كامارازاروس
آناتومي
كامارازاروس، گياهخواري غول پيكر، باگردني بلند و دمي طويل بود كه طول آن حدود 24 تا65 فوت(5/7 تا20 متر) و ارتفاع آن 15 فوت(6/4 متر) و وزن آن بيش از20 تن(حدود 28000 كيلوگرم) بود. كامارازاروس،از ساروپودهاي ديگر كوچكتر بود. اين دايناسور، سري كوچك و بلند با پوزه اي ضخيم و دندانهايي قاشقي شكل داشت. گردن و دم آن،كوتاهتر از ساروپودهاي ديگر بود. كامارازاروس،پاهاي قطور پنج انگشتي داشت. انگشت داخلي براي دفاع چنگالي بلند، تيز داشت. پاهاي جلويي اندكي كوتاهتر از پاهاي عقبي بودند و پشت آن تقريبا هم سطح زمين بود. نام آن،دايناسور حفره دار، از سوراخهايي گرفته شده كه در مهره هاي آن وجود دارد و وزن اين دايناسور را كاهش مي دهد.
زمان زيست
كامارازاروس،در دوره ژوراسيك پسين، حدود 145-155 ميليون سال قبل مي زيست. ژوراسيك پسين زمان زيست ساروپودهاي زيادي بودكه عبارتند ازديپلودوكوس، آپاتوزاروس و براكيوزاروس. به علاوه استگوزاروس، توجيانكوزاروس، آلوزاروس، سوپرزاروس،كوئلوروزار و بسياري دايناسورهاي ديگر هم در اين دوره مي زيستند.
رفتار
فسيلهاي كاماروزاروس به صورت گروههايي يافت شده اند كه هم دايناسورهاي بالغ و هم دايناسورهاي جوان در آن وجود دارد. اين امر نشان مي دهد كه كاماروزاروسها به صورت گله اي زندگي كرده و از فرزندانشان مراقبت مي كرده اند. كاماروزاروس، مثل ساروپودهاي ديگر تخم گذار بوده است. تخمهاي يافت شده ساروپودها داراي الگوي خطي بوده اند و نه در لانه. احتمالا اين تخمها هنگامي گذاشته شده اند كه جانور در حال حركت بوده است. اعتقاد براين است كه ساروپودها از تخمهايشان مراقبت نمي كرده اند. طول عمر ساروپودها صد سال بوده است.
تغذيه و دندانها
كاماروزاروس، گياهخوار بود(تنها گياهان را مي خورد). اين جانور مجبور بود براي بقا، هر روز مقادير بسيار زيادي مواد گياهي را بخورد. كاماروزاروس،تمام برگهاي گياه را مي بلعيد بدون اينكه آنها را بجود. احتمالادر معده اين جانورسنگ معده وجود داشته كه به هضم موادگياهي مثل برگهاي سرخ و كاج
كمك مي كرده است. كاماروزاروس، دندانهايي بلند،پهن و قاشقي شكل داشت.
هوش
تصور مي شد كه ساروپودها(مثل كامارازاروس، براكيوزاروس و آپاتوزاروس) و استگوزاروس، مغز ثانويه اي دارند. امروزه ديرينه شناسان معتقدند كه آنچه آنها آن را مغز ثانويه مي پنداشتند، بزرگ شدگي طناب عصبي در قسمت ران بوده است. اين بزرگ شدگي از مغز كوچك جانور هم بزرگتر بوده است.
كامارازاروس، نوعي ساروپود بود كه هوش آنها(يا EQ كه از روي نسبت مغز به وزن بدن اندازه گيري مي شود) از همه دايناسورها كمتربود.
EQ - بهره هوشي
تحرك
احتمالا كامارازاروس، برروي چهار پاي بزرگ(از روي ردپاي فسيل شده، طول پاها و وزن تقريبي آن مشخص شده است) خيلي آهسته حركت مي كرده است.
فسيلها
تعداد زيادي از فسيلهاي كامارازاروس در آمريكاي شمالي(در كلرادو، نيومكزيكو،اوتا و وايومينگ) يافت شده است. كامارازاروس، در سال 1877 توسط ادوارد درينكركوپ،نامگذاري شد.
طبقه بندي
كامارازاروس، نوعي دايناسور ساريچين، ساروپودومورف و يكي از كوچكترين ساروپودهايي(گياهخواران داراي گردن دراز و دم بلند)بود.كامارازاروس متعلق به خانواده كامارازاريدا، ساروپودهاي سرجعبه اي است كه شامل كامارازاروس، اوهلوپوس، اوپيستوكوئليكاديا و غيره مي باشد.
گونه نوعي كامارازاروس سوپرموس مي باشد. گونه هاي ديگر كامارازاروس عبارتند از: كامارازاروس گرانديس، كامارازاروس لنتوس و كامارازاروس لويسي.
