آمارگازاروس
دايناسوري از لاآمارگاي آرژانتين
آناتومي:
آمارگازاروس(نام آن ازلاآمارگاي گرفته شده است، كانيوني درآرژانتين كه
فسيلهاي اين جاندار در آنجا يافت شده اند) ساروپودي از دوره كرتاسه
پيشين بود. طول اين گياهخوار حدود 33 فوت(10 متر) و وزن آن حدود5000
كيلوگرم بود. در امتداد ستون فقرات،گردن،بدن و دم اين جانور، دو رديف
خار رشد كرده بود. اين خارها، پوست جاندار را پوشانده و يك(يا دو)
بادبان را تشكيل مي دادند. بنابراين، اين بادبان احتمالا ساختاري
حرارتي بوده كه براي جذب و انتقال گرما، جفت گيري و تسلط و/ يا براي
بزرگتربه نظر رسيدن اين دايناسور در مقابل درندگان به كار مي رفت. از
سوي ديگر، اين خارها، براي محافظت و دفاع هم مفيد بودند. آمارگازاروس،
چهارپا بود و سري كوچك، گردني دراز و دمي بسيار بلند داشت.
پاهاي جلويي اين دايناسور، كوتاهتر از پاهاي عقبي بودند و همه
پاها شبيه پاهاي فيل و پنج انگشتي بودند. يكي از انگشتان هر پا، براي
مراقبت شستي چنگال مانند داشت. به علاوه، احتمالا اين دايناسور از دم
شلاق مانندش هم براي محافظت از خود استفاده مي كرده است.
تغذيه:
آمارگازاروس، گياهخوار بود. اين دايناسور براي بقا روزانه
مقداربسيارزيادي گياه مي خورد. وي كل برگ را بدون جويدن، مي بلعيد و
احتمالا در معده اش، سنگ معده وجود داشته كه به هضماينمواد خام گياهي
كمك كند. اين جانور دندانهايي كند داشته كه براي كندن برگ درختان مفيد
بوده است.
احتمالا غذاي اصلي آمارگازاروس، كاج بوده كه در زمان حيات اين ساروپود
بزرگ، فراوانترين گياه به حساب مي آمده است. منبع غذايي ثانويه شامل
گينگكاس، دانه سرخس، سيكاد، كنجد،سرخس، خزه گيان و دم اسبيان بوده است.
رفتار:
آمارگازاروس، به صورت گله اي زندگي مي كرده و هنگامي كه همه
غذاي محل زيستشان را مي خوردند، مثل ديپلودوسيدهاي ديگر، مهاجرت مي
كردند. احتمالاآمارگازاروس، مثل بقيه ساروپودها، تخم گذاربوده است.
تخمهاي يافت شده ساروپودها(ازگونه هاي ديگر، نه آمارگازاروس) داراي
الگوي خطي بوده اند و در لانه قرار نداشته اند. احتمالا تخمها به هنگام
حركت جانور گذاشته شده اند. اعتقاد براين است كه ساروپودها، از
تخمهايشان مراقبت نمي كرده اند. طول عمر ساروپودها صد سال بوده است.
تحرك:
آمارگازاروس، چهارپا بود و روي چهار پاي كوتاه راه مي رفت.
هوش:
تصور
مي شود كه ساروپودها(مثل آمارگازاروس، سوپرساروس، براكيوزاروس و
آپاتوزاروس) و استگوزاروس، مغز ثانويه داشته اند. امروزه ديرينه
شناسان مي دانند كه آنچه آنها آن را مغز ثانويه مي دانستند، بزرگ شدگي
طناب عصبي در منطقه ران بوده است. اين مركز عصبي، پاهاي پشتي جانور را
كنترل مي كرده وبزرگتر از مغزكوچك جانور بوده است.
آمارگازاروس، نوعي ساروپود بودكه هوش آنها(يا
EQكه
از روي نسبت مغز به وزن بدن محاسبه مي شود)پايينتر از دايناسورهاي ديگر
است.
EQ-
بهره هوشي:
زمان زيست
آمارگازاروس، در دوره كرتاسه پسين، حدود 131 تا 125 ميليون سال قبل مي
زيست.
فسيلها:
اسكلت
كامل آمارگازاروس شناسايي شده است(در اين اسكلت فقط بخش جلويي جمجمه و
دم وجود ندارد). آمارگازاروس، در لاآمارگا، كه كانيوني در آرژانتين
است، يافت شد. اين فسيل، در سال 1991، توسط ديرينه شناسان سالگادو و
جوز بناپارت نامگذاري شد.
طبقه بندي:
آماگازاروس، دايناسوري بزرگ و گياهخوار، يك ساريچين(دايناسور جهنده)،
يك ساروپودومورف(گياهخوارگردن دراز و دم درازي كه روي چهار پا راه مي
رفت)، يك ساروپود(گياهخوا بسيار بزرگ) و يكي از اعضاي خانواده
ديپلودوسيدا است.(ساروپودهاي دندان ميخي كه شامل آپاتوزاروس،
سوپرزاورس،سيزموزاروس،ديپلودوكوس و دايناسورهاي ديگر مي باشد).
آمارگازاروس،بسيار شبيه ديكرائوزاروس مي باشد. |
