به مواد کم ارزش يا کم عيار ماده معدني که در حين استخراج، فرآوري و
سپس ذوب کانه ايجاد مي شود، باطله اطلاق شده و بايد براي انباشت و
دور ريزي آن برنامه خاصي در نظر گرفت تا از تاثيرات خطر آفرين آن بر
محيط زيست جلوگيري شود.
عمليات استخراج معمولا داراي دونوع باطله مي باشد؛ روباره معدني که
براي دسترسي به ماده معدني برداشت شده و هيچگونه ارزش اقتصادي ندارد
و در مکان مناسبي دپو مي شود. باطله ديگري که در حين استخراج توليد
مي شود، شامل کانه کم عيار مي باشد که فرآوري آن مقرون به صرفه نيست.
اين باطله ها در مکان مخصوصي انباشته مي شوند، بگونه اي که اگر زماني
فرآوري آنها با توجه به بازار مصرف و قيمت محصول مقرون به صرفه بود،
دسترسي به آن راحت باشد.
عمليات فرآوري مواد معدني، فرآيندي است که طي آن خوراک ورودي تبديل
به دو يا چند محصول خروجي مانند کنسانتره، باطله و محصول مياني مي
شود. باطله هاي فرآوري که همواره يکي از اين خروجي ها هستند
بدليل تغيير شرايط فيزيکي که در نتيجه خردايش و آسيا کردن مواد صورت
مي گيرد و نيز به دليل آغشتگي به انواع مواد شيميايي که در فرآوري از
آنها استفاده مي شود، داراي ويژگيهاي خاصي هستند.
انبار کردن حجم عظيمي از باطله ها به شکلي که آسيبهاي جدي به محيط
زيست وارد نسازد و در عين حال عملي و اقتصادي نيز باشد، مسلما
نيازمند دانش و تخصص ويژه
اي در زمينه طراحي مکان هاي انباشت و سدهاي باطله است.