كوريتوزاروس

دايناسور كلاه دار

آناتومي:

كوريتوزاروس، دايناسوري بزرگ،‌گياهخوار و مرغابي مانند(خانواده هادروزاريدا) بود. طول آن حدود 33-30 فوت(10-9 متر)،‌ارتفاع آن حدود 6/6 فوت(2 متر) و وزن آن بيش از 5 تن بود.

كوريتوزاروس، در بالاي سربزرگش، تاجي استخواني و توخالي به شكل كلاه داشت كه در دو طرف پهن مي شد(كوريتوزاروس، به معناي دايناسور كلاه دار است). بيني كوريتوزاروس در بالاي تاجش قرار داشت. احتمالا اين تاج، براي ايجاد صدا، به عنوان وسيله خنك كننده، براي ابراز عشق به هنگام جفتگيري و/ يا تقويت حس بويايي(لوبهاي بويايي كوريتوزاروس،‌بخشي از مغز كه بو را حس مي كند، در تاج قرار دارد) به كار مي رفته است. تاج نرها بلندتر از تاج ماده ها و كوريتوزاروسهاي نابالغ بود.

پوزه كوريتوزاروس،‌ فاقد دندان بود و داراي صدها دندان گونه اي بود كه براي خردكردن غذا به كار مي رفت. كوريتوزاروس، روي دو(يا چهار) پا راه مي رفت،‌ بازواني كوتاه و دمي بلند و سنگين داشت. اين جانور فاقد وسيله دفاعي طبيعي بود. طول ران كوريتوزاروس (استخوان ران) 108 سانتيمتر بود.

زمان زيست:

كوريتوزاروس،‌در دوره كرتاسه،‌حدود 65-80 ميليون سال قبل، تا انتهاي مزوزوييك،‌عصر خزندگان مي زيست. هم عصرهاي كوريتوزاروس در كرتاسه پسين(در آمريكاي شمالي) عبارت بودند از:  آلبرتوزاروس، نانوتيرانوس، پاراسارولوفوس، ائوپلوسفالوس، كريتوزاروس و پاكيرينوزاروس. 

رفتاركوريتوزاروس:

كوريتوزاروس،‌به صورت گله اي زندگي مي كرد و براي توليد مثل از مناطق ساحلي به مناطق بلندتر مهاجرت مي كرد.

تغذيه:

كوريتوزاروس، گياهخوار بود و احتمالابرگهاي سوزني كاج، كاجها، گينگكاس، جوانه ها، سيكادها، شاخه هاي كوچك و برگهاي مگنوليا را مي خورده است.

هوش:

كوريتوزاروس، نوعي اورنيتوپود بودكه هوش آنها(يا   EQ كه از روي نسبت مغز به وزن بدن اندازه گيري مي شود) در بين دايناسورها متوسط بود.  

EQ- بهره هوشي:

تحرك:

كوريتوزاروس، روي دو پا راه مي رفت و مي دويد و دايناسور نسبتا چابك و تندرويي بود. احتمالا كوريتوزاروس براي خوردن گياهان زيرپايش، روي چهارپا راه مي رفته است.

كشف فسيلها:

كوريتوزاروس، در سال 1914،‌توسط بارنوم براون، از روي فسيلي كه در آلبرتاي كانادا يافت شد، نامگذاري شد. فسيلها در آمريكاي شمالي، در مونتاناي آمريكا و آلبرتاي كانادا، يافت شدند. پوست فسيل شده كوريتوزاروس با بافتي برجسته و ريگي كشف شده است.

طبقه بندي:

كوريتوزاروس،‌متعلق است به:

·        قلمرو(جانوران)

·        شاخه مهره داران(داراي طناب عصبي پشتي هستند كه در مغز خاتمه مي يابد)

·        رده آركوزاريا(دياپسيدها با دندانهاي سرپيچي و غيره)

·        راسته اورنيتيچيا- دايناسورهاي جهنده.

·        زيرراسته اورنيتوپودا.

·        روراسته ايگوانودونتيا- شستهايي ميله اي دارند.

·        سوپرخانواده هادروزاروييدا- دايناسورهاي مرغابي مانند.

·        خانواده لامبئوزارينا- دايناسورهاي مرغابي مانند و داراي تاج توخالي.

·        جنس كوريتوزاروس.

·        گونه كوريتوزاروس كاسواريوس(گونه نوعي: بارنوم براون، 1914).

كوريتوزاروس، دايناسوري بزرگ،‌گياهخوار و مرغابي مانند بود كه تاجي در سر داشت. احتمالا اين تاج، براي ايجاد صدا، به عنوان وسيله خنك كننده، براي ابراز عشق به هنگام جفتگيري و/ يا تقويت حس بويايي به كار مي رفته است. كوريتوزاروس،‌در دوره كرتاسه پسين، ‌حدود 65-80 ميليون سال قبل، مي زيست.

آناتومي: كوريتوزاروس، بازواني كوتاه،‌دمي بلند و نوك تيز، پاهاي سم دار سه انگشتي و دستاني دستكش مانند داشت. تاجي استخواني و توخالي، سرش را مي پوشاند. اين هادروزار(دايناسور مرغابي مانند) پوزه اي بي دندان و صدها دندان گونه اي فشرده داشت كه براي خردكردن غذا به كار مي رفت. طول كوريتوزاروس حدود 30 فوت(9 متر) و وزن آن بيش از 5 تن بود. كوريتوزاروس، دوپا بود(روي دوپا راه مي رفت) كه مي توانست براي چريدن و خوردن گياهان زيرپا، روي چهار پا هم راه برود.

فسيلها و نامگذاري: كوريتوزاروس،‌به معناي دايناسور كلاه دار است. كوريتوزاروس، در سال 1914،‌توسط بارنوم براون، از روي فسيلي كه در آلبرتاي كانادا يافت شد، نامگذاري شد. فسيلها در آمريكاي شمالي، در مونتاناي آمريكا و آلبرتاي كانادا، يافت شدند. پوست فسيل شده كوريتوزاروس با بافتي برجسته و ريگي كشف شده است.

ويژگيهاي كوريتوزاروس: