انرژي قابل تجديد منابع انرژي قابل تجديد مي توانند در يك دوره زماني كوتاه دوباره پر شوند . پنج منبع انرژي قابل تجديد كه اغلب بيشتر استفاده مي شود شامل انرژي آب (آب ) ، خورشيد ، باد ، زمين گرمايي ، و توده زيستي مي باشد .     آب   باد   خورشيد     زمين گرمايي       توده زيستي چين ، هند ، روسيه ، كره جنوبي و كشورهاي ديگر در طول اين قرن داراي راكتورهايي بودند كه كار مي كردند . نگراني ها در مورد انتشار چنين مواد زائد در سطح بالا ، هزينه كاري زماني كه دوباره روي راكتورها كار مي شد و استفاده راكتورهاي اتمي در تسكين احتمالي گرم شدن جهاني مرتبط با توليد سوختهاي فسيلي پايه ، روي سطح رشد نيروي اتمي در سطح جهان در آينده تاثير خواهد گذاشت .   تاثير انرژي قابل تجديد روي تصوير انرژي جهان مهم است . حوادث مهم  زيادي در طول تاريخ منابع قابل تجديد مورد استفاده براي توليد الكتريسيته اتفاق افتاده است اما روي هم رفته استفاده از اين سوختهاي فسيلي حدود 17 در صد از چدنهايي آنها در 1996 به كمتر از 6 مربع در 2002 كاهش يافته است.   استفاده از انرژي قابل تجديد نيست . پنج توليد كننده (125 سال پيش ) ، چوب بيشتر از 90 در صد انرژي مورد نياز ما را فراهم مي كند . به واسطه قتمتهاي پايين و مناسب سوختهاي فسيلي ، استفاده چوب پايين آمده است . هم اكنون ، توده زيستي كه به طور نرمال براي مسئله انهدام زباله آماده است قابل تبديل به الكتريسيته مي باشد . ( به طور مثال پس مانده هاي كارخانجات ، پوسته هاي برنج ،  الكل سياه توليد كاغذ ) .   به طور تاريخي ، قسمتخاي پايين سوختهاي فسيلي مخصوصا گاز طبيعي ، رشد و ارتقا در سوختهاي قابل تجديد را مشكل ساخته است . بي نظمي و بازسازي نيروي الكتريكي صنعت مي يواند يك تاثير مهمي را در مصرف انرژي قابل تجديد داشته باشد . تقاضا براي انرژي ارزان در دوره كوتاه احتمالا تقاضا را براي انرژي قابل تجديد  كاهش مي دهد . در صورتيكه برتريها براي منابع قابل تجديد نسخه هاي كوچك الكتريسيته پيشنهادي را در بر مي گيريد كه قانوني را بازسازي كند كه زندگي جديد به داخل اين صنعت  راه پيدا كند .