بيائيد هوا را پيشبيني كنيم
خورشيد، مه، باران، رگبار. آب و هوا هميشه اطراف ماست.
اغلب روزها به آسمان نگاه ميكنيد و ميتوانيد ابرها را ببينيد.
ابرها وقتي شكل ميگيرند كه دماي هوا تا حدي كه آب موجود در هوا قابل
رؤيت شود ، خنك شود. به اين دما دماي شبنم
(dew point) ميگويند.
براي تشكيل ابر ، گردوغبار
هم لازم است.
آب بصورت ذرات كوچكي شبيه
به بخار درون ح
مام متراكم ميشوند.
ابرهاي كومولوس
(Cumulus)
بزرگ و پف كرده هستند.
هرچه به بخشهاي بالاتر جو
ميرويم، دماي هوا پايينتر ميآيند.
دانشمنداني كه آب و هوا را مورد بررسي و مطالعه قرار ميدهند،
هواشناس
(meterologist)
ميگويند. آنها به دما، فشار هوا، بادها و ابرها نگاه ميكنند و به
ما ميگويند كه بايد انتظار هواي باراني يا هواي سرد را داشته باشيم.
هواشناسان انواع مختلف ابر را نامگذاري كردهاند. اين اسامي ظاهراً
ابرها و ارتفاع ابرها را توصيف ميكند.
ابرهاي
پفكردة بزرگ كومولوس
(Culumus)
ناميده ميشوند و ممكن است در هر بخشي از جو ديده شوند. ابرهاي
كومولوس مخصوص كه باعث توليد رعد و برق ميشوند، كومولونيمبوس
(Cumulonimbus)
ناميده ميشوند. ابرهاي كومولونيمبوس به علت اينكه سطح قاعدة آنها
پايين است، تيره هستند، اما سطح بالاييشان تا جو ادامه دارد. باران
در هر بخشي از كومولونيمبوس تشكيل ميشود. باراني كه به زمين نميرسد
ويرجا
(Virga) ناميده ميشوند.
ابرهايي كه صاف و شبيه به پتو هستند
استراتوس
(Stratus)
ناميده
ميشوند. باران در ابرهاي استراتوس هم تشكيل ميشوند. اگر باران ريز
يكنواخت براي مدت كوتاهي ببارد، احتمالاً از يك ابر استراتوس باريده
است.
ابرهاي استراتوس شبيه به پتو هستند.
به ابرهاي نازك دستهاي سيروس
(Cirrus)
ميگويند كه معمولاً در سطوح بالاي جو بوجود ميآيند. اين ابرها از
آنجا كه هواي مرتفعتر سردتر هستند، از بلورهاي يخ تشكيل شدهاند. در
اين ابرها رطوبت كافي براي
توليد باران وجود ندارد.
ابرهاي سيروس در بخشهاي بالايي جو وجود دارند.
بدون ابر، باراني وجود ندارد و بدون باران رنگين كماني وجود ندارد.
رنگين كمان در اثر عبور نور خورشيد از قطرات ريز آب بوجود ميآيند.
به همين علت است كه ميتوانيد رنگين كمان كوچكي با استفاده از آب پاش
باغباني براي خود داشته باشيد.
رنگين كمان شامل نور عبوري از ميان قطرات آب است
