقای خود در هر روز مقادیر بسیار زیادی گیاه می
خورد. این دایناسور همه برگها را بدون جویدن می بلعید و احتمالا
سنگهای معده را هم می بلعیده(سنگهایی که در معده اش باقی می ماند) تا
به هضم مواد گیاهی کمک کند.
مامینکیزاروس
دندانهایی کند داشت که برای جویدن و خردکردن برگهای درختان مفید
بودند.
احتمالا غذای اصلی
مامینکیزاروس
کاج
بوده است که در زمان زیست ساروپودهای بزرگ، فراوانترین گیاه بود.
منبع غذایی ثانویه شامل گینگکاس، دانه های سرخس، سیکادها، علف، سرخس،
خزه و دم اسبیان بوده است.
رفتار:
مامینکیزاروس
ها
به صورت گله ای زندگی می کردند و هنگامی که غذای محل زیستشان تمام می
شد مهاجرت می کردند. احتمالا
مامینکیزاروس
مثل
ساروپودهای دیگر تخم گذار بوده است. تخمهای یافت شده ساروپودها دارای
الگوی خطی بوده اند و در لانه قرار نداشتند. احتمالا هنگامی که جانور
در حال حرکت بوده، تخم می گذاشته است. اعتقاد بر این است که
ساروپودها از تخمهایشان مراقبت نمی کرده اند. طول عمر ساروپودها
100سال بوده است.
هوش:
تصور می شد که ساروپودها(مثل دیپلودوکوس، براکیوزاروس و آپاتوزاروس)
و استگوزاروس مغز ثانویه ای داشته اند. امروزه دیرینه شناسان
معتقدندچیزی که آنها آن را مغز ثانویه می پنداشتند در واقع بزرگ شدگی
طناب عصبی در منطقه ران بوده است. این بزرگ شدگی از مغز کوچک جانور
بزرگتر بود.
مامینکیزاروس
نوعی ساروپود بود که هوش آنها(یا
EQ
که از روی نسبت مغز به وزن بدن اندازه گیری می شود)در بین دایناسورها
در کمترین حد بود.
EQ-
بهره هوشي:
تحرک:
مامینکیزاروس،
خیلی آهسته روی چهار پای ستون مانند راه می رفت(از روی فسیل ردپا،
طول پاهای آن و وزن تقریبی اش مشخص شده است).
زمان
زیست:
مامینکیزاروس،
در دوره ژوراسیک پسین، از 145- 156 میلیون سال قبل می زیست. ژوراسیک
پسین، دوره ای بود که زمین بسیار گرم و سطح آب دریاها بالا بود و هیچ
یخ قطبی وجود نداشت. به علاوه ژوراسیک پسین زمان حکمفرمایی
ساروپودهای غول پیکر(دایناسورهای گردن دراز) بر روی زمین بود. این
دایناسورهای غول پیکر شامل کامارازاروس، آپاتوزاروس، دیپلودوکوس و
براکیوزاروس می باشند. علاوه براین دایناسورها، استگوزاروس،
توجیانوگوزاروس، آلوزاروس، سوپرزاروس، کوئلوروزاروس و بسیاری
دایناسورهای دیگر هم در این دوره می زیستند.
فسیلها:
مامینکیزاروس، در سال 1954، توسط دیرینه شناسی چینی، به نام چونگ چین
یانگ، نامگذاری شد. فسیلهای این جانور در چین کشف شده اند.
طبقه بندی:
مامینکیزاروس متعلق است به:
•
قلمرو(جانوران)
•
شاخه مهره داران(داراي طناب عصبي پشتي هستند كه در مغز خاتمه مي
يابد)
•
رده آركوزاريا(دياپسيدها با دندانهاي سرپيچي و غيره)
•
راسته
ساريچيا- دايناسورهاي جهنده.
•
زيرراسته ساروپودا- گياهخواران بسيار بزرگ و
چهارپا که دمی بلند و سری کوچک داشتند.
•
خانواده ديپلودوسيدا يا كاماراسيدا-
پاهای این دایناسور شبیه به دیپلودوسیدا بود اما جمجمه آن بسیار
شبیه به کاماراساریدا بود.
•
جنس
مامینکیزاروس.
•
گونه نوعي اين جنس كانستراكتوس است.
سایر گونه های مامینکیزاروس کانگ شوینسیس، هوکوننسیس، جینگیان
جنسیس و سینوکانادوروم
مي باشد.
