وارانوپسيدا (Varanopseidae )

وارانوپسيداها، قديميترين پليكوزارها بودند كه در دوره كربونيفرپاياني (پنسيلوانين) ظاهر شدند. اين راسته منقرض شده سيناپسيدهاي اوليه، شاملفرنوزاروس هاي كوچكتر و حشره خوار بودند (دوره پرمين پسين،260 ميليون سال قبل). اين گوشتخواران خشكي زي بودند و عمدتاً زير 5 فوت (5/1 متر) طول داشتند. فسيلهاي وارانوپسيد در آمريكاي شمالي كشف شده اند. احتمالاً وارنويسيداها از اقوام خانواده افياكودونتيداها (مانند وارانوزاروس) بوده اند. طبقه بندي: راسته پليكوزاريا: زير راسته اپليكوزاريا.

وارانوزاروس (Varanosaurus)

(به صورت وار-ان-و-زار-وس تلفظ مي شود) وارانوزاروس خزنده پستاندار مانند بود (دايناسور نبود). اين پليكوزار، شبيه سوسمارهاي مدرن امروزي بود. وارانوزاروس تا 5 فوت (5/1 متر) رشد مي كرد. وارانوزاروس، نوعي آمينوت بود كه روي چهارپاي (پنج انگشتي) مي خزيد و دمي بلند، جمجمه اي بلند و باريك و آرواره اي بلند با دندانهاي كوچك، تيز، منحني شكل و پهن داشت. اين سيناپسيد اوليه، از اقوام نزديك افياكودون ها و همچنين ديميترودون ها و ادافوزاروس بود. وارانوزاروس، در دوره پرمين پيشين در تگزاس و اوكلاهاماي آمريكا مي زيست. طبقه بندي: راسته پليكوزاريا: زير راسته اپليكوزاريا: خانواده افياكودونتيدا: جنس وارانوزاروس.

واريراپتور (Variraptor)

(به صورت وار-ي-راپ-تور تلفظ مي شود) واريراپتور، دايناسوري تروپود است كه اخيراً در فرانسه كشف شده است. اين گوشتخوار دوپا در دوره كرتاسه پسين مي زيست. طول آن حدود 6-5 فوت (8/1-5/1 متر) و وزن آن حدود 100 پوند (50 كيلوگرم) بود.

واكريا (Walkeria)

(به صورت وا-كر-ي-ا تلفظ مي شود) واكريا، دايناسوري گوشتخوار از دوره ترياس پسين، حدود 225-231 ميليون سال قبل بود. اين تروپود كوچك، اوليه و دوپا، در پيشاني اش برآمدگي نداشت (برخلاف اكثر تروپودها). فسيلهاي واكريا، در هند كشف شده اند. گونه خاص آن واكريا مالرينسيس است. واكريا، در سال 1987، توسط چاترجي نام گذاري شد (به افتخار ديرينه شناسي انگليسي به نام واكر).

واكينوزاروس (Wakinosaurus)

(به صورت وا-كي-نو-زار-وس تلفظ مي شود) واكينوزاروس (به معناي سوسمار واكينو ]ژاپن[) دايناسوري گوشتخوار از دوره كرتاسه پيشين، حدود 125-144 ميليون سال قبل بود. فسيلهاي اين تروپود، در جزيره كيوشوي شمالي در ژاپن كشف شده اند. گونه خاص انواكينوزاروس ساتويي است. واكينوزاروس، در سال 1992، توسط اكازاكي نام گذاري شد. واكينوزاروس جنسي مشكوك است زيرا فقط يك دندان ناقص (مضرسي) از آن كشف شده است.

والدوراپتور (Valdoraptor)

(به صورت وال-دو-راپ-تور تلفظ مي شود) والدوراپتور دايناسوري تروپود بود كه در دوره كرتاسه حدود 120 ميليون سال قبل مي زيست. فسيلهاي اين گوشتخوار دوپا در انگلستان كشف شده اند. تنها تعدادي استخوان ران (استخوانهاي بخش بالايي پا) كشف شده است. طول اين دايناسور،16 فوت (5 متر) بود. والدوراپتور در سال 1991، توسط الشوسكي نام گذاري شد. گونه خاص آن والدوراپتور اوني است (در سال 1889، توسط ليدكر نام گذاري شد اين دايناسور در ابتدا مگالوزاروس ناميده مي شد).

والگتوسوكوس (Walgettosuchus)

(به صورت وال-گت-و-سوك-وس تلفظ مي شود) والگتوسوكوس (به معناي تمساح والگت ]شهري در نيوسوت ولز استراليا[ ) دايناسوري گوشتخوار از دوره كرتاسه پيشين،حدود 113-119 ميليون سال قبل بود. اين تروپود بزرگ و دوپا، نوعي تتانوران بود. فسيلهاي آن در استراليا كشف شده اند. گونه خاص آن والگتوسوكوس وودواردي است. والگتوسوكوس در سال 1932 توسط وان هوئن نام گذاري شد. والگتوسوكوس، جنسي مشكوك است و احتمالاً همان راپتور مي باشد.

وانانوزاروس (Wannanosaurus)

(به صورت وا-نان-و-زار-وس تلفظ مي شود) وانانوزاروس (از روي استاني در چين نام گذاري شده كه اسكلت ناقص جانور، در آنجا كشف شد) دايناسور هومالوسفاليد كوچكي به طول 2 فوت (60 سانتيمتر) بود. وانانوزاروس، پاكي سفالوزار بسيار اوليه اي بود (از خانواده پاكي سفالوزاروس و استگوسراس و دايناسورهاي ديگري كه جمجمه ضخيمي داشتند). هوموسفاليدها، جمجمه اي ضخيم اما مسطح داشتند. وانانوزاروس، گياهخواري بود كه روي دوپاي قوي راه مي رفت، بازواني كوتاه، دمي سفت و محكم داشت (شبيه پاكي سفالوزاروس بود اما كوچكتر از آن بوده و سري مسطح تر داشت). وانانوزاروس در دوره كرتاسه پسين (73-83 ميليون سال قبل ) مي زيست.

وان لانگستون (Wann،Lanston)

وان لانگستون، ديرينه شناسي آمريكا در زمينه ديرينه شناسي مهره داران بود. لانگستون دايناسورهاي آكروكانتوزاروس (استوال و لانگستون1950) و لوفوروتون (1960) را نامگذاري و توصيف كرد. وي مدرك دكترايش را در سال 1952، از دانشگاه باركلي كاليفرنيا دريافت كرد. لانگستون از سال 1969تا 1986(كه بازنشسته شد)، متصدی آزمايشگاه ديرينه شناسي مهره داران در موزه علم و تاريخ دانشگاه تگزاس بود. قبل از آن، وي متصدی موزه ملي كانادا بود. وقتي كه لاوسون  تروزار غول پيكر كوئتزالكوتلوس را كشف كرد، دكتر لانگستون ، مشاور پايان نامه وی بود.

هرمن وان مير (Vonmeyer,Hermann)

هرمن وان مير، ديرينه شناسي آلماني بود كه آركائوپتريكس (1861)، رامفورينكوس(1847)، پلاتئوزاروس (1837) و استنوپليكس (1857) را نام گذاري كرد.

فرديك وان هوئن (VonHuene,Fredrich )

فرديك وان هوئن (1969-1875) ديرينه شناسي آلماني بود كه دایناسورهای زیر را نام گذاري كرد.   آويپس (1932) آلتيسپيناكس (1922) بتاسوكوس (1932) آنتاركتوزاروس (1929) كوئلورويدس (1932) سيتوزاريسكوس (1927) خانواده ديكرائوزاريدا (1956) كامپسوسوكوس (1932) دريپتوزارويدس (1956) دوليكوسوكوس (1932) فولگوروتريوم (1932) اركتوپوس (1922) ايليوسوكوس (1932) هالتيكوزاروس (1908) جوبولپوريا (1932) ايندوسوكوس (1933) خانواده لامبئوزاريدا (1948) لاويسوكوس (1932) لوريكوزاروس (1929) لاپلاتازاروس (1927) خانواده ملانوروزاريدا (1929) ماگياروزاروس (1932) خانواده پودوكزاريدا (1914) اورنيتوميموايدس (1932) پروسراتوزاروس (1926)  پروزاروپودا (1920) راپتور (1932) خانواده پروكامپسوگناتيدا (1929) زيرراسته ساروپودومورفا (1932) سالتوپوس (1910) تكوكوئلوروس (1923) سلوزاروس (1908) واگتوسوكوس (1932) ولوسيپس (1932)

الكساندر وتمور (Wetmore,Alexander)

الكساندر وتمور (1978-1886) اورنيتولوژيستي بود كه تخصصش در زمينه پرندگان و فسيلهاي پرندگان آمريكاي مركزي و جنوبي بود. وي بسياري از گونه هاي فسيلي پرندگان را نام گذاري كرد و در سال 1962 هم، پلگادورنيس را نام گذاري كرد (كه امروزه آنجلينورنيس ناميده مي شود). وي در سال 1925، متصدي موزه ملي (اسميتسونين)، گالري ملي هنر و باغ وحش ملي بود. وي پرندگان و فسيلهاي زيادي را جمع آوري كرد (كه به مجموعه اسميتسونين اهدا شدند). وي، علاوه بر حوزه كاري و وظايف اجرايي اش، به خاطر مقرراتي بودنش هم مشهور است. در حالي كه وي در جنگلهاي باراني نمونه جمع آوري مي كرد، كراوات مي زد و اصرار داشت كه چادرها، صندلي ها و ميزها، كاملاً منظم و با شيوه هاي خاصي چيده شوند. پيرس برود كورب، در سال 1976، فسيل پرنده اي از دوره كرتاسه را به افتخار وتمور، آلكسورنيس (به معناي پرنده آلكس) ناميد.

ورنر جاننچ  (JANENSCH  , WERNER):

ورنر جاننچ ديرينه شناسي آلماني و مصدي موزه (موزه تاريخي طبیعي برلين) بود كه (همراه با ذادوين هنيگ) لايه هاي تنداگورا در تانزانياي فعلي در آفريقا را بررسي كرد. اين گروه، بسياري از دايناسورهاي دوره ژوراسيك پسين را كشف كردند كه شامل تعدادي براكيوزاروس بود. جاننچ، ديكرائوزاروس (درسال 1914) و الافروزاروس (درسال 1920) را نام گذاري كرد.

وقوع انقراض یکنواخت (EXTINCTION-EVENT LEVEL)

وقوع انقراض یکنواخت، رویدادی فاجعه آمیز (مثل برخورد یک سیارک یا شهابسنگ به زمین، تغییرات گسترده دمای زمین/سطح آب دریاها، افزایش فورانهای آتشفشانی و غیره) است که می تواند سبب انقراض گسترده ای شود. این رخداد، صدمات گسترده ای به اکوسفر زمین وارد کرده و سبب می شود که گروههای بسیاری از جانداران بمیرند.

آلفرد وگنر (Wegener,Alfred)

آلفرد لوتار وگنر (1930-1880)، زمين شناس و هوا شناسي آلماني بود كه در سال 1915 در كتاب خود، به نام منشأ قاره ها و اقيانوسها، فرضيه اشتقاق قاره ها را مطرح كرد. اين فرضيه بيان مي كند كه بخشهايي از پوسته زمين، به آرامي در بالاي هسته اي مايع اشتقاق مي يابند. يافته هاي فسيلي، فرضيه اشتقاق قاره را تأييد كرده و به آن (و زمين ساخت ورقه اي) اعتبار مي بخشد. وكنر، وجود ابرقاره "پانگه آ" را مطرح و آن را نام گذاري كرد (پانگه آ در زبان يوناني، به معناي همه خشكيهاست). وگنر در سال 1930، كه به كلاهك يخي گرينلند رفته بود، از سرما مرد.

سازند ولدن (WealdenFormation)

سازند ولدن، منطقه اي در جنوب شرق انگلستان است (جزيره وايت را هم شامل مي شود) كه فسيلهاي بسياري از آن به دست آمده است و فسيلهاي دايناسور بسياري هم از آن به دست آمده است. ديرينه شناسي به نام گيدئون منتل، در سال 1825، در آنجا ايگوانودون را كشف كرد. سنگهاي رسوبي ولدن، مربوط به دوره كرتاسه پيشين هستند و در آن زمان در اين منطقه رسوبات آب شيرين و تلخ (اندكي نمكي) ته نشين مي شده است.

ولكانودون (Vulcanodon)

(به صورت ول-كان-و-دون تلفظ مي شود) ولكانودون (به معناي دندان آتشي ]ولكان، الهه رومي آتش است[ زيرا فسيل دندان آن كه احتمالاً متعلق به ولكانودون نبوده است در مواد آتشفشاني پيداشده است) دايناسور ساروپود بسيار اوليه اي (يك ولكانودونتيد) به طول حدود 20 فوت (5/6 متر) بود. ولكانودون در دوره ژوراسيك پيشين حدود 208 تا 201 ميليون سال قبل مي زيست. ولكانودون گياهخواري گردن دراز و دم دراز با سري كوچك ،پاهايي ضخيم و بدني بزرگ و حجيم بود. ولكانودون روي پايش، چنگالهايي ناخن مانند و روي هر انگشت بزرگ، چنگالي طويل داشت. پاهاي جلويي ولكانودون نسبتاً بلند بودند. فسيل ناقصي از آن در شمال ماشونالند در زعباوه آفريقا كشف شده است. ولكانودون در سال 1972 توسط رات نام گذاري شد. ردپاهاي فسيل شده اي كه دوتروزاروپودوپوس ناميده مي شود و در لسوتوي آفريقاي جنوبي كشف شده، ممكن است متعلق به ولكانودون باشد. گونه خاص آن ولكانودون كاريبائنسيس است.

ولوسيپس (Velocipes)

(به صورت و-لوس-ي-پس تلفظ مي شود) ولوسيپس (به معناي دارنده پاهاي پر سرعت) دايناسوري گوشتخوار (يك تروپود) از دوره ترياس پسين،حدود 223-228 ميليون سال قبل بود. گونه خاص آن ولوسيپس گوئريچي است. بخشي از استخوان پاي اين دايناسور در آلمان يافت شده است. ولوسيپس در سال 1932 توسط ديرينه شناسي به نام هوئن نام گذاري شد. با توجه به اينكه فسيلهاي ناقصي از آن كشف شده،جنسي مشكوك است.

ولوسيراپتور (Velociraptor)

(به صورت و-لوس-ي-راپ-تور تلفظ مي شود) ولوسيراپتور نوعي دايناسور درومائوزاريد گوشتخوار كوچك و تندرو از دوره كرتاسه بود.

وننوزاروس (Venenosaurus)

وننوزاروس (به معناي سوسمار سمي) دايناسوري گياهخوار (ساروپودي تيتانوزاريد) از دوره كرتاسه پيشين بود. فسيلهاي اين دايناسور بزرگ، گردن دراز و دم دراز در سازند سدارمونتين اوتاي آمريكا كشف شده اند. وننوزاروس در سال 2001، توسط ديرينه شناسي به نام تيدول، كارپنتر و مير نام گذاري شد. گونه خاص آن وننوزاروس ديكروسيي است.

ووايروزاروس (Wuerhosaurus)

(به صورت وو-اير-و-زار-وس تلفظ مي شود) ووايروزاروس، نوعي دايناسور استگوزاريد (گياهخوار زره دار) بود كه در ووايروي منگوليا در چين كشف شده است. طول آن حدود 27 فوت (1/8 متر) بود و شبيه استگوزاروس بود اما زره كوچكتر، پاهاي جلويي كوچكتر، رانهايي پهن تر و بدني كوچكتر داشت. ووايروزاروس، دايناسوري گياهخوار بود كه در دوره كرتاسه پيشين، حدود 120-135 ميليون سال قبل مي زيست. ووايروزاروس، در سال 1973، توسط دايناسور شناسي چيني به نام دونگ زيمينگ نام گذاري شد.

وولونگوزاروس (Woolungosaurus)

(به صورت وول-ونگ-و-زار-وس تلفظ مي شود) وولونگوزاروس، خزنده اي دريايي از دوره كرتاسه پيشين بود. طول آن 33-26 فوت (10-8 متر) بود و گردني دراز و چهار باله پارو مانند داشت. وولونگوزاروس، در كويينزلند استراليا مي زيست. اين جانور، دايناسور نبود.

ويرائلا (Vieraella)

ويرائلا هربستي، قديميترين قورباغه شناخته شده است. ويرائلا در دوره ژوراسيك پيشين حدود 213-188 ميليون سال قبل مي زيست. طول ويرائلا حدود 1 اينچ (3 سانتيمتر) بود. ويرائلا بسيار شبيه قورباغه هاي امروزي بود و پاهاي پشتي بلند و قدرتمند، ستون فقرات بسيار كوتاه، كمربند لگني چنگال شكل و جمجمه اي شبكه اي داشت. فسيلهاي ويرائلا، در آرژانتين در آمريكاي جنوبي كشف شده اند. طبقه بندی: راسته آنورا.

ویژگی، خصيصه، مشخصه (CHARACTER)

خصيصه، ‌يكي از ويژگيهاي موروثي جاندار است. معمولاً خصايص جانور را به صورت يك حالت توصيف مي كنند مثلاً چشمان آبي در مقابل چشمان قهوه اي كه چشمان خصيصه و آبي و قهوه اي حالت آن هستند.

جوان ويفن (Wiffen,Joan)

جوان ويفن، ديرينه شناسي آماتور بود كه در نيوزلند به جمع آوري فسيل دايناسور مي پرداخت. كشفيات وي كه از سال 1974 آغاز شد، ديدگاه دانشمندان را در مورد تاريخچه ديرينه شناسي نيوزلند، به شدت تغيير داد. ويفن، فسيلهاي ناقصي از دايناسورهاي دوره كرتاسه پسين را كشف كرد كه شامل يك آنكيلوزار (احتمالاً يك نودوزار)، يك كارنوزار و يك ساروپود بود. اينها، نخستين دايناسورهايي بودند كه در نيوزلند كشف شدند. قبلاً تصور مي شد كه در اين جزيره بزرگ منفرد، هيچ دايناسوري زندگي نمي كرده است. كشفيات ويفن، در مانگاهوانگا در جزيره شمالي نيوزلند بود. ويفن و شوهرش (پونت ويفن)،چندين موزازار (موزازاروس فلمينگي، ريكيزاروستهوئنسيس و غيره)، يك پلسيوزار (يك پلسيوزاريد) يك تروزار، يك پروتوستثريد (لاك پشت بزرگ دريايي) و بسياري فسيلهاي ديگر را در نيوزلند كشف كردند.

پاتريشيا ويكرزريچ  (Vickers-rich,Patricia )

دكتر پاتريشيا ويكرزريچ، زمين شناس، ديرينه شناس و نويسنده اي استراليايي است. ويكرزريچ، در ويكتورياي استراليا، آلاسكاي ايالات متحده و پاتاگونياي آمريكاي جنوبي، فسيلهاي مهمي را از زير خاك بيرون آورد. به علاوه وي (همراه با شوهرش تي.ريچ) دايناسورهاي ليلينازاروس (1989)، وتيميموس (1994) (هر دو به نام فرزندانش نام گذاري كرد)، آتلاسكوپكوزاروس (1989)، كوانتازاروس (1999)، تهوئلچيزاروس (1999،همراه با گيمنز، كاندونئو، پوئرتا و واكا) پستاندار اوليه استراليا، آسكتريبوسفنوس و غيره را نام گذاري كرد.

ويلو (Willo)

ويلو، نام ديگر فسيل تسكلوزاروس است كه قلب چهار حفره اي و فسيل شده آن يافت شده و احتمالاً نشان مي دهد كه اين دايناسور خونگرم بوده است. ويلو، درسال 1993، در نزديكي بوفالو در داكوتاي جنوبي كشف شد. تسكلوزاروس (به معناي سوسمار عجيب) دايناسوري دوپا و گياهخوار بود كه در دوره كرتاسه پسين حدود 66 ميليون سال قبل مي زيست. اين دايناسور، سري كوچك، بدني بزرگ، دمي بلند و نوك تيز و دستاني كوتاه داشت. ويلو،نوعي هيپسيلوفودونتيد و يك دايناسور اورنيتيسكين، به طول حدود 13 فوت (4 متر) و وزن 665 پوند (300 كيلوگرم) بود. تسكلوزاروس، در سال 1913، توسط ديرينه شناسي به نام گيلمور نام گذاري شد. گونه خاص آن تسكلوزاروس نگلستوس است.

ويليام پاركرفولك  (FOULKE , WILLIAMPARKER):

ويليام پاركرفولك دانشمند آمريكايي بود كه اولين اسكلت آمريكايي را (پادروزاروس) كه يك دايناسور منقار اردكي بود را كشف كرد. استخوانهاي فسيل شده اين جانور در سال 1838 توسط جان هاپكنيز از مارن هاي كرتاسه مزرعه اي در هادونفيلد نيوجرسي بيرون آورده شد. فولك به كشف و تشخيص اين مهم توجه كرد. دايناسور در سال 1858 توسط آناتومسيتي آمريكايي به نام جوزف ليدي نام گذاري شد او اين دايناسور را هادروزاروس فولكي ( به معناي سوسمار بزرگ فولك نام نهاد.)

ويليام پاركس (parks, william.a)

ويليام آرتور پاركس (1939-1868) ديرينه شناسي كانادايي بود كه دايناسورهاي زير را توصيف كرد آرينوسراتوپس (1925)، ديوپلوزاروس (1924)، لامبئوزاروس (1923) و پارازارولوفوس (1923). پاركسوزاروس توسط ديرينه شناسي به نام چاس.م.استرنبرگ در سال 1937 و به افتخار پاركس نام گذاري شد.

ويليامسونيا (Williamsonia)

ويليامسونيا، فسيلي گياهي است كه از دوره ترياس تا دوره كرتاسه مي زيست. ويليامسونيا نوعي بنتيتالين (يك سيكادئوييدفيت، بازدانه اي اوليه كه شبيه سيكادها بود اما سيكاد نبود)بود. ويليامسونيا، بدنه اي بلند، نازك، شاخه شاخه و چوبي داشت كه با برگهايي حلزوني پوشيده مي شد. ارتفاع اين گياه بيش از 5/6 فوت (2 متر) بود.

ساموئل ويليستون (Williston,Samuel)

ساموئل وندل ويليستون (1919-1851) ديرينه شناس مهره داران (مخصوصاً در زمينه خزندگان قديمي)، ديپترولوژيست (علمي كه پرندگان رابررسي مي كند)، نويسنده، پزشك و پروفسور بود. وي در موزه يال پيبادي، از سال 1876 تا 1890، دستيار اتنيل مارش بود. ويليستون، در كلرادو و وايومينگ، براي مارش دنبال فسيل دايناسوري مي گشت.

ويليام وينكلي (Winkley,William)

ويليام وينكلي (1976 –1900)،در سال 1938، نخستين فسيل پاكي سفالوزاريد را هنگامي كه گله گاوش در پرورشگاه خانوادگي اش مي چريدند، در اكالاكاي مونتانا در ايالات متحده كشف كرد. وينكلي در پرورشگاه گله خود يك جمجمه ترودون را هم كشف كرد.