لامبيوساروس
دايناسور لامبه
آناتومي:
لامبيوساروس
دايناسوري تاج دار و منقار اردكي بود، تاج توخالي و استخواني داشت كه
به سمت جلو كج بود. تاج استخواني اين دايناسور بزرگتر از بقيه
قسمتهاي جمجمه اش بود و احتمالا" به منظور توليد صدا، افزايش توانايي
تشخيص بو و جفت گيري به كار مي رفت. سوراخ هاي بيني اطراف تاج سرش
بود. پوزه اين جانور باريك وبه يك منقار پهن و بزرگ ختم مي شده و
نرها تاج بزرگتري نسبت به ماده ها داشتند.لامبيوساروس داراي پوستي
دانه دار و انگشتان پرده دار بود. بينايي و شنوايي اين دايناسور زياد
بود اما فاقد قدرت دفاع طبيعي بود.
لامبيوساروس تا حدود 30تا50فوت(15-9متر) رشد مي كرد و به 6/5 تن وزن
مي رسيد. اين جانور بزرگترين دايناسور منقار اردكي شناخته شده است.
طبقه بندي:
لامبيوساروس به گروه هاي زير تعلق داشت:
•
سلسله: جانوران
•
شاخه: طناب داران(طنابي تو خالي داشت كه در انتها به مغز ختم مي
شد)
•
كلاس: آركوساريا(دياپسيدهايي با دندان هاي كاسه مانند)
•
رده: اورنيتيسكيا-دايناسورهاي پرنده مانند
•
زير رده: اورنيتوپودا
•
زير رده دوم: ايگوانودونيتا
–
داراي انگشت شصت ميخ مانند
•
رو خانواده:هادروساريده
–
دايناسورهاي منقار اردكي
•
خانواده لامبيوسارينه
–
دايناسورهاي منقار اردكي تاج دار
•
جنس لامبيوساروس
•
گونه هاي لامبي( گونه ويژه اي كه به وسيله پاركس در سال 1923
نامگذاري شد).
زمان زيست:
لامبيوساروس در طول دوره كرتاسه يعني حدود 65تا83 ميليون سال پيش
(انتهاي دوران مزوزوئيك يا عصر خزندگان) زندگي مي كرد. حدود 65
ميليون سال پيش يك انقراض عمودي دايناسورها را از بين برد كه در اين
ميان لامبيوساروس نيز از بين رفت، لامبيوساروس در كرتاسه پاياني(در
آمريكاي شمالي) همراه با آلبرتوساروس، نانوتيرانوس، پاراسارولوپوس،
كوريتوساروس، ائوپلوسفالوس، كريتوساروس، تي ركس، تريسراتوپس و پاكي
رينوساروس.
رفتار لامبيوساروس:
لامبيوساروس يك جانور گله اي بود كه به منظور توليد مثل از نواحي
ساحلي به نواحي مرتفع تر كوچ مي كردند.
تغذيه:
لامبيوساروس گياهخوار بود و برگهاي سوزني درختان كاج، برگهاي درختان
گلدار و شاخه هاي كوچك را مي خورد.
هوش:
لامبيوساروس يك اورنيتوپود بود كه هوش آن( هوش دايناسورها به وسيله
نسبت بين مغزشان با وزن بدنشان يا
EQ
تعيين مي شود) در ميان دايناسورها متوسط بود.
EQ-
بهره هوشي:
تحرك:
لامبيوساروس بر روي دو پاي عقبي خود راه مي رفت و مي دويد و نسبتا"
يك دايناسور تند رو بود، و احتمالا" براي خوردن گياهان چهار پا مي
شد.
كشف فسيل:
لامبيوساروس
به وسيله دكتر ويليام پاركس در سال 1923 در احترام به لاورنس
لامب، اولين شكارچي فسيل كانادايي نامگذاري شد. بسياري از فسيل هاي
اين دايناسور در آمريكاي شمالي مونتانا(ايالات متحده)، باجا
كاليفرنيا(مكزيكو) و آلبرتا(كانادا). اين دايناسور اولين دايناسور
منقار اردكي است كه در آمريكاي شمالي يافت شد. پوست فسيل شده و اثر
دست اين دايناسور نيز يافت شده است.
