ثبت شده توسط الهام مهربانی | ثبت: 2020-08-19 12:19:51.0 | ویرایش: 2020-10-31 11:13:01.0 | دسته بندی: مخاطرات

زﻧﺪﮔﻲ ﺑﺎ زﻣﻴﻨﻠﺮزه ﻫﺎ در زاﮔﺮس: ﭘﻲ ﺟﻮﻳﻲ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻲ ﺻﺤﺮاﻳﻲ در زﻣﻴﻨﻠﺮزه ي 11 ﻓﺮوردﻳﻦ 1385 ﺑﺰرﮔﺎي 6,1 (Mw=6.1)،ﭼﺎﻻن ﭼﻮﻻن، دﺷﺖ ﺳﻴﻼﺧﻮر - لرستان

ﻧﺘﻴﺠﻪ ي ﺑﺮﺧﻮرد ﭘﻮﺳﺘﻪ ﻫﺎي ﻗﺎره اي، ﺗﺸﻜﻴﻞ ﭘﻬﻨﻪ ﻫﺎي وﺳﻴﻊ دﮔﺮﺷﻜﻠﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻛﺎﻧﻮن ﺳﻄﺤﻲ زﻣﻴﻨﻠﺮزه ﻫﺎ در ﻣﺤﻞ ﺑـﺮﺧﻮرد ﻗـﺎره ﻫـﺎ، دﻳﮕـﺮ در اﻣـﺘﺪاد ﻧـﻮار ﺑﺎرﻳـﻚ ﻧﺒﻮده ﺑﻠﻜﻪ ﻟﺮزه ﺧﻴﺰي در ﭘﻬﻨﻪ ي وﺳﻴﻊ دﮔﺮ ﺷﻜﻞ ﻳﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ. آﻧﭽﻪ در زاﮔـﺮس ﻛﻨﻮﻧـﻲ رخ ﻣـﻲ دﻫـﺪ، ﻧﻤـﻮدي از اﻳﻦ واﻗﻌﻴﺖ اﺳﺖ اﻳﻦ ﮔﺴﺘﺮه ﺑﺪﻟﻴﻞ ﻧﺮخ ﻫﻤﮕﺮاﻳﻲ 35 ﻣﻴﻠﻴﻤﺘﺮ در ﺳﺎل )De Mets et. Al., 1994(، ﻟـﺮزه ﺧﻴـﺰي ﺑﺎﻻ و ﺛﺒﺖ ﺗﺎرﻳﺨﭽﻪ ي ﻟﺮزه ﺧﻴﺰي ﻃﻮﻻﻧﻲ Ambraseys & Melville, 1982(،ﻳـﻚ آزﻣﺎﻳـﺸﮕﺎه ﻃﺒﻴﻌـﻲ ﺑـﺮاي ﺑﺮرﺳـﻲ زﻣﻴﻨﺴﺎﺧﺖ ﻓﻌﺎل اﺳﺖ در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن ﻛﻤﺮﺑﻨﺪ ﭼﻴﻦ ﺧﻮرده ي ﺳﺎده ي زاﮔﺮس ﺑﺎ ﺧﺎﻃﺮه ﻫﺎﻳﻲ از زﻣﻴﻨﻠﺮزه ﻫﺎي ﻣﺨﺮب در ﻗﻠﺐ اﻳﻦ ﭘﻬﻨﻪ ي ﺟﻨﺒﺎ در ﺣﺎل ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ اﺳﺖ و ﺑﺨﺶ ﻣﻬﻤﻲ از ﻟﺮزه ﺧﻴﺰي ﺑﺎﺧﺘﺮي اﻳﺮان اﺳﺘﺎن ﻫﺎي ﻟﺮﺳﺘﺎن و ﭼﻬﺎرﻣﺤﺎل ﺑﺨﺘﻴﺎري (، در دوره ﺗﺎرﻳﺨﻲ و ﺳﺪه ي ﺑﻴﺴﺘﻢ و ﺑﻴﺴﺖ و ﻳﻜﻢ را ﺑﻪ ﺧﻮد اﺧﺘﺼﺎص ﻣﻲ دﻫﺪ. زمينلرز ه ي چالان چولان دشت سيلاخور با بزرگاي 6.1 در مقياس امواج محلي در تاريخ يازدهم فروردين ماه 1385 در مختصات دستگاهي 91/48 درج ه ي طول خاوري و 62/33 درجه ي عرض شمالي به وقوع پيوست. سازوكار ژرفي اين رويداد معرف زمينلرزه هاي سامانه گسل اص لي جوان زاگرس است ك ه احتمال مي رود قطعه ي گسل فعال شده ، كم ژرفا، امتداد لغز، با شيب به سوي شمال خاوري در ارتباط باشد. بررسي هاي صحرايي نشان مي دهد اين زلزله با گسلش سطحي يا فعاليت دوباره ي گسل شناخته شده اي همراه نمي باشد.