نصف
النهار
مغناطیسی:
چون قطب های مغناطیسی و جغرافیایی زمین بر هم منطبق نیستند،
عقربه مغناطیسی جهت شمال جنوب را فقط به تقریب معین می کند.
در هر نقطه ای صفحه ای که عقربه مغناطیسی در آن قرار می گیرد
صفحه نصف النهار مغناطیسی آن نقطه نامیده می شود، و خط
مستقیمی که در امتداد آن ، این صفحه افقی یکدیگر را قطع می
کنند نصف النهار مغناطیسی نام دارد.
انحراف مغناطیسی:
زاویه بین جهت های نصف النهارهای مغناطیسی و جغرافیایی را
انحراف مغناطیسی می نامیم. و معمولا
با حرف یونانی
φ
نشان می دهیم. انحراف مغناطیسی در نواحی مختلف
کره
زمین متفاوت است. بسته به محل نقطه در سطح زمین ، قطب شمال
عقربه مغناطیسی از سطح نصف النهار مغناطیسی به مغرب (W)
یا مشرق (E) منحرف می شود،
و از این رو انحراف مغناطیسی غربی یا شرقی است.
مقیاس انحراف مغناطیسی در گستره ای از ˚0 تا ˚180 درجه مدرج
می شود. معمولا انحراف شرقی با علامت مثبت و انحراف غربی با
علامت منفی نشان داده می شود.
شیب مغناطیسی:

خطوط میدان
مغناطیسی زمین معمولا به موازات سطح زمین نیستند. این به ین
معناست که القای مغناطیسی میدان زمین در سطحی افقی که از
نقطه داده شده می گذرد قرار ندارد بلکه زاویه معینی با این
سطح نشان می دهد. این زاویه را شیب مغناطیسی (یا میل
مغناطیسی) می نامند. میل مغناطیسی را با
i
نشان می دهند. میل مغناطیسی در نقاط مختلف سطح زمین متفاوت
است.
اندازه گیری القای مغناطیسی میدان مغناطیسی زمین:

سه کمیت مولفه های میدان مغناطیسی عبارتند از:

اندازه گیری مولفه های میدان مغناطیسی:

در حال حاضر ، اطلاعات وسیعی در مورد توزیع مولفه های
مغناطیسی زمین بر سطح کره زمین در دسترس است. از این اطلاعات
چنین بر می آید که مولفه های میدان مغناطیسی زمین بنابر
محاسبات ویژه ای از نقطه دیگر تغییر می کنند و معمولا از روی
طول و عرض جغرافیایی نقطه مورد نظر معین می شوند.