ساده گرايي (parsimony )

ساده گرايي، فرضيه اي علمي كه بيان مي كند ساده ترين توضيح پديده بهترين توضيح آن است.

سارديودون ( CARDION):

( به صورت سار – دي – او – دون تلفظ مي شود) سارديودون ( به معني دندان قلب مانند) اگر به عنوان دايناسور شناخته شود يك جنس مشكوك به حساب مي آيد. كه تنها از روي يك دندان به شكل قلب كه در انگلستان يافت شده، شناخته مي شود. اين دندان مربوط به زمان ژوراسيك مياني، حدود 170 ميليون سال پيش است. ساروديودون يك گياهخوار بزرگ بود به عبارت ديگر يك ساروپود سنتسوزاريد بود كه در سال 1841 بوسيله ديرينه شناسي به نام ريچارد اوون نام گذاري شد. گونه خاص اين جنس سارديودون روگولوسوس نام دارد. سارديودون احتمالا همان ستيوزاروس است.

سارديوسفالوس (CARDIOCEPHALUS):

(به صورت سار – دي – او – سف – آ – لوس تلفظ مي شود) سارديوسفالوس ( به معني سرقلب مانند) يك دوزيست لسوسپونديل اوليه از دوره پرمين مياني بود که سري شبيه به قلب داشت، علاوه براين چهار پاي كوتاه ، يك دم طويل، بدني كشيده و ظاهري شبيه سوسمار داشت.

ساركاستودون (Sarkastodon )

ساركاستودون، پستانداري بزرگ و اوليه بود كه در ائوسن پاياني، حدود 35 ميليون سال قبل مي زيست. طول اين گوشتخوار خرس مانند، حدود 10 فوت (3 متر) بود. فسيلهاي اين كردونت، در آسياي مركزي (مغولستان) كشف شده اند. ساركاستودون، جانوري چهارپا (روي چهارپا راه مي رفت) با پاهاي چنگال دار، مغز كوچك، دم بلند، آرواره هاي بزرگ و تعداد زيادي دندان بزرگ بود. طبقه بندي: رده پستاندانداران، رده اوتريا (پستانداران جنين دار)، هاپلوريني، راسته كرئودونتا، خانواده اكسيائنيدا، جنس ساركاستودون.

ساركوزاروس (Sarcosaurus )

(به صورت سار-كو-زار-وس تلفظ مي شود) ساركوزاروس (به معناي سوسمار گوشتي) دايناسوري گوشتخوار به طول 12 فوت (5/3 متر) بود. اين دايناسور در دوره ژوراسيك اوليه، حدود 206 تا 200 ميليون سال قبل مي زيست. اين دايناسور، نوعي تروپود از انگليس بود. اين دايناسور دوپا، از روي استخوانهاي اندكي شناسايي شده كه شامل بخشي از استخوان ران، يك جناغ و تعدادي مهره بوده است. اين دايناسور در سال 1921، توسط آندروز نام گذاري شد. گونه خاص آن ساركوزاروس وودي است.

ساركوسوكوس (Sarcosuchus )

(به صورت سار-كو-سوك-وس تلفظ مي شود) ساركوسوكوس (به معناي تمساح گوشتي) تمساحي قديمي بود (دايناسور نبود). طول اين گوشتخوار بزرگ حدود 40-37 فوت (12-11 متر) و وزن آن 10 تن بود. بدن اين جانور پوشيده از سپرهاي استخواني بود. در آرواره هاي طويل ساركوسوكوس، بيش از 100 دندان وجود داشت و آرواره بالايي اش جلوتر از آرواره پاييني بود. ساركوسوكوس در دوره كرتاسه، حدود 110 ميليون سال قبل مي زيست. فسيلهاي اين جانور در بيابان تنر در نيجر آفريقا و حوضه باهياي برزيل در آمريكاي جنوبي كشف شده اند. مساركوسوكوس در سال 1964 توسط ديرينه شناسي فرانسوي به نام آلبرت-فليكس دي لاپارنت،كشف شد. گونه خاص آن ساركوسوكوس امپراتور است. در سال 1966 توسط فرانس دي بروين و فليپ تاكوئت نام گذاري شد. پول سرنو اخيراًٌ ساركوسوكوس بزرگتري را در نيجر پيدا كرده است.

ساركولستس (Sarcolestes )

(به صورت سار-كو-لس-تز تلفظ مي شود) ساركولستس (به معناي دزد گوشتي) دايناسوري زره دار، كندرو، چهارپا و گياهخوار به طول 10 فوت (3 متر) بود. اين نودوزار اوليه (آنليكوزار اوليه اي كه فاقد گرز دمي بود)، در دوره ژوراسيك پسين، حدود 161 تا 157 ميليون سال قبل مي زيست. اين دايناسور تنها از روي بخشي از فسيل آرواره پاييني شناسايي شده است. ساركولستس، در سال 1892 توسط ديرينه شناسي به نام ليدكر نام گذاري شد. گونه خاص آن ساركولستس ليدسي است.

ساروپازيدين (Sauroposeidon)

(به صورت سار-و-پا-زي-دين تلفظ مي شود) ساروپازيدين (به معناي خداي سوسمارها) دايناسوري گياهخوار و گردن دراز به طول حدود 60 فوت (18 متر) و وزن 60 تن بود. اين دايناسور در دوره كرتاسه مياني، حدود 110 ميليون سال قبل مي زيست. ساروپازيدين، نوعي براكيوزاريد و يك ساروپود بود كه وضعيت ايستايي آن شبيه به زرافه بود. فسيلهاي اين جانور، در سال 1994 در اوكلاهاما كشف شدند. ساروپازيدين، در سال 1999 توسط مت ودل و ريچارد سيفلي و ويده فرانكلين نام گذاري شد. اين جنس،جنسي مشكوك است.

ساروپتريجيا (Sauropterygia)

ساروپتريجيا (به معناي سوسمار باله دار) راسته اي از خزندگان منقرض شده آبزي هستند كه شامل پلسيوزارها، نوتوزارها و پلاكودونت ها مي باشند (طبقه بندي آنها نامعلوم است). ساروپتريجين ها، چهار عضو باله مانند و بدني كشيده داشتند. اين جانوران، براي زندگي در آب به خوبي تطبيق يافته بودند. ساروپتريجياها، دايناسور نبودند بلكه خزندگاني بودند كه در دوران مزوزوييك، عصر دايناسورها مي زيستند. ساروپتريجياها، در انتهاي دوره كرتاسه، حدود 65 ميليون سال قبل منقرض شدند.

ساروپلتا (Sauropelta)

(به صورت سار-و-پل-تا تلفظ مي شود) ساروپلتا (به معناي سوسمار داراي سپر كوچك) دايناسوري بزرگ، زره دار، چهارپا و گياهخوار از دوره كرتاسه پيشين،حدود 116 تا 91 ميليون سال قبل بود. اين آنكيلوزار نودوزاريد، در سال 1970 توسط ديرينه شناسي به نام جان استروم نام گذاري شد.

ساروپليتس (Sauroplites)

(به صورت سار-و-پلي-تس تلفظ مي شود) ساروپليتس (به معناي پادشاه سوسماران زره دار) دايناسوري زره دار، چهارپا و گياهخوار از دوره كرتاسه پيشين، حدود 5/97-145 ميليون سال قبل بود. طول اين آنكيلوزار نودوزاريد بزرگ، حدود 17 فوت (5 متر) بود (و گرز دمي نداشت). فسيلهاي ناقصي از اين جانور كه شامل سپرهاي پشتي آن مي باشد در چين يافت شده است. ساروپليتس، در سال 1953، توسط بوهلين نام گذاري شد. گونه خاص آن ساروپليتس اسكوتيگر است. ساروپليتس، به علت ناقص بودن فسيلش، جنسي مشكوك است.

ساروپود (Sauropod )

(به صورت سار-و-پود تلفظ مي شود) ساروپودها، دايناسورهايي بزرگ، چهارپا و گياهخوار با گردني دراز، سري كوچك و دمي دراز بودند.

ساروپودومورفا (Sauropodomorpha )

(به صورت سار-و-پود-و-مورف-ا تلفظ مي شود) ساروپودومورفها، زير راسته دايناسورهاي ساريسكين (دايناسورهاي داراي ران) بودند. ساروپودومورفها چهارپاياني باگردني دراز، سري كوچك و دم دراز بودند. قديمي ترين ساروپودومورف شناخته شده، پروزاروپودي از 230 ميليون سال قبل است. ساروپودومورفها شامل پروزاروپودها (مانند ماسوسيونديلوس) و ساروپودها (مانند آپاتوزاروس و ديپلودوكوس) بودند. ساروپودومورف در سال 1932، توسط وان هوئن نام گذاري شد.

سارورنيتولستس (Saurornitholestes )

(به صورت سار-ور-نيت-و-لس-تس تلفظ مي شود) سارورنيتولستس (به معناي دزد پرنده) دايناسوري تندرو، دوپا، سبك وزن و گوشتخوار از دوره كرتاسه پسين، حدود 76 تا 73 ميليون سال قبل بود. اين توپود، بسيار شبيه ولوسيراپتور بود و حدود 6 فوت (8/1 متر) طول و 11 پوند (5 كيلوگرم) وزن داشت. گونه خاص آن سارورنيتولستس لانگستوني است. سارورنيتولستس در سال 1978 توسط ديرينه شناسي به نام سوئس نام گذاري شد. فسيلهاي آن در آلبرتاي كانادا يافت شده اند.

سارورنيتويدس (Saurornithoides )

(به صورت سار-ور-نيت-و-يدس تلفظ مي شود) سارورنيتويدس (به معناي سوسمار پرنده مانند) دايناسوري تندرو، دوپا و گوشتخوار از دوره كرتاسه پسين حدود 85 تا 77 ميليون سال قبل بود. طول اين تروپود حدود 5/6 تا 5/12 فوت (2تا5/3 متر) و وزن آن حدود 60-28 پوند (27-13 كيلوگرم ) بود. گونه خاص آن سارورنيتويدس مونگولينسيس است. اين دايناسور، در سال 1924 توسط ديرينه شناسي به نام اسبورن نام گذاري شد. فسيلهاي آن در مغولستان كشف شده اند.

ساروس (sauros )

ساروس، معادل يوناني سوسمار است.

ساروسوكوس (Saurosuchus)

(به صورت سار-و-سوك-وس تلفظ مي شود) ساروسوكوس (به معناي تمساح سوسماري) بزرگترين رايسوچين (آركوزار بود نه دايناسور) دوره ترياس پسين بود. طول اين گوشتخوار بزرگ حدود 23 فوت (7 متر) بود و جمجمه اي بسيار بزرگ (به طول 3 فوت معادل 1 متر) داشت. وزن آن 1 تا 2 تن بود. ساروسوكوس، روي چهارپاي كوتاه راه مي رفت، دمي بلند و گردني كوتاه داشت و مانند يك سوسمار بزرگ سرگنده به نظر مي رسيد. احتمالاً ساروسوكوس، ديكينودونتهاي كانمريد را مي خورده است. ساروسوكوس در سال 1959 توسط ريگ نام گذاري شد. گونه خاص آن ساروسوكوس گاليلئي است. فسيلهاي آن در آمريكاي جنوبي كشف شده اند.

ساروفاگاناكس (Saurophaganax )

(به صورت سار-و-فاگ-ا-ناكس تلفظ مي شود) ساروفاگاناكس (به معناي پادشاه سوسمارهاي گوشتخوار) دايناسوري بزرگ و گوشتخوار (تروپود) از دوره ژوراسيك پسين، حدود 150 ميليون سال قبل بود. طول اين كارنوزار بزرگ (احتمالاً همان جنس آلوزاروس است) حدود 45 فوت (14 متر) بود. فسيل ناقصي از آن در اوكلاهاماي ايالات متحده كشف شده است. ساروفاكاناكس، در سال 1995 توسط چور نام گذاري شد. گونه خاص آن ساروفاگاناكس ماكسيموس مي باشد.

سارولوفوس (Saurolophus)

(به صورت سار-ول-و-فوس تلفظ مي شود) سارولوفوس (به معناي سوسمار تاجدار) دايناسوري منقار اردكي (هادروزارين) بود كه سپري استخواني به طول 5 اينچ (13 سانتي متر) داشت كه از جلوي سرش توسعه يافته بود.  طول سارولوفوس حدود 40-30 فوت (12-9 متر)بود، منقاري بي دندان داشت كه بالاي منقارش اندكي به سمت بالا پيچ خورده بود، دندان گونه داشت و روي دو يا چهارپا راه مي رفت. اين گياهخوار در دوره كرتاسه پسين، حدود 72 تا 68 ميليون سال قبل مي زيست. بسياري از فسيلهاي اين جانور در آلبرتاي كانادا و مغولستان كشف شده اند. سارولوفوس، در سال 1912، توسط براون نام گذاري شد. گونه خاص آن سارولوفوس اسبورني است.

ساريسكين (Saurischians)

(به صورت سار-يس-كي-انس تلفظ مي شود) دايناسورهاي ساريسكين (سوسمارهاي داراي ران) اجداد پرندگان بودند. ساريسكين ها به دو دسته تروپودها (گوشتخواران دوپا) و ساروپود دومورف ها (گياهخواران بزرگ چهارپا) تقسيم مي شدند.

سازش (ADAPTATION):

سازش پاسخ يك موجود زنده به تغييرات رخ داده در محيط زيستش است. ( نظير زندگي انتخابي گياهان با حفظ بهتر آب در بدنشان در طول دوره هاي طولاني خشكسالي).

سازند ولدن (WealdenFormation )

سازند ولدن، منطقه اي در جنوب شرق انگلستان است (جزيره وايت را هم شامل مي شود) كه فسيلهاي بسياري از آن به دست آمده است و فسيلهاي دايناسور بسياري هم از آن به دست آمده است. ديرينه شناسي به نام گيدئون منتل، در سال 1825، در آنجا ايگوانودون را كشف كرد. سنگهاي رسوبي ولدن، مربوط به دوره كرتاسه پيشين هستند و در آن زمان در اين منطقه رسوبات آب شيرين و تلخ (اندكي نمكي) ته نشين مي شده است.

سالتازاروس ( saitasaurus)

(به صورت سالت – ا – زار – وس تلفظ مي شود) سالتازاروس (به معني سوسمار سالتا، يكي از ايالتهاي شمال غرب آرژانتين است)، دايناسوري گردن دراز و گياهخوار به طول حدود 40 فوت ( 12 متر) بود. سالتازاروس در دوره كرتاسه پسين، حدود 83 تا 79 ميليون سال قبل مي زيست. اين دايناسور، نوعي تيتانوزاريد و يك ساروپود بود كه در آرژانتين و اروگوئه در آمريكاي جنوبي مي زيست. به منظور محافظت، بر روي صفحات پشتي اين دايناسور خارهايي وجود داشت. اين دايناسور چهارپا از روي فسيلهاي زير شناسايي شده است. تعدادي تخم و ورقه هاي زرهي گرد (به قطر 5/4 – 8/3 اينچ= 12- 10 ميليمتر) و چندين اسكلت ناقص كه شامل تعدادي مهره، استخوانهاي دست و آرواره مي باشد. سالتازاروس در سال 1980 توسط ديرينه شناساني به نام هاي بناپارت و پاول نامگذاري شد. گونه خاص آن سالتازاروس لوريكاتوس است.

سالتريوزاروس (Saltriosaurus)

سالتريوزاروس (به معناي سوسمار سالتريو ]شهري در ايتاليا[) نامي چاپ نشده و غير رسمي براي دايناسوري گوشتخوار استكه در معدني در نزديكي سالتريو در ايتالياي شمالي كشف شد. اين دايناسور تروپود در دوره ژوراسيك پيشين، حدود 200 ميليون سال قبل مي زيست. سالتريوزاروس دايناسوري دو پا، به طول حدود 26 فوت (8 متر) و ارتفاع 13 فوت (4 متر) بود. طول جمجمه آن حدود 8/2 اينچ (7 سانتي متر) بود. حدود 10 درصد اين فسيل كشف شده است. آنجلوزنلا، در سال 1996، اين فسيل را كشف كرد. سالتريوزاروس، قديمي ترين دايناسور سه انگشتي اي شناخته شده است. اين دايناسور شبيه آلوزاروس است. سالتريوزاروس توسط دال ساسو نام گذاري شد (اين جنس، جنسي مشكوك است).

سالتوپوس (Saltopus )

(به صورت سالت-و-پوس تلفظ مي شود) سالتوپوس (به معناي داراي پاهاي جهنده)، دايناسوري گوشتخوار، اوليه و كوچك از دوره ترياس پسين، حدود 225 ميليون تا 222 ميليون سال قبل بود. فسيلهاي آن در اسكاتلند كشف شده اند. گونه خاص آن سالتوپوس الجينسيس است.

سالتوپوسوكوس (Saltoposuchus )

(به صورت سالت-و-پو-سوك-وس تلفظ مي شود) سالتوپوسوكوس (به معناي تمساح جهنده) خزنده اي سبك وزن و دوپا (كوروكوديلومورف نه دايناسور) بود كه 3 فوت و 9 اينچ (15/1 متر) طول داشت. اين گوشتخوار، دندانهايي تيز و نوك تيز داشت و روي پشتش دو رديف ورقه زرهي داشت. اين جانور، پاهاي پشتي بلند، پاهاي جلويي كوتاه و دمي طويل داشت. سالتوپوسوكوس در دوره ترياس پسين، حدود 210 ميليون سال قبل مي زيست. فسيلهاي آن در اروپا و آمريكاي شمالي كشف شده اند.

سالینت

سالینت (يا آنورا) مجموعه قورباغه ها، وزغ ها و فسيلهاي مربوط به آنهاست. آنورا به معني بدون دم است. اين دوزيستان به هنگام بلوغ دم خود را از دست مي دهند. اولين جانوران آنورائي تريادوباتراكوس بود كه در زمان ترياس آغازين مي زيست.

سالينتا (Salienta)

سالينتا (يا آنورا به معناي بي دم، زيرا اين دوزيست وقتي بالغ مي شد، دم خود را از دست مي داد) گروهي از قورباغه ها، فسيلها و اقوام فسيلي آنها هستند. قديمي ترين آنوران شناخته شده تريادوباتراكوس، از دوره ترياس پيشين است.

ساموئل ويليستون (Williston,Samuel )

ساموئل وندل ويليستون (1919-1851) ديرينه شناس مهره داران (مخصوصاً در زمينه خزندگان قديمي)، ديپترولوژيست (علمي كه پرندگان رابررسي مي كند)، نويسنده، پزشك و پرفسور بود. وي در موزه يال پيبادي، از سال 1876 تا 1890، دستيار اتنيل مارش بود. ويليستون،در كلرادو و وايومينگ،براي مارش دنبال فسيل دايناسوري مي گشت.

سانبازاروس (Sanpasaurus )

(به صورت سان-با-زار-وس تلفظ مي شود) سانبازاروس (به معناي سوسمار سانبا (نام قديم سيچوان چين)) دايناسور گياهخوار بزرگي بود كه در دوره ژوراسيك مياني، حدود 145-150 ميليون سال قبل مي زيست. پاهاي جلويي اين دايناسور بلند بود و نوعي هادروزار و يك دايناسور منقار اردكي از چين امروزي بود. احتمالاً بعضي از استخوانهايي كه همراه آن كشف شده اند، ساروپود هستند. سانبازاروس در سال 1946 توسط يونگ نام گذاري شد. گونه خاص آن سانبازاروس يائويي است. طبقه بندي آن خيلي مطمئن نيست و يك جنس مشكوك است.

سانتاناراپتور (Santanaraptor)

(به صورت سان-تان-ا-راپ-تور تلفظ مي شود) سانتاناراپتور (به معناي سانتانا ]سازندي سنگي در شمال شرق برزيل[) دايناسوري تندرو و گوشتخوار بود كه در دوره كرتاسه مياني، حدود 99-112 ميليون سال قبل مي زيست. اسكلت ناقص و بخشهايي از پوست اين تروپود كوئلوزاريد در برزيل كشف شده است. ارتفاع آن حدود 5/6 فوت (2 متر) و وزن آن حدود 65 پوند (30 كيلوگرم) بود. سانتاناراپتور، در سال 1999، توسط كلسز نام گذاري شد. گونه خاص آن سانتاناراپتور پلاسيدوس است.

فريل (سپر)  ( FRILL)

يك فريل (سپر) صفحه اي استخواني بر روي سر دايناسورهاي سراپسين نظير پروتوسراتوپس و ترسيراتوپس بود.

ستاره دنباله دار (COMET)

ستاره دنباله دار جسمی آسمانی است که در مداری خاص به دور خورشید می چرخد. دنباله این جسم که اغلب از گاز و یا گردوغبار است، از خورشید نشات گرفته است.

ستیوزاروس (CETIOSAURUS)

(بصورت سی- تی- و- زار- وس تلفظ می شود) ستیوزاروس( به معنی سوسمار وال مانند)یک دایناسور ساروپود ابتدایی بود. این دایناسور گیاهخواری چهارپا با گردنی دراز، سری کوچک ودم نسبتا کوتاهی بود. مهره پشت سیتوزاروس بافت دانه ای (برجسته) داشت (همانند وال ها از این رواسم این دایناسور را سوسمار وال مانند گذاشته اند). این دایناسور در زمان ژوراسیک میانی، حدود 169-181 میلیون سال پیش می زیست. این جانور حدود 53- 50 فوت(16-15 متر) طول و24800کیلوگرم وزن داشت. این جانور به خانواده ستیوزاریده تعلق داشت ویک دایناسور ساریسکین بود. فسیلهای این جانور در انگلستان و مراکش ودر نهشته های آبی زمان ژوراسیک میانی یافت شده است. این مساله نشان می دهد که هر چند این جانور خشکی زی بوده است. ولی احتمالا در نزدیکی آب زندگی می کرده. ستیوزاروس اولین ساروپود چهار پای شناخته شده است. این جانور توسط آناتومیست انگلیسی بنام ریچارد اوون در سال 1841 نام گذاری شد. گونه خاص این جنس ستیوزاروس مدیوس نام دارد.

ستیوزاریسکوس (CETIOSAURISCUS)

(بصورت سی- تی- و- زا- ریس- کوس تلفظ می شود) ستیوزاریسکوس( به معنی سو سمار شبه وال) دایناسور ساروپود دیپلو دوکوس بود. این دایناسور گیاهخوار گردنی دراز، چهارپا، گردن طویل، سرکوچک ودمی شلاقی داشت. ستیوزاریسکوس در زمان ژوراسیک میانی، حدود 169- 181میلیون سال پیش می زیست. این دایناسور حدود 50 فوت(15متر) طول و17000 کیلوگرم وزن داشت. فسیلهای این دایناسور در انگلستان وسوئد کشف شده است. ستیوزاروکوس توسط دیرینه شناسی بنام وان هیون در سال 1927 نام گذاری شد. گونه خاص این جنس ستیوزاریسکوس استواتی نام دارد.

سخت پوستان (CRUSTACEAN)

سخت پوستان، رده ای از جانوران (رده کروستاسه) هستند که اسکلت خارجی سخت، پاهایی پیوسته وبدنی قطعه قطعه با تقارن دو جانبی دارند. سختپوستان دوجفت گیرنده حسگر دارند که یک جفت آن روی آرواره قرار دارد (برای قطعه قطعه کردن غذا) و دو جفت روی آرواره زیرین ( برای کمک به آرواره های دیگر در گرفتن غذا). سخت پوستان، جز بی مهرگان (فاقد ستون فقرات پشتی می باشند) و بند پایان( که حشرات را هم شامل می شوند) هستند. بعضی از سخت پوستان عبارتند از تریلوبیت ها، خرچنگ دریایی، میگو و خرچنگ.

سداروزاروس (CEDAROSAURUS)

(بصورت سد- ار- و- زار- وس تلفظ می شود)سداروزاروس(به معنی سوسمار سازند کوه سدار) دایناسور ساروپودی بود که در انتهای دوره کرتاسه می زیست. این جانور گردنی دراز، دمی طویل وسری کوچک داشت.فسیلهای این جانور دریوتا- ایالات متحده یافت شد. این دایناسور توسط دیرینه شناسی بنام های تیدول، کارپنتر وبروکس درسال 1999نامگذاری شد. گونه خاص این جنس سداروزاروس ویسکوپفی نام دارد.

سراپودها (CERAPODS)

سراپودها (سراپودا) گروهی از دایناسورهای اورنیتیسکین(پرنده مانند) بودند که شامل اورنیتوپودها و مارجینوسفالها می باشند.

سراتوپس (CERATOPS)

سراتوپس(به معنای صورت شاخی)، نوعی دایناسور سراتوپسین بود، به عبارت دیگر دایناسور گیاهخواری بود که حدود 26- 23فوت(8- 7 متر) طول داشت و در زمان کرتاسه پایانی، حدود 73- 80 میلیون سال قبل می زیست. این دایناسور از روی دو شاخ کوتاه و یک شاخ بلند که بین دو چشمش بود، شناخته می شود. این جانور در مونتانا، ایالات متحده می زیست. سراتوپس توسط دیرینه شناسی به نام اتنیل مارش در سال 1988 نامگذاری شد. گونه خاص این جنس مشکوک، سراتوپس مونتانوس نام دارد. هنگامی که سراتوپس پیدا شد، گمان می رفت که یک دایناسور استگوزارید است(هیچ دایناسور سراتوپسین دیگری تا آن زمان یافت نشده بود). این دایناسور، احتمالا به جنس کاسموزاروس تعلق داشت.

سراتوپسین ها (CERATOPSIANS)

(به صورت سر- ا- توپ- سی- ین تلفظ می شود) سراتوپسین ها، گروهی(زیر راسته ای) از دایناسورهای اورنیتیسکین چهارپا و گیاهخوار بودند که منقاری بزرگ و سپر سری استخوانی در پشت جمجمه داشتند. آنها در دوره کرتاسه می زیستند. سراتوپسین ها به دو گروه پروتوسراتوپسیده(شامل: مونتانوسراتوپس، با جاسراتوپس، پروتوسراتوپس، لپتوسراتوپس، میکروسراتوپس ونوتوسراتوپس) و خانواده سراتوپسیده (شامل: پنتاسراتوپس، استیراکوزاروس، آنکیسراتوپس، تریسراتوپس، مونوکلونیوس، سراتوپس وغیره)

سراتوزاروس (CERATOSAURUS)

(بصورت سر- رات- و- زار- وس تلفظ می شود) سراتوزاروس( به معنی سوسمار شاخ دار) دایناسوری بود که حدود 20 فوت(6متر) طول و524 کیلوگرم وزن داشت این دایناسورگوشتخوار شاخی کوچک بر روی پوزه اش داشت علاوه بر این دارای شاخ کوچکتر، دمی باریک و یلند، دستانی چهار انگشتی (که از نشانه های اولیه یک تروپود بود) و چشنان بزرگ (و احتمالا قدرت بینایی عالی) داشت. استخوان ران این دایناسور حدود 45/2فوت (62سانتی متر) بود. سراتوزاروس، در زمان زیست خود یعنی اواخر ژوراسیک، حدود 145- 156، فراوانترین شکارچی بود. فسیلهای این دایناسور در کلورادو ویوتا در ایالات متحده وتانزانیا درآفریقا یافت شده است. این جانور درسال 1884 توسط مارش که فرضیه شناگر بودن کراتوزاروس( نظیر کروکودیلها) رابیان نمود، نام گذاری شد. گونه خاص این جنس سراتوزاروس ناسی کورنیس نام دارد.

سراتوزاریا (CERATOSAURIA)

(بصورت سر- رات- و- زار- ی-آ تلفظ می شود) سراتوزاریا یک دایناسور تروپود بود که دارای سه استخوان لگنی بود(پوبیس، ایلیوم، ایسکیوم)که به هم متصل بودند. سراتوزاریا به دو گروه کوئلو فیزوئیده که سراتوزارهای آغازین با شکاف در آرواره بالایی بودند از جمله (دیلوفوزاروس،کوئلوفیسیس، سینتارسوس، لیلینسترنوس) و نئوسراتوزاریا(سراتوزاروس ایلافروزاروس، وآبلیزاریدها).

سرب (Pb)

Pb، نشانه شيميايي عنصر سرب است.

سرخس (FERN)

سرخسها گياهان غير گلداري بودند كه در دوران فروزوئيك فراوان بودند و معمولاً در نواحي گرم و مرطوب زندگي مي كردند سرخسها ساقه هايي داشتند كه به برگچه هايي تقسيم مي شدند.

سرسیوزاروس (CERESIOSAURUS)

(بصورت سر- سی- و- زار- وس تلفظ می شود) سرسیوزاروس یک نوتوزاربودبه عبارت دیگر خزنده ای با اندامهای پارو مانند بود که با استفاده از آنها می توانست هم بر روی خشکی وهم در آب حرکت کند. این جانور حدود 13 فوت (4متر)طول داشت. این خزنده انگشتهایی طویل تر از سایر نوتوزارها داشت، ونسبت به سایر نوتوزارها در هر دستش انگشتان بیشتری داشت. سرسیوزاروس شناگر بسیار خوبی بود. این جانور در زمان تریاس میانی می زیست. فسیلهای این جانور در اروپا یافت شده است. این خزنده دایناسور نبود.

سریالوفوزاروس (CRYOLOPHOSAURUS)

(به صورت سری- یا- لوف- و- زار- وس تلفظ می شود) سریالوفوزاروس(به معنای سوسمار یخ زده) دایناسوری گوشتخوار و دوپا به طول حدود 20 فوت(6متر) بود. این دایناسور، بالای چشمانش، تاجی شاخ مانند داشت. سریالوفوزاروس، در دوره ژوراسیک پیشین، حدود 190- 196 میلیون سال قبل، در قطب جنوب امروزی می زیست. این دایناسور تنها تروپود شناخته شده قطب جنوب بوده و نخستین دایناسوری است که در قطب جنوب کشف شد. این دایناسور از روی جمجمه ناقص، آرواره ها، استخوان ران، لگن خاصره، مهره ها، استخوان نازک نی، استخوان قوزک پا و استخوان کف پا شناسایی شده است. سریالوفوزاروس، در سال 1994 توسط ویلیام همر و ویلیام هیکرسون نامگذاری شد. گونه خاص آن سریالوفوزاروس الیوتی است. به علاوه سریالوفوزاروس را به خاطر شباهت تاجش به موی الویس پریسلی، (به صورت غیررسمی) به نام الویزاروس هم می شناسند.

سفالاسپیس (CEPHALASPIS)

سفالاسپیس(به معنی سپر سری) جنسی از ماهیان اولیه، زره دار، بدون آرواره وساکن آب شیرین بود که در دوره های سیلورین- دو ونین( بیش از 340 میلیون سال پیش) می زیست. سفالا سپیس قدیمی ترین جانور مهره دار شناخته شده است. این گروه از ماهیان کوچکتر از یک فوت طول داشتند ودارای سپر سری بزرگ وپهن بودند که در دونقطه به اتمام می رسید ( این سپر کمی شبیه به بومرنگ بود)طبقه بندی: کورداتا، مهره داران، آگناتا( سیکلو ستو ماتا= ماهیان بدون آرواره)اوستئوستراکی( سفالاسپید فورمها)، خانواده، سفالاسپیده، جنس سفالاسپیس، گونه های زیاد از جمله سفالاسپیس تنوئیکورنیس(که در نروژیافت شد).

سفالوپود (CEPHALOPOD)

سفالوپودها(به معنی پابرسران یا سرپایان) نرم تنانی هستند که دارای شاخکها و سر بزرگی می باشند. این نرم تنان بی مهره شامل جانورانی شبیه به ماهیان مرکب، اختاپوسها وآمونیتها می باشند. آنها گوشتخواران تندرویی هستند که طعمه شان را با شاخکهای خود گرفته و بوسیله سمی که در آرواره های منقار مانندشان دارند می کشند. آنها با عمل مکیدن و تراوش آب حرکت می کنند. به علاوه بسیاری از آنها از خود جوهری ترشح می کنند که به وسیله آن دشمنانشان را فراری می دهند.

سم داران (Unguligrade)

اونگوليگريد، به معناي راه رفتن روي پاهاي سم دار است. اسبها، غزالها، خوكها و بسياري از پستانداران ديگر اونگوليگريد هستند (با پلانتيگريدها و ديجيتيگريدها مقايسه شود).

سنتروزاروس (CENTROSAURUS)

(بصورت سن- ترو- زار- وس تلفظ می شود)سنتروزاروس( به معنی سوسمار نوک دار) دایناسور سراتو پسین بود که حدود 20فوت(6متر) طول داشت ودر انتهای دوره کرتاسه می زیست. این دایناسور گیاهخوار شاخ پوزه ای بزرگ داشت که به سمت جلو نوک تیز می شد، این شاخ حدود 18اینچ (46 سانتی متر) طول داشت. جمجمه این دایناسور حدود 3فوت(1متر) طول داشت. این دایناسور سپر گردنی دندانه دندانه دار ودو زایده میخ مانند قلابی شکل در مرکز آن داشت. بسیاری از جمجمه ها واسکلتها (آثار فسیلی شده پوست) این دایناسور اور نیتیسکین در لایه های استخوان دار آلبرتای کانادا یافت شده است. سنترو زاروس در سال 1904 توسط دیرینه شناسی بنام لامبی نامگذاری شد، گونه خاص این جنس سنتروزاروس  آپرتوس نام دارد.

سنتروزارینس (CENTROSAURINES)

(بصورت سن- ترو- زار- اینس تلفظ می شود) سنتروزارینس(به معنی سوسمارهای نوک دار) گروهی از دایناسورهای سراتوپسین کرگدن مانند بودند که اکثرا بر روی پوزه کوتاه شان، شاخ بزرگی داشتند، آنها همچنین سپر گردن کوتاهی نیز داشتند. برخی از سنتروزارینس ها عبارتند از: سنتروزاروس، استیراکوزاروس، براکی سراتوپس، مونوکلونیوس،اینیوزاروس، آکلوزاروس و پاکی رینوزاروس.

سنجاقك (DRAGONFLY)

سنجاقكها،‌ حشراتي اوليه و پرنده هستند كه مي توانند در هوا پرواز كنند.  اين جانداران در دوره مي سي سي پين، ‌حدود 360- 325 ميليون سال قبل تكامل يافتند. در دوران مزوزوييك (كه دايناسورها تكامل يافتند)، سنجاقكهاي بزرگي مي زيستند كه طول بالهايشان، بيش از 5/27 اينچ (70 سانتيمتر) بود.

سنگ آسماني (BOLIDE)

سنگ آسماني يك متئور، آستروئيد يا كومت است كه با زمين برخورد مي كند و باعث انفجار مي شود.

سنگدان (GIZZARD):

سنگدان (كه آسياب معده ناميده مي شود) بخشي از شكم است كه غذا را خرد مي كند (نظير مواد گياهي). اغلب اين عمل با كمك سنگهاي سنگداني انجام مي شود. بسياري از پرندگان همانند دايناسورها سنگدان دارند.

سنگ دگرگوني (METAMORPHIC ROCK)

سنگهاي دگرگوني، در اثر فشار و حرارت اعماق زمين فشرده شده اند.

سنگ شدگي ((PETRIFICATION

سنگ شدگي، فرآيندي است كه طي آن بافتهاي آلي تبديل به سنگ مي شوند. مواد اوليه با كانيها جانشين مي شوند.

سنگلاخ (BADLANDS):

سنگلاخها نواحي لم يزرعي هستند كه چندين بار دچار فرسايش شده اند كه خاكهاي نرم اين مناطق مجسمه سازي اشكال زيبايي را ايجاد مي كنند. اين لايه هاي سنگي نمايان شده اغلب در پيدايي فسيل مناطق فوق العاده اي هستند. ازاين جهت به آنها سنگلاخ (زمين بد ) گفته مي شود كه براي كشاورزي و بسياري از مقاصد انساني مفيد نيستند.

سنگهاي آتشفشاني  (IGNEOUS  ROCKS)

هنگاميكه سنگهاي مذاب (ماگما) سرد مي شود، سنگهاي آتشفشاني شكل مي گيرند.

سنگهاي سنگداني (GIZZARD  ROCKS)

سنگهاي سنگداني، خرده سنگهايي هستند كه برخي از جانوران به منظور كمك به هضم غذاهايي چون گياهان در سيستم گوارشي شان مي بلعند. به آنها گاستروليت نيز گفته مي شود.

دوران سنوزوئیک (CENOZOIC ERA)

دوران سنوزوئیک عصر پستانداران است (65میلیون سال پیش تاکنون). ظهور اشکال آشنای حیات، انسانها، قاره های امروزی و آب و هوای سرد در این زمان دیده می شود. سنوزوئیک(به معنی حیات تازه) بعد از دوران مزوزوییک روی داده است.

هندريكسون، سو  (HENDRICKSON,SUE)

سو هندريكسون ( 2 دسامبر، 1949 - ) يك فسيل شناس حرفه اي ( بخصوص فسيلهايي كه در كهرربا قرار گرفته اند)، يك باستان شناس دريايي، يك ماجراجو و يك جهانگرد است. در سال 1990 در داكوتاي جنوبي او توانست يك فسيل استثنائي T  ركس (بزرگترين و كاملترين فسيل T ركس است كه تا كنون يافت شده است) را بیابد. سو (همان فسيل) اكنون در موزه شيكاگو، الينويس ايالات متحده به نمايش گذاشته شده است.

سوخت فسيلي  (FOSSIL FUEL)

نفت، گاز و زغال سنگ، سوختهاي فسيلي هستند، مواد آلي كه انرژي زيادي دارند. سوختهاي فسیلی در فرانيد هايي چندين ميليون ساله شكل مي گيرند. مواد آلي (حيوانات و گياهان مرده) بوسيله لايه هايی از رسوبات پوشيده مي شوند. و سپس گرما، فشار و واكنشهاي باكتريايي مواد را به استخرهايي از گاز و نفت تبديل مي كنند. (و به صورت زغال سنگ متراكم مي نمايند).

سوراخهاي بيني (Nares):

سوراخهاي بيني ، سوراخهايي در جمجمه هستند كه محل بيني مي باشند. (مفرد آن سوراخ بيني است).

سوزنهاي پاراساكرال (para-sacral spines)

سوزنهاي پاراساكرال ميخهاي استخواني هستند كه در ناحيه لگني استگوزارها (همانند استگوزاروس و كنتروزاروس) وجود دارند.

سوسمار سپردار (FRILLEDLISARD)

كلاميدوزاروس (به معني سوسمار كلاه دار) يك سوسمار سپردار كمياب امروزي است ( اما دايناسور نيست) كه در گنيه نو و شمال استراليا زندگي مي كند. فريل (سپر) اين جانور حدود 14 – 7 اينچ ( 34 – 18 سانتي متر) چين و چروك پوستي است كه بطور كامل سرش را در بر مي گيرد. اين جانور سپر درخشان و رنگي را باز مي كند تا دشمنانش را بترساند. طول نمونه هاي بالغ بيش از 8 اينچ ( 20 سانتي متر) است. اين سوسمارهاي بالارونده در روي درختان در جنگلهاي مرطوب زندگي مي كنند و از سيكادها، مورچه ها، عنكبوتها و سوسمارهاي كوچكتر تغذيه مي كنند. كلاميدوزاروس مي تواند هم بصورت چهارپا و هم بصورت دوپا (بر روي پاهاي جلوئي اش) بدود. جانوران ماده و بالغ 8 تا 14 تخم در فصلهاي بهار و تابستان مي گذارند. طبقه بندي: رده خزندگان، راسته اسكواماتا خانواده: خانوده آكاميده جنس: كالاميدوزارس  گونه: كالاميدهوزاروس كينگي (در سال 1825 توسط گري نام گذاري شد)

سوسمارها  (Lizards)

سوسمارها خزندگان تندرويي هستند كه توسط آرواره هاي نيرومندشان شكار مي كنند، سوسمارها، دايناسور نبودند. اولين سوسمارها در زمان پرمين پاياني بوجود آمدند، اين سوسمارهاي كوچك حشره خوار بودند. سوسمارها در دوره ژوراسيك فراوان شدند؛ يعني درست زمانيكه گروههاي اصلي پيشرفته سوسمارها بوجود آمدند. سوسمارها و مارها نسبت نزديكي با يكديگر دارند، اما سوسمارها زودتر ظاهر شده اند. ساير گروههاي نزديك و خويشاوند با سوسمارها عبارتند از: كروكوديلها و لاك پشتها. طبقه بندي: زير رده آناپسيدآ، راسته  اسكواماتا (مارها و سوسمارها)، زير راسته لاكرتيليا (سوسمارها).

آستروئيد (سيارك)  (ASTERUID)

استروئيد ( سيارك) سنگ بزرگ وسياره اي كوچك از مداري است كه بين مريخ ومشتري به دور خورشيد مي چرخد به نظر مي رسد كه دايناسورها ازبرخورد يك آستروئيد با زمين منقرض شده اند.

سيخانيا (Saichanm)

( به صورت سي – خان – ي – ا تلفظ مي شود) سيخانيا ( در زبان مغولي به معناي زيباست) دايناسوري زره دار و گياهخوار بود كه در دوره كرتاسه  پسين، حدود 75- 79 ميليون سال قبل مي زيست. اين دايناسور نوعي آنكيلوزاريد و يك اورنيتيسكين چهارپا، زره دار كندرو بود كه داراي دمي، خارهاي استخواني و برآمدگيهايي در طرفين بدنش بود. اين دايناسور، سري عريض و جعبه اي داشت و داراي استخواني بینی غيرعادي بود كه هواي خشك را سرد و مرطوب مي كرد. احتمالاً اين جانور، قدرت بويايي خوبي داشته است. هم زره هاي بدن و هم سنگ معده سيخانيا كشف شده است (آنكيلوزارهاي ديگر زرهي زنگوله اي داشتند اما در مورد سيخانيا چنين زره اي كشف نشده است). طول سيخانيا حدود 23 فوت ( 7متر) بود. سه فسيل از آن در مغولستان كشف شده است گونه خاص آن سيخانيا چولساننسيس است. سيخانيا در سال 1977 توسط ديرينه شناسي به نام ماريانسكا نام گذاري شد.

سیراداکتیلوس (CEARADACTYLUS)

سیراداکتیلوس یک تروزاربود که با بالهای باز حدود 13فوت(4متر)طول داشت. این جانور دارای دندانهای درهم قفل شونده ای بود. این موجود دایناسور نبود، اما گونه ای از خزندگان پرنده منقرض شده بود که در زمان کرناسه آغازین در برزیل زندگی می کرد.

سيستم لينين  (Linnean  System)

سيستم لينين، يكي از روشهاي طبقه بندي جانداران بر مبناي ساختارهاي ساده وراثتي آنها مي باشد. با استفاده از سيستم زير جانداران به گروههايي تقسيم مي شوند: قلمرو، شاخه، رده، راسته، خانواده، جنس و گونه.

سیسنودونت ها (CYNODONTS)

(بصورت سی- نو- دونت- تلفظ می شود). سینودونت ها(به معنی دندان سگی، چون دندانهای آنها شبیه به دندان سگ است). سیناپسیدهایی بودند که درانتهای دوره پرمین ظاهر شدند. این جانوران گیاهخوار و گوشتخوار دارای چند ردیف دندان نیش، تیز بودند. آنها از انقراض عمومی پرمینجان سالم به در بردند ودر خلال دوره تریاس نیز به زندگی خود ادامه دادند. سینودونت ها منجر به ایجاد پستانداران حقیقی لیستروزاروس، کانمیریا، استمنوساکوس وایسچیگولاستیا. بعضی از سینودونت های گوشتخوار هم شامل سینوگناتوس، پروباینوگناتوس و ترنیاکسودون هستند.

سیکاد (CYCAD)

سیکادها(سیکادوفیتا)، گیاهان دانه دار اولیه ای هستند که در دوره ژوراسیک بسیار فراوان بودند(سیکادها، 20% فلور جهانی را تشکیل می دادند). سیکادهاف درختان نخل مانندی هستند که در آب و هوای گرم زندگی می کنند. پایه نر و ماده این گیاه جداست(گیاهان دوپایه هستند). این بازدانگان برگهایی بلند داشتند و مخروطهای بزرگی را به وجود می آورند. سیکادها در پنسیلوانین تکامل یافتند و در دوره مزوزوئیک فراوان بودند. امروزه تنها حدود 185 گونه(از 11جنس) از آنها باقی مانده است. لپتوسیکاس و تیلوفیلوم، سیکادهای دوران مزوزوئیک بودند. سیکادهای بعدی قاعده ای گردتر و بشکه ای شکل داشتند.

سیکادوفیت ها (CYCADOPHYTES)

سیکادوفیت ها شامل سیکادها وسیکادوئیدها، گیاهانی با ساقه های چوبی(بعضی راست وبعضی کروی) هستند که دارای برگهای زیادی اند. این دو گروه در روش تولید مثل با هم اختلاف اساسی دارند به طوریکه: در سیکادها می توان نرها وماده ها را از هم تشخیص دادولی در سیکادوئیدها این امر همیشه امکان پذیر نیست. سیکادوئیدها امروزه، از بین رفته اند ولی تعداد کمی از سیکادها باقی مانده اند. برخی از سیکادهای دوران  مزوزوئیک شامل: لپتوسیکاس، سیکاس، زامیا، دیون، بونیا، استانگریا ومیکروسیاس. برخی از سیکادوئیدهای مزوزوئیک هم عبارتند از سیکادوئیده، وارد کتلوفتیا، ویلیام سونیا، ویلیام سونیلا، وسترشیمیا ولگومینانتوس.

سیکادوئید (CYCADEOID)

سیکادوئیدها(بنتیتال ها) گیاهانی با ساقه چوبی( بعضی راست ومستقیم وبرخی کروی) بودند که دارای برگهای زیادی بودند. سیکادوئیدها همیشه به اقسام نر و ماده قابل تفکیک نیستند. این گیاهان امروزه از بین رفته اند. برخی از سیکادوئیدهای مزوزوئیک وستر شیمیا، ولگومینانتوس.

سیلاکانت (COELACANTH)

(بصورت سی- لا- کانت تلفظ می شود)سیلاکانت گاهی بدون گونه(کروسوپتریجی) اولیه ای است که حدود 350 میلیون سال پیش بوجود آمد. سیلاکانت( به معنی میخ توخالی) حدود 5 فوت(5/1 متر) طول داشت. گمان می رفت که این جانور گوشتخوار میلیونها سال پیش منقرض شده است اما امروزه نمونه های زنده ای از آن در اقیانوس هند و در ساحل افریقا در سال 1938 بدست آمده است.

سیلودونتا (COELODONTA)

(بصورت سی- لو- دونت- آ تلفظ می شود) سیلودونتا، کرگدن پشمی بود که در زمان پلیستوسن تا عصر یخبندان، حدود 1/0 – 5/1 میلیون سال پیش می زیست. این جانور به خانواده رینوسروتیدها که شامل کرگدنهای امروزی نیز می شوند، تعلق داشت. این جانور گیاهخوار حدود 11 فوت (5/3 متر) طول داشت. این پستاندار دارای دو شاخ بر روی پوزه اش بود. شاخ پائینی از شاخ بالایی که بین دو چشم جانور قرار داشت، بزرگتر بود (حدود 3فوت یا 1متر طول داشت). این جانور موهای بلند، گوشهایی کوچک، پاهایی ضخیم و کوتاه وبدنی محکم ومقاوم داشت. فسیلهای سیلودونتا در اروپا (بریتانیا) و آسیا( سیبری شرقی) یافت شده است. شکل این جانور از روی نقاشیهای ما قبل تاریخی که در غارها کشف شد، شناسایی شده است.

سیلوروزار (COELUROSAVR)

(بصورت سیل- و- رو- زار تلفظ می شود) سیلوروزارها گروهی از تروپودهایی بودند که از خویشاوندان نزدیک پرندگان به شمار می روند( ضمن اینکه در بر گیرنده پرندگان نیز می شوند). این گوشتخواران دو پا شامل تی رکس، دینونیکوس و ولوسیراپتور بودند.

سیلوروزاراووس  (COELUROSAURAVUS)

(بصورت سیل- و- رو- زار- آ- ووس تلفظ می شود) سیلوروزاراووس خزنده پرنده ای بود که در انتهای دوره پرمین می زیست و طی پدیده انقراض عمومی پرمین در 250 میلیون سال پیش از بین رفت. این جانور قدیمی ترین خزنده پرنده ای است که تاکنون کشف شده است. ایت خزنده سوسمار مانند حدود یک فوت (30 سانتی متر) طول داشت. دم این جانور حدود نیمی از طول بدن جانور را در بر می گرفت. این خزنده بر روی سرش دارای یک سپر بود. بر روی چهار پا راه می رفت. استخوانهای تو خالی و دو بال این جانور به آن امکان می دادند تا بتواند مسافتهای چند صد فوتی درختان را بپرد. این جانور پر نداشت. سیلوروزاراووس در سال 1997 توسط ابرهاردفری، هانس دیترسوئس و ولفگانگ ماتک توصیف شد. فسیلهای این دایناسور در شرق آلمان، بریتانیا وماداگاسکار یافت شده است. اولین فسیل از سیلوروزاراووس در سال 1910 توسط یک معدنکار معدن مس یافت شد، اما ديرينه شناس آلماني اوتو ژاكل،‌ معتقد بود كه آن را به اشتباه شناسايي كردهاند زيرا وي اعتقاد داشت كه خزندگان آن زمان، پر نداشته اند. گونه خاص آن سيلوروزاراووس ژاكلي است.

سیلوروزاریکنوس (COELUROSAURICHNUS)

سیلوروزاریکنوس جنس مشکوکی از دایناسورها است که تنها از روی یک رد پا که مربوط به یک جانور دو پای کوچک عهد تریاس است شناسایی شده، این رد پا در سازند کوارزیتی و یولازونات در کوه پیسانوپسیای ایتالیا کشف شد. این دایناسور گوشتخوار حدود 220 میلیون سال پیش می زیست. سیلوروزاریکنوس توسط دیرینه شناسی به نام وان هیون در سال 1941 نامگذاری شد. سیلوروزاریکنوس احتمالا همان جنس مشکوک گرالاتور است(لئوناروی ولاکلی 1995).

سیلوریوس (COELURUS)

(بصورت سی- لور- یوس تلفظ می شود)سیلوریوس( به معنی توخالی) جنسی است که زیاد شناخته نشده است. این جانور احتمالا دایناسور تروپود دو پایی بود که حدود 6 فوت(8/1 متر) طول وحدود 20 کیلوگرم وزن داشت. استخوان ران این جانور حدود 55سانتی متر بود. این دایناسور گوشتخوار در زمان ژوراسیک پایانی، حدود 156تا 145 میلیون سال پیش می زیست. استخوانهای این دایناسور تو خالی و سبک بودند. بنابر این سیلوریوس احتمالا سبک وزن وتند رو بوده است. فسیلهای این جانور در وایومینگ ایالات متحده یافت شده است. سیلوریوس توسط دیرینه شناسی بنام اوتنیل ماش در سال 1879 نام گذاری شد.

سیلوفیسیس (COELOPHYSIS)

(بصورت سی- لو- فی- سیس تلفظ می شود) سیلوفیسیس دایناسور گوشتخوار باریک، دو پا و تند رویی بود که در زمان تریاس پایانی می زیست. این شکارچی تندرو حدود 10- 8 فوت(3- 5/2 متر) طول و65- 30 پوند ( 30- 15 کیلوگرم) وزن داشت. استخوان ران این جانور حدود 18 اینچ (21 سانتی متر) طول داشت. گونه خاص این جنس سیلوفیسیس بوری نام دارد. این دایناسور در سال 1887 توسط دیرینه شناسی بنام، کوپ نام گذاری شد.

سیلوئیدیز (COELURCIDES)

(بصورت سی- لو- وی- دیز تلفظ می شود) سیلوئیدیز ( به معنی شکل توخالی) یک جنس دایناسوری است که ریاد شناخته شده نیست. این دایناسور گوشتخوار و دو پا(تروپود) بود که درانتهای دوره کرتاسه، حدود 83- 5/88 میلیون سال پیش می زیست. مهره های فسیلی شده دم این جانور (که حدود 25/4- 5/3 اینچ معادل 11- 9 سانتی متر طول دارند) در هندوستان یافت شده است. گونه خاص این جنس سیلوئیدیز لارجوس نام دارد. این دایناسور در سال 1932 توسط وان هیون نام گذاری شد.

سیمبوسپوندیلوس (CYMBOSPONDYLUS)

سیمبوسپوندیلوس یک ایکتیوزار 33 فوتی( 10 متری) بود که بر روی دم اش باله نداشت اما برروی پشت اش دارای یک باله بود. این جانور چهار پا عضو شناگر پارو مانند و دندانهایی تیز در آرواره های بلند داشت. این خزنده در تریاس میانی ودر قاره های امریکای شمالی وامریکای جنوبی می زیست. این جانور دایناسورنبود، بلکه نوعی دیگر از خزندگان منقرض شده بود.

سيناگناتوس  (CAENAGNATHUS)

(به صورت سي – ناگ – نا – توس تلفظ مي شود) سيناگناتوس ( به معني آرواره جديد) يك دايناسور تروپود دوپا، سبك وزن وگوشتخواربود. اين كوئلو روزار دركرتاسه پاياني، حدود75 ميليون سال پيش زندگي مي كرد. اين دايناسور شكارچي حدود 5/6 فوت( 2 متر) طول وحدود 35 كيلوگرم وزن داشت. فقط آرواره پائيني فسيل شده اين جانور درغرب امريكاي شمالي كشف شده است. اين جنس بوسيله ديرينه شناسي بنام استرنبرگ درسال 1940 نام گذاري شد. گونه خاص اين جنس سيناگناتوس كولينسي نام دارد. درابتدا گمان مي رفت كه اين جانور يك پرنده بود.

سینوگناتوس (CYNOGNATHUS)

(بصورت سی- نوگ- نا- توس تلفظ می شود) یک سینودونت بود(خزنده ای پستاندار مانند که دایناسورنبود). این جانور به اندازه یک گرگ بود ودر ابتدای دوره تریاس میانی، حدود 245- 230 میلیون سال پیش می زیست. این تراپسید گوشتخوار تند رویی بود که دارای یک دم وچهار پا بود. این جانور حدود 5فوت(5/1متر) طول داشت ودر دشتهای باز زندگی می کرد، واحتمالا خون گرم وبچه زا بوده این خزنده دندانهای سگ مانند داشت وگیاهخوارانی از نظیر کانمیریا(یک تراپسید ابتدایی دیگر) را شکار می کرد. فسیلهای این جانور در افریقا ی جنوبی و آرژانتین کشف شده است.

سیونودون (CIONODON)

(بصورت سی- و- نو- دون تلفظ می شود)سیونودون (به معنی دندان ستونی) جنسی مشکوک از دایناسورهای منقار اردکی بود (این دایناسور تنها از روی دندانهای فسیل شده ای که ممکن است به دایناسورهای دیگری نظیر باکتروزاروس و تسپسیوس تعلق داشته باشد شناسایی شده است. این دایناسور یک اورنیتیسکین گیاهخوار بود که در انتهای دوره کرتاسه، یعنی حدود 5/97 تا 65 میلیون سال پیش می زیست. این دندانهای فسیلی در کلورادو در ایالات متحده وآلبرتا در کانادا یافت شده است. سیونودون در سال 1874 توسط کپ نام گذاری شد. گونه خاص این جنس سیونودون آرکتاتوس نام دارد.