ثبت شده توسط کیانا کیانی | ثبت: 2020-09-01 09:33:36.0 | ویرایش: 2020-09-08 08:42:01.0 | دسته بندی: زمین شناسی

خلاصه گزارش نقشه 1:250،000 الله آباد

سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور در راستای وظایف سازمانی، نقشه‏ های زمین‏ شناسی و گزارش‏های توصیفی مرتبط با نقشه‏ ها را در مقیاس 250 هزارم تهیه نموده است. گزارش حاضر، خلاصه ‏ای از گزارش نقشه زمين شناسي ورقه 1:250000 الله آباد به منظور شناخت کلی از محدوده مطالعاتی می باشد.

گزارش نقشه  1:250000الله آباد

    این گزارش به شرح نقشه زمین شناسی به مقیاس 250000: 1 چهار گوش الله آباد (نصرت آباد) است که در خاور ایران زمین (باختر زاهدان)، خاور شهرستان بم، شمال خاوری کوه ها و کوهپایه های جبال بارز (خاور جیرفت) و کناره جنوبی کویر لوت و نمکزار شهداد جای دارد. گرچه روستاهای دیگری چون نصرت آباد و کهورک که بزرگتر از الله آّباد هستند در این منطقه جای می گیرند، ولی الله آباد به عنوان مرکز این چهار گوش انتخاب گردیده است. الله آباد در حدود 480 کیلومتری باختر زاهدان و 46 کیلومتری خاور تا کمی به سوی شمال خاوری شهرستان بم واقع شده است. اين نقشه که بين طولهای جغرافيائی58 درجه و 30 دقیقه تا 60 درجه شرقی، و عرضهای جغرافيائی29 تا 30 درجه شمالی قرار دارد.

چينه شناسي

 بیش از نیمی از رویه این چهارگوش به دلیل موقعیت جغرافیائی، اقلیمی و جایگیری در کناره جنوبی کویر لوت زیر پوشش نهشته های گوناگون زمان کواترنر قرار دارد، که از آن میان سهم ماسه های بادرفتی (Sand dune) تلماسه ها و دشت های آبرفتی بیش از دیگر نهشته هاست، از این رو چهره های چیره ریخت شناسی زمان کوارترنر بیش از دیگر زمان ها به چشم می خورند.

کهن ترین نهشته های شناخته شده در این منطقه، سنگهای زمان کرتاسه پائین هستند، که به دو صورت واحدهای سنگ چینه ای (فلیش) و تکتونیکی (آمیزه رنگین) دیده می شوند. رسوبات کرتاسه در مناطق غرب کوه قاجار، شرق نصرت آباد پراکنده می باشند.

 جوان ترین آنها رسوب های بادرفتی و نهشته های آبرفتی کف رودخانه های زمان حاضر هستند که در حال تشکیل می باشند. چهارگوش الله آباد در بخشی از پهنه (زون) ساختاری نهبندان-خاش و بلوک لوت جای دارد، که ویژگی های تکتونیکی مشخصی بر آن حکمفرماست. بخش خاوری آن (چهارگوش های 000. 100: 1 نصرت آباد و کهورک) در پهنه فلیشی خاور ایران و بخش باختری آن که روستای الله آباد نیز در آن جای دارد، در پهنه بلوک لوت واقع می گردد. رسوبات پلیوسن در مناطق شمال غرب شاهرخت آباد، شرق کهورک رخنمون دارد.

وجود تفاوتهای زیاد زمین شناسی در این دو پهنه سبب تمایز فراوان آن دو از یکدیگر شده است. آن سان که بخش خاوری با داشتن تنوع لیتولوژی، قلمرو سنگهای آمیزه رنگین و نهشته های فلیشی هم زمان با تکتونیک (Syntectionics) است، در صورتی که در بخش باختری در درجه نخست نهشته های زمان کوارترنر چیره بوده و سپس سنگهای آتشفشانی وابسته به زمان ائوسن برونزدهای پراکنده ای دارند. چهره برجسته مرفوتکتونیکی این چهارگوش گسله های کهورک و نصرت آباد است، که با روند شمال باختری-جنوب خاوری (گسله نصرت آباد) و جنوب باختری-شمال خاوری (گسله کهورک) در شمال و خارج از این چهارگوش به هم پیوسته و گسله نهبندان را پدیدار می سازد.

این گسله ها به ویژه گسله کهورک یکی از گسله های اصلی ایران زمین است، که مرز میان پهنه های زمین ساختی نهبندان- خاش و بلوک لوت را ترسیم می نمایند.

نهشته های بادرفتی زمان حاضر بخش بزرگی از این چهارگوش را پوشانیده و پشته ها و تپه ماهورهای هلالی شکل (برخان) را پدیدار ساخته اند، که از ویژگی های زمین ریخت شناسی این منطقه است. رسوبات کواترنر در بیشتر منطقه الله آباد رخنمون دارد.

زمين شناسي اقتصادي

 در این چهارگوش آثار معدنی از کانه هائی چون مس، کرومیت، منیزیت و گچ دیده شده است، که برخی از آنها اقتصادی می باشند.

ضمائم پیوست
نویسنده
1سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور