ياكسارتوزاروس (yaxartosaurus)

به جاكسارتوزاروس مراجعه شود.

يالئوزاروس (yaleosaurus)

(به صورت يال – ئو – زار – وس تلفظ مي شود) يالئوزاروس (كه در سال 1932 توسط وان هوئن، به افتخار موزه يال نامگذاري شد) نام ديگر دايناسور آنكيزاروس (به معناي سوسمار نزديك است). اين دايناسور، پروزاروپودي از دوره ژوراسيك پيشين، حدود 200 تا 188 ميليون سال قبل بود. طول اين گياهخوار حدود 5/6 تا 8 فوت (2 تا 5/2 متر) بود و چهار پايي بود كه روي دوپا هم مي توانست راه برود. يالئوزاروس، دندانهايي مضرسي و برگي شكل، سري كوچك، گردني دراز، بدني بلند، پاهاي بلند و باريك و دمي بلند داشت. فسيلهاي تقريباً كاملي از آن در كانكتيكوت و ماساچوست آمريكا كشف شده است. يالئوزاروس، در سال 1885، توسط ديرينه شناسي به نام اتيل مارش نامگذاري شد.

ياندوزاروس (yandusaurus)

(به صورت يان – دو – زار – وس تلفظ مي شود) ياندوزاروس (به معناي سوسمار ياندو، سالت كيتال استان سيجوان چين) دايناسوري گياهخوار از دوره ژوراسيك مياني، حدود 163 – 175 ميليون سال قبل بود. اين هيپسيلوفودونتيد اورنيتيسكين اوليه، دوپا و سبك وزن بود. طول آن حدود 5 فوت (5/1 متر) بود. ياندوزاروس در سال 1978، توسط دونگ، چانگ، لي وزو نامگذاري شد. گونه خاص آن ياندوزاروس هونقينسيس است فسيلهاي آن در چين كشف شده اند.

يانگچوانوزاروس (yangchuanosaurus)

(به صورت يانگ-  چوان – و – زار – وس تلفظ مي شود) يانگچوانوزاروس، دايناسوري گوشتخوار و نوعي تروپود با دستهاي كوتاه و آرواره هاي بزرگ بود. يانگچوانوزاروس، شبيه آلوزاروس بود. اين دايناسور در دوره ژوراسيك پسين، حدود 163 تا 145 ميليون سال قبل مي زيست.

ياورلانديا (yaverlandia)

ياورلانديا (به نام منطقه ياورلند نامگذاري شده كه فسيلهاي جانور در آنجا يافت شد) دايناسوري گياهخوار، داراي جمجمه ضخيم و نوعي پاكي سفالوزار اوليه بود. ياورلانديا، در دوره كرتاسه پيشين، حدود 121 – 126 ميلون سال قبل می زیست.  تنها جمجمه ناقصي از آن درياورلند، در جزيره وايت انگلستان يافت شده است. گونه خاص آن ياورلانديا بيتولوس است. بيتولوس به معناي دو گنبدي است. ياورلانديا در سال 1971 توسط پيتر گالتون نامگذاري شد.

يوبرونتیس (EUBRONTES)

( به صورت يو – برون – تيس تلفظ مي شود) يوبرونتيس كيگاتيوس دايناسوري بود كه تنها از روي ردپاي سه انگشتي اش شناخته شده است. يوبرونتيس به معني تندر واقعي است. ردپاهاي اين دايناسور در سنگ ماسه ها حدود 16 -10 اينچ ( 41 – 5/25 سانتي متر) طول و 5/4 – 5/3 فوت ( 4/1 – 1 متر) از هم فاصله داشته اند. اين اندازه ها نشان مي دهد كه اين دايناسور يك تروپود (دايناسور گوشتخوار و دوپا) بوده است. اين ردپاها مربوط به 200 ميليون سال پيش يعني ژوراسيك آغازين هستند. ردپاهاي يوبرونتيس در كانكتيكوت – ايالات متحده يافت شده است. زمين شناسي به نام ادوارد هيچكاك آنها را در سال 1845 نام گذاري كرد. هيچ استخوان فسيلي شده اي از اين دايناسور اطراف اين ردپاها يافت نشده است. ولي بيش از 2000 ردپا در منطقه دايناسور اسنات پارك وجود دارد.

يوپاركريا (EUPARKERIA)

نوعي آرلوزاريفورم كوچك، ابتدائي و خشكي زي بود خزنده اي از اجداد آركوزارها. يوپاكريا شاخه اي از درخت زيان اوليه بود كه قبل از پيدايش دايناسورها مي زيست. اين جانور چهارپاي تندرو بدني نيمه ايستاده داشت. اين خزنده مي توانست بر روي چهارپا راه برود، پاهاي جلوئي اش كوتاه تر از پاهاي عقبي اش بودند. كه نشان مي دهد كه اين جانور قادر به دويدن بر روي دوپا نيز بوده است. اين خزنده گوشتخوار دمي دراز، دستاني چهار انگشتي، آرواره هايي بزرگ و قابل انعطاف و دندانهاي اره مانند بسيار تيزي داشت. اين جانور حدود5/1 فوت (5% متر) طول داشت. يوپاركريا در زمان ترياس آغازين، حدود 225 ميليون سال پيش زندگي مي كرد.

يوتاراپتور (Utahraptor )

(به صورت يو-تا-راپ-تور تلفظ مي شود) يوتاراپتور، صيادي بزرگ بود كه طول چنگالهاي دستش به 9 اينچ مي رسيد. طول اين دايناسور درومائوزاريد اوليه حدود 23-16 فوت (7-5 متر) بود و در دوره كرتاسه مياني، حدود 125 ميليون سال قبل مي زيست. فسيلهاي اين گوشتخوار در سال 1991، در اوتايشرقي در ايالات متحده كشف شدند. گونه خاص آن يوتاراپتور استرومايسي است.

يوتيكودون  (EUTHECODON):

يوتيكودون جنس منقرض شده اي از كوگوديلها بود كه در نئوژن (ميوسن مياني، حدوداً 16 – 13 ميليون سال پيش) زندگي مي كرد. فسيلهاي اين جانور در خليج كاويراندو – كنيا در افريقا كشف شده است. اين جانور دايناسور نبوده است.

يوديباموس ( EUDIBAMUS ):

يوديباموس كورسوريس سوسماري كوچك و تندرو بود كه در دوره پرمين، حدود 290 ميليون سال پيش زندگي مي كرد. اين خزنده اولين جانور شناخته شده اي است كه بر روي دوپا راه مي رفت. پاهاي عقبي يوديباموس طويل و پاهاي جلوئي اش كوتاه و ضعيف بودند. (پاهاي عقبي اش 64 درصد طويل تر از پاهاي جلوئي اش بود و 34 درصد طويل تر از تنه اش بود) اين جانور دم طويلي هم داشت. اين گياهخوار با استفاده از سرعت زيادش از چنگ شكارچيان مي گريخت. يوديباموس حدود 3/10 اينچ (1/26 سانتي متر) طول داشت. ديويد برمان (از موزه تاريخي طبیعي كارنجي) تخمين زد كه اين جانور با سرعت حدود 15 مايل در ساعت (24 كيلومتر در ساعت) مي دويد. فسيلهاي اين سيناپسيد در گوتا – آلمان در سال 1993 كشف شد. اين جانور بوسيله رابرت ريز و همكارانش نام گذاري شد. يوديباموس دايناسور نبود ولي از گونه هاي اوليه خزندگان بود. ديمترودون هم عصر اين دايناسور بود. طبقه بندي: رده خزندگان، راسته ائوسوچيا، زيراسته بولوزاريدا بولوزاريده، جنس يوديباموس، گونه يوديباموس كورسويس

يوديمورفودون (EUDIMORPHODON):

يوديمورفودون (به معني دندان باشكل دوتايي) يك تپرواز بود كه حدود 5/2 فوت (75% متر) طول داشت. اين جانور چشماني بزرگ، گردني كوتاه ، دندانهاي بسيار تيز در آرواره هايي نوك تيز (براي خوردن ماهي و حشرات) و دمي طويل داشت كه تنها به يك شكل مسطح الماس مانند ختم مي شد. اين جانور در ايتالياي امروزي و در زمان ترياس پاياني زندگي مي كرد. يوديمورفودون دايناسور نبود ولي نوعي خزنده منقرض شده بود اين جانور در سال 1973 توسط زامبلي نام گذاري شد.

يورونيكودون (EURONYCHODON):

(به صورت يور – ون – يك – و – دون تلفظ مي شود) يورونيكودون (به معني دندان پنجه دار) يك تروپود تيتانوران بود كه با دينونيكوس ارتباط داشت. اين گوشتخوار دوپا احتمالا 5/6 فوت (2 متر) طول داشت. اين جانور در زمان كرتاسه پاياني مي زيست. اين دايناسور تنها از روي دندانهاي فسيل شده اش در پرتغال شناخته شده است. گونه خاص اين جنس يورونيكودون پورتوكالنسيس نام دارد. يورونيكودون بوسيله ديرينه شناساني به نام هاي تلس آنتونس و سيگوگنيوراسل در سال 1991 نام گذاري شد.

يوسترپتوسپونديلوس (EUSTREPTODPONDYLUS):

يوسترپتوسپونديلوس (به معني ستون فقرات به خوبي معكوس شونده) يك تروپود تيتانوران مگالوزاريد (دايناسور گوشتخوار بزرگ دوپا) بود كه حدود 30 -23 فوت (9 – 7 متر) طول و حدود 550 – 440 پوند (250 – 200 كيلوگرم) وزن داشت. اين دايناسور شكارچي سري بزرگ دندانهاي بسيار تيز، بلند و آرواره مانند، بازوهايي كوتاه، و ساختار لگني ساده و ابتدايي داشت. اين جانور در زمان ژوراسيك مياني، حدود 165 ميليون سال پيش زندگي مي كرد. فسيلهاي غير كامل اين دايناسور در انگلستان يافت شده است. يوسترپتوسپونديلوس در سال 1841 توسط ريچارد اوون نام گذاري شد. گونه خاص اين جنس يوسترپتوسپونديلوس اوكسونينسيس نام دارد، كه توسط س. آ. والكر در سال 1964 نام گذاري شد.

يوستنوپترون (EUSTHENOPTERON):

( بصورت يو – ستن – وپ – تر – ون تلفظ مي شود) يوستنوپترون ماهي استخواني، باله دار گوشتي و بزرگ بود كه در دوونين پاياني (حدود 400 ميليون سال پيش ) زندگي مي كرد. يوستنوپترون ويژگيهاي تتراپودهاي اوليه را داشت و از اجداد دوزيستان بود. يوستنوپترون استخوانهاي هرمي شكلي در باله هاي دوتايي اش داشت. كه ساختار آن شبيه استخوانهاي دستان جانوران خشكي زي بود. جمجمه اين جانور ستون فقراتش و دندانهاي اين جانور بسيار شبيه جانوران خشكي زي بود. يوستنوپترون گوشتخوار بود و داراي دمي سه شاخه سري زره دار و بدني كشيده بود. اين جانور يك باله پشتي و باله هاي مقعدي در نزديكي دمش داشت همچنين دو باله سينه اي نزديك سر و آبشش هايش داشت. فسيلهاي اين ماهي ساركوپتريجيان در اروپا (اسكاتلند و روسيه) و كانادا (كيوبك) يافت شده است. طبقه بندي: رده اوستيكتيس (ماهي استخواني)، زيررده ساركوپتريجي (ماهي باله دار گوشتي)، زيررده دوم ريپيد يستيا، راسته پستئولپيفورمها، جنس يوستنوپترون

يوسكلوزاروس (EUSKELOSAURUS):

(به صورت يو – سكل – و – زار – وس تلفظ مي شود) يوسكلوزاروس (به معني سوسمار پادار خوب) يك دايناسور گياهخوار بود كه به خاطر استخوان ران بزرگش كه حدود 3 فوت ( 1 متر ) طول داشت نام گذاري شده است. اين چرنده بزرگ حدود 40 – 30 فوت ( 12 – 9 متر) طول و احتمالاً حدود 8/1 تن وزن داشته است. اين ساروپود پلاتئوزاريد در ترياس پاياني و در لسوتوي آفريقاي جنوبي و زيمباوه امروزي زندگي مي كرد. صدها استخوان فسيل شده از اين دايناسور يافت شده است. يوسكلوزاروس بوسيله توماس هوكسلي در سال 1866 نام گذاري شد. گونه خاص اين جنس يوسكلوزاروس بروني نام دارد.

يوسميلوس ( EUSMILUS):

(به صورت يو – سميل – وس تلفظ مي شود) يوسميلوس يك گربه سان دندان شمشيري بود كه در ائوسن پاياني ( حدود 40 ميليون سال پيش ) در اوراسيا زندگي مي كرد كه اليگوسن به سمت شرق هم گسترش پيدا كرد و از طريق پل برنيگ لند به امريكاي جنوبي هم راه پيداكرد. فسيلهاي اين جانور در فرانسه و ايالات متحده (در داكوتاي شمالي، داكوتاي جنوبي و ايومينگ) يافت شده است. اين شكارچي دندانهاي شمشيري مانند بزرگي در آرواره بالائي اش داشت ولي غير از آنها تنها 26 دندان در دهانش داشت (بيشتر گوشتخواران حدود 44 دندان داشتند) آرواره هاي بزرگ اين حيوان تا 90 درجه باز مي شدند و به جانور امكان مي داد تا با اين قيچي هاي نيرومند قربانيانش را از پاي در بياورد. يوسيلوس حدود 8 فوت ( 5/2 متر) طول داشت. اين جانور داراي بدني كشيده و كم ارتفاع و دمي بلند بود. طبقه بندي: خانواده فلوئيده (گربه سانان، تمسها)، خانواده فليده ، زيرخانواده ماكايرودونتينا، جنس يوسميلوس ، گونه كربراليس و غيره

يوسيلوفيسيس (EUCOELPOHYSIS):

(به صورت يو – سي – لو – في – سيس تلفظ مي شود) يوسيلوفيسيس (به معني شكل توخالي حقيقي) يك گوشتخوار بود. اين دايناسور حدود 10 – 8 فوت ( 3 – 5/2 متر) طول و حدود 66 – 33 پوند (30 – 15 كيلوگرم) وزن داشت. اين تروپود كوئلوفيزوتيد در زمان ترياس پاياني و در نيومكزيكو – ايالات متحده زندگي مي كرد. فقط اسكلتهاي غيركاملي از اين دايناسور كشف شده است. يوسيلوفيسيس بوسيله سوليوان و لوكاس در سال 1999 نام گذاري شد. گونه خاص اين جنس يوسيلوفيسيس بالدوني نام دارد.

يوكاتان پنينسولا  (youcatan   peninsula)

يوكاتان پنينسنولا در مکزيك شرقي واقع شده و به خليج مكزيك مي رسد. احتمالاً 65 ميليون سال قبل، سيارك يا شهابسنگ بزرگي به يوكاتان پنيسنولا برخورد كرده و سبب انقراض فاجعه آميز كرتاسه ترشياري شده است.

يونانوزاروس (yunnanosaurus)

(به صورت يو – نان – و – زار – وس تلفظ مي شود) يونانوزاروس (به معناي سوسمار استان يونان) دايناسور گياهخوار بزرگي از دوره ژوراسيك مياني، حدود 194 – 208 ميليون قبل بود اين ساروپود ومورف اوليه گردني دراز، دمي بلند و سري كوچك و باريك و پوزه اي كوتاه داشت. اين دايناسور بيش از 60 دندان دارد كه شبيه دندان ساروپودهاي پيشرفته تر بود. طول يونانوزاروس حدود 23 فوت (7متر) بود. يونانوزاروس، در سال 1942، توسط يونگ چانگ نامگذاري شد. گونه خاص آن يونازاروس هوانگي است. حدود 20 اسكلت از اين دايناسور در چين كشف شده است. يونانوزاروس، شيبه لوفتگوزاروس است.

يونگ چونگ چين (youngchung  chien)

يونگ چونگ چين، ديرينه شناسي چيني است كه دايناسورهاي زير را نام گذاري كرد:   چينگكانكوزاروس (1958) دينچونگوزاروس (1982) لوفنگوسفالوس (1974) لوفنگوزاروس (1941) لوكوزاروس (1948) مامنكيزاروس ( 1954) اميزاروس (1939) سانپازاروس (1946) سينوزاروس (1942) تاوازاروس (1982) تينشانوزاروس (1937) سينتائوزاروس (1958) يونازاروس (1942) خانواده يونانوزاريد (1942) خانواده مانكيزاريدا (همراه باژائو زنيچين ( 1972))

يونوتوزاروس (EUNOTOSAURUS)

(به صورت يو – نوت – و – زار وس تلفظ مي شود) يونوتوزاروس آفريكانوس يك خزنده لاكپشت مانند بود (ولي دايناسور نبود) اين آمونيت حدود 250 ميليون سال پيش مي زيست. فسيلهاي نه چندان سالم اين دايناسور نشان مي دهد كه اين جانور 8 دنده پوسته اي تازه اطراف بدنش داشت. (پوسته پايیني يافت نشده و جمجمه آسيب ديده آن جزئيات اندكي را نشان مي دهد. به احتمال زياد يونوتوزاروس از اجداد لاكپشتهاي امروزي بوده است. اين جانور خزنده اي بود كه از كوتيلوزار بوجود آمده بود. فسيلهاي اين جانور در افريقاي جنوبي يافت شده است.

يووپلوسفالوس  (EUOPLOCEPHALUS):

(به صورت يو – او – پلو – سف – آ – لوس تلفظ مي شود) يووپلوسفالوس دايناسوري گياهخوار، زره دار و سنگين بود كه در زمان كرتاسه پاياني ، حدود 70 – 76 ميليون سال پيش زندگي مي كرد. اين دايناسور حدود 23 – 20 فوت (7- 6 متر) طول و 8/5 فوت (7/1 متر) پهنا داشت. اين جانور منزوي دمي استخواني و پوششي زره مانند داشت كه بيشتر سطح بدنش را مي پوشاند. فسيلهاي اين جانور در آلبرتا – كانادا يافت شده است. يوپلوسفالوس بوسيله ديرينه شناسي به نام لامب در سال 1910 نام گذاري شد.

يوهلوپوس ( EUHELOPUS):

(كه به صورت يو – هل – و – پوس تلفظ مي شود) يوهلوپوس (به معني پاهاي خوب باتلاقي) يك ساروپود كاماراساريد بود كه در زمان ژوراسيك پاياني حدود 156 تا 150 ميليون سال پيش زندگي مي كرد. اين گياهخوار گردني بسیار بلند، بدني حجيم، دمي دراز و سر جمجمه مانند و كوچك همراه با دندانهاي قاشقي شكل داشت. پاهاي جلوئي و پاهاي عقبي تقريباً يك اندازه بودند. اين دايناسور حدود 34 فوت (10 متر) طول داشت كه تنها گردنش حدود 16 فوت (5 متر) طول داشت. يوهلوپس بين 20 تا 24 تن وزن داشت. فسيلهاي اين جانور در شاندونگ – چين يافت شد. اين دايناسور در سال 1956 توسط رومر نام گذاري شد. گونه خاص اين جنس يوهلوپوس زدانسكي نام دارد.

يوينتاتريوم (Uintatherium)

(به صورت يو-ين-تا-تر-ي-يوم تلفظ مي شود) يوينتاتريوم، پستانداري بزرگ و گرگدن مانند (دايناسور نبود) از دوره ائوسن بود كه در آمريكاي شمالي مي زيست. طول يوينتاتريوم حدود 13 فوت (4 متر) و وزن آن حدود 25/2 تن (دوتن) بود. يوينتاتريوم، سه جفت برآمدگي استخواني داشت كه از پوزه اش بيرون آمده بود و مغز بسيار كوچكي داشت. نرها، دندانهاي نيش بزرگي داشتند كه به سمت پايين نوك تيز مي شد. اين جانور، روي چهارپاي ستير راه مي رفت و پاهايي فيل مانند داشت. اين گياهخوار در جنگلها زندگي مي كرد و برگها و گياهان نرم را مي خورد. احتمالاً گله هاي سينوپلوتريوم هاي گرگ مانند، اين جانور را شكار مي كرده اند.

يوينتازاروس (Uintasaurus)

(به صورت يو-ين-تا-زار-وس تلفظ مي شود) يوينتازاروس ]به معناي سوسمار يوينتا (ييلاقي در اوتاي آمريكا كه اين دايناسور در آنجا پيدا شد)[ دايناسوري است كه به نام كامارازاروس لنتوس شناخته مي شود. يوينتازاروس در سال 1919 توسط هولند نام گذاري شد. گونه خاص آن، يوينتازاروس داگلاسي است.