ويليام باكلند
(BACKLAND, WILLIAM)


ويليام باكلند (1856-1784) كاشف فسيل بريتانيايي، كشيش و مربي آكسفورد بود (که زمين شناسي و كاني شناسي هم مطالعه می کرد) او مگالوزاروس را در سال 1819 كشف كرد و در سال 1824 نام گذاري كرد. اين دايناسور، اولين دايناسوري است كه به صورت علمي توصيف شده و اولين دايناسور تروپودي است كه كشف شده است. او همچنين فسيلهايش را هميشه در كيف آبي بزرگي جمع آوري مي كرد و اغلب اوقات آن ر ا با خودش حمل مي كرد.
 

 BACTERIA
(باكتري)


باكتري موجود
زنده ميكروسكوپي و تك سلولي است كه در سراسر جهان زندگي مي كند. مهمترين جزء نادر تجزیه مواد ارگانيكي و تثبيت نيتروژن هستند.
 

 BACTROSAURUS
(باكترازاروس)


(به صورت باك – ترا – زار – وس تلفظ مي شود) باكترازاروس (به معني سوسمارخارگزي) يك دايناسور بزرگ منقار اردكي و گياهخوار بود. (يك هادروزارين لامبيوزاريد)، كه بيش از 20 فوت (6 متر) طول و 1500 كيلوگرم وزن داشت. استخوان ران اين دايناسور حدود 80 سانتي متر طول داشت. حدود 6 فسيل غير كامل باكتروزاروس در مغولستان و چين كشف شده است. اين جانور در طي زمان كرتاسه پاياني يعني حدود 85 – 97 ميليون سال پيش زندگي مي كرد و در سال 1933 به وسيله گيلور نام گذاري شد. گونه خاص اين جنس باكتروزاروس جانسوني نام دارد.

 

BACULITES
(
باكيوليتس)


باكيوليتس (به معني سنگ چسبنده متحرك) جنسي از آمونيتها است كه در زمان كرتاسه پاياني زندگي مي كرد. اين جانور دگرريخت در مراحل جواني پوسته حلقوي داشت. در هنگام بلوغ پوسته اي صاف و لوله اي شكل داشت كه طول آن حدود 2 متر بود (كه بعداً به صورت چوب پنبه پيچشي مي شد.) باكيوليتس نرم تن پابرسردريايي بود كه به صورت كلتي هايي در كف درياها زندگي مي كرد. گونه هاي باكيوليتس بسيار گسترده اند آنقدر كه فسيل اين جانور به عنوان فسيل شاخص استفاده مي شود. باكيوليتس به وسيله ديرينه شناسي فرانسوي به نام آسيددسالينس ايوربيگني در سال 1850 نام گذاري شد.
 

BAGACERATOPS
(باگاسراتوپس)


(به صورت باگ – آ – سر – آ – توپس تلفظ مي شود) باگاسراتوپس (به معني صورت شاخ كوچك) يك دايناسور سراتوپسين بود كه حدود 3  فوت (1 متر) طول داشت . باگاسراتوپسها حدود 65 پوند (30 كيلوگرم وزن داشتند. اين دايناسور گياهخوار چهارپا با سپر گردني كوتاه و شاخي كوچك بر روي پوزه اش بود. اين جانور در منطقه اي كه امروزه مغولستان و چين نام دارد و در زمان كرتاسه پاياني حدود 70 ميليون سال پيش زندگي مي كرد. اين دايناسور توسط هالسزاكا اسمولسكا در 1975 توصيف شد. گونه خاص اين جنس باگاسراتوپس روژدستونسكي نام دارد.

BAGARAATAN
(باگاراتن)


(به صورت باگ – آ – را – تن تلفظ مي شود) باگاراتن (به معني شكارچي كوچك) يك
دايناسور گوشتخوار، كوچك، دو پا و تندرو بود (يك كوئلوروزار ابتدايي). اين تروپود حدود 5/11 فوت (5/3 متر) طول داشت كه در كرتاسه پاياني زندگي مي كرد. يك فسيل غير كامل از اين دايناسور در مغولستان كشف شده است، اين دايناسور به وسيله ديرينه شناسي به نام اسمولسكا در سال 1996 نام گذاري شد. گونه خاص اين جنس باگاراتن استرومي نام دارد.

 

BAHARIASAURUS
(باهاريازاروس)


(به صورت با – ها – ري – يا زار – وس تلفظ مي شود) باهاريازاروس (به معني سوسمار آبادي) يك دايناسور تروپود (شايد هم كارنوزار) بود كه حدود 40 – 20 فوت (12 – 6 متر) طول و 4 تن وزن داشت. اين دايناسور گوشتخوار و دوپا كه در مصر امروزي زندگي مي كرد. اين جانور در دوره كرتاسه حدود 95 – 109 ميليون سال پيش زندگي مي كرد. اين دايناسور به وسيله استروم در سال 1934 نام گذاري شد. گونه خاص اين جنس باهاريازاروس اينگنس نام دارد تنها فسيل شناخته شده آن در جنگ جهاني دوم از بين رفت.

BALUCHITHERIUM
(بالوكيتريوم)


بالوكيتريوم (كه امروزه ايندريكوتريوم ناميده مي شود) يك كرگدن بدون شاخ، منقرض شده بزرگ بود. اين جانور يكي از بزرگترين پستانداران خشكي بود. نمونه هاي بالغ آن حدود 26  فوت (8 متر) طول، 18 فوت (5/5 متر) بلندي و حدود 18 – 17 تن وزن داشتند. جمجمه اين جانور 25/4 فوت (3/1 متر) طول داشت. اين جانور گياهخوار برگها و شاخهاي بالاي درختان را مي خورد. اين جانور چهار دندان داشت كه دو دندان جلوئي آن عاج مانند بودند و بالاي آرواره قرار داشتند. و به سمت پائين نوك تيز مي شدند. اين پستاندار سم دار سه انگشت در هر پايش داشت و در زمان اليگوسن تا ميوسن آغازين در آسياي مركزي (پاكستان، مغولستان و چين) زندگي مي كرد.

طبقه بندي: راسته پريسوداكتيلا (پستانداران سم دار با تعداد انگشتان فرد)، خانواده هيراكيده (پستانداران سم دار با تعداد انگشتان فرد بين خوك خرطوم دار و كرگدن)
 

 BAMBIRAPTOR  OR BAMBI
(بامبيراپتور يا بامبي)


(به صورت بام – بي – راپ – تور تلفظ مي شود) بامبيراپتور (كه با نام بامبي هم شناخته مي شود) يك كوئلوروزار جوان و يك تروپود (دايناسور گوشتخوار) پيشرفته بود. در ابتدا گمان مي رفت كه اين شكارچي كوچك يك بچه ولوسيراپتور يا شايد سارونيتولستس است. اين جانور يك دايناسور درومائوزاريد كوچك، تندرو و گوشتخوار بود كه در زمان كرتاسه پاياني زندگي مي كرد. بامبيراپتور حدود 3فوت (1 متر) طول و احتمالاً 7 پوند (3 كيلوگرم) وزن داشت. اين دايناسور پنجه اي داس شكل و كشنده اي در روي انگشت دوم پايش داشت. بامبيراپتور در سازند دومديسين بالايي، مونتانا – ايالات متحده يافت شد. اسكلت فسيل شده تقريباً كامل اين دايناسور در يك لايه استخوان دار دايناسور، نزديك جمجمه مايازارا يافت شد. بامبيراپتور به وسيله بورنهام، درستلر، كوري، بيكر، ژيوواستروم در سال 2000 نام گذاري شد. گونه خاص اين جنس بامبيراپتور فيندبرجي نام دارد.

BARAPASAURUS
(باراپازاروس)


(به صورت با – را – پازار – وس تلفظ مي شود) باراپازاروس (به معني سوسمار پا بزرگ) يك ساروپود (دايناسور غول پيكر گردن دراز، دم بلند، با سر كوچك و پاهاي كوتاه) بود. اين دايناسور گياهخوار بود و حدود 60 فوت (20 متر) طول و 48400 كيلوگرم وزن داشت. استخوان ران اين دايناسور 5/5 فوت (70/1 متر) طول داشت. باراپازاروس در طول ژوراسيك آغازين حدود 188 – 208 ميليون سال پيش زندگي مي كرد. 6 اسكلت ناقص در دره گوداواري در جنوب هندوستان كشف شد. اين دايناسور به خانواده ولكانودونتيده تعلق داشت اما اين مساله هنوز مشخص نشده است. باراپازاروس به وسيله جين، كوتي، روي – كودهوري و كاترجي در سال 1975 نام گذاري شد. گونه خاص اين جنس باراپازاروس تاجوري نام دارد.

BARBOUROFELIS
(باربوروفليس)


باربوروفليس (به معني گربه باربوروس) يك پستاندار گوشتخوار بود، در واقع يك گربه كه اندازه شير بود آخرين عضو خانواده نيمراويده (گربه سانان دندان شمشيري) بود و در زمان ميوسن پاياني حدود 7 –15 ميليون سال پيش زندگي مي كرد. فسيلهاي اين جانور در امريكاي شمالي، تركيه و اسپانيا كشف شده است.

طبقه بندي: رده پستانداران، راسته گوشتخواران، خانواده فلوريا (گربه سانان ، راسوها) خانواده نيمراويده (گربه سانان اوليه دندان شمشيري)، جنس باربوروفليس.
 

BAROSAURUS
(باروزاروس)


(به صورت بار – او – زار – وس تلفظ مي شود) باروزاروس (به معني سوسمار سنگين) يك ساروپود ديپلودوسيد (دايناسور غول پيكر، گردن دراز، دم بلند، با سر كوچك و پاهاي كوتاه) بود. اين دايناسور گياهخوار و بسيار كندرو بود و شايد بيش از 60 تا 88 فوت (27 – 20 متر) طول داشت. اولين وسيله دفاعي اين دايناسور در مقابل شكارچيان جثه غول پيكرش بود. باروزاروس در طول ژوراسيك پاياني، حدود 145 – 156 سال پيش زندگي مي كرد. فسيلهاي اين دايناسور در غرب امريكاي شمالي و شرق افريقا يافت شده است. باروزاروس در سال 1890 به وسيله ديرينه شناسي به نام اتنيل مارش نام گذاري شد. گونه خاص اين جنس باروزاروس لنتوس نام دارد.


 

 BARSBOLD ,RINCHEN
(رینكن بارسبولد)


رينكن بارسبولد ديرينه شناس مغولي بود او دايناسورهاي زير را نام گذاري كرد:
 آرازاروس (1983)، آنسرميموس (1988)، كوئلوراپتور (1986)، خانواده انيگوزاريده (1983)، انيگموزاروس (همراه با پرل 1983)، گاليميوس (همراه با اوسمولسكا ونيويسز1983)، انيگموزاروس و خانواده گاروديميميده (1981)، هارپيميموس و خانواده هارپيميميده (همراه با پرل 1984)، انيجينا (1981)، خانواده اينجنيد (1986)، خانواده اويراپتوريده (1976)، و زيرراسته سنگوزاري (همراه با پرل 1980) بارسبوليا (همراه با ماريانسكا اوسمولسكا 1981).
 

 BARSBULDIA
(بارسبولديا)


(به صورت بارس – بول – دي – آ تلفظ مي شود) بارسبولديا (به وسيله رنيكن بارسبولد نام گذاري شد) يك دايناسور منقار اردكي (يك هادروزارلامبئوزارين) بود كه حدود 30 فوت (10 متر) طول و 6500 كيلوگرم وزن داشت. اين دايناسور يك جانور گياهخوار چهار پا و با تاجي توخالي و خارهاي بلند بر روي مهره هاي پشتي اش بود. اين خزنده در منطقه اي كه امروزه مغولستان ناميده مي شود در زمان كرتاسه پاياني حدود 70 ميليون سال پيش زندگي مي كرد. گونه خاص اين جنس بارسبولديا سيسينكس كي نام دارد، اين دايناسور به وسيله ماريا نسكاواوسمولسكا در سال 1981 نام گذاري شد. از آنجائيكه اين جنس بطور ضعيف شناخته شده است به صورت يك جنس مشكوك درنظر گرفته مي شود.


 

BARYONYX
(باريونيكس)


(به صورت بار – ي – ون – ايكس تلفظ مي شود) باريونيكس (به معني پنجه سنگين) يك
 دايناسور تروپود غير عادي بود (گوشتخواربود) كه در كرتاسه آغازين حدود 125 ميليون سال پيش زندگي مي كرد. اين دايناسور آرواره هاي كروکوديل مانند و بدني تسمه مانند داشت. اين دايناسور حدود 31 فوت (5/9 متر) طول و 1700 كيلوگرم وزن داشت.

BASILOSAURUS
(باسيلوزاروس)


باسيلوزاروس يك وال باستاني و به عبارت ديگر يك وال اوليه منقرض شده بود كه در زمان ائوسن يعني 50 ميليون سال پيش زندگي مي كرد.

 

 BASUTODON
(باسوتودون)


(به صورت با – سو – تو – دون تلفظ مي شود) باسوتودون (به معني دندان باسوتو «نام قديمي لسوتو – افريقاي جنوبي») جنس مشكوكي از خزندگان است كه ممكن است دايناسور باشد و شايد هم نباشد. دندانهاي فسيل شده اين جانور كه مربوط به دوره ترياس هستند در آفريقاي جنوبي يافت شدند. باسوتودون به وسيله ديرينه شناسي به نام وون هيون در سال 1932 نام گذاري شد. گونه خاص اين جنس باسوتودون فروكس نام دارد.
 

 BAVARISAURUS
(باواريزاروس)


باواريزاروس سوسمار قديمي، كوچك و تندرو بود (اما دايناسور نبود) و در دوره ژوراسيك زندگي مي كرد. يك اسكلت فسيل شده ناقصي از اين جانور در يك كمپسوگناتوس (يك دايناسور گوشتخوار كوچك) در باواريا – آلمان كشف شد.
 

 


 


 


 



 


 


 

 



 

 
 


 


 

 
 



 

 



 

 
 


 


 


 


 

 
 


 


 

 

 

 

 

Change Language | Contact us : Info@ngdir.ir | Home