رنگ آميزي ديپلودوكوس

ديپلودوكوس، گياهخواري بزرگ با گردن بسيار بلند و دمي شلاقي شكل بود. اين دايناسور از بلندترين جانوران خشكي است. دیپلودوکوسها به صورت گله ای زندگی می کردند و هنگامی که غذای محل زیستشان تمام می شد مهاجرت می کردند.

آناتومي: ديپلودوكوس دايناسوري گردن دراز،‌دم شلاقي و غول پيكر با مغزي كوچك بود. كه طول آن حدود 90 فوت (27متر) و طول گردن درازآن 26فوت(8متر) و طول دم آن 45فوت(14متر) بود اما طول سرش كمتر از 2فوت بود. سوراخهاي بيني ديپلودوكوس در بالاي سرش قرار داشتند و دندانهاي ميله اي شكلي داشت كه در جلوي آرواره اش قرار داشتند و در عقب آرواره ها دنداني وجود نداشت. ديپلودوكوس سبكتر از ساروپودهاي غول پيكر ديگر بود و حدود 20-10 تن وزن داشت.

زمان زیست: دیپلودوکوس، در دوره ژوراسیک پسین، حدود 145- 156 میلیون سال قبل می زیست.

تغذيه: دیپلودوکوس گیاهخوار بود و با استفاده از دندانهای میله ای شکلش، گیاهان و عمدتا کاجها را می خورد.

فسیلها و نامگذاری: نخستین فسیل دیپلودوکوس، توسط ارل داگلاس و ساموئل ویلستون در سال 1877 کشف شد و در سال 1878 توسط دیرینه شناس اتنیل مارش نامگذاری شد. تعداد زیادی از فسیلهای دیپلودوکوس در کوههای راکی در غرب ایالات متحده(در کلرادو، مونتانا، اوتا و وایومینگ) کشف شده اند. دیپلودوکوس به معنای دومیله ای است زیرا در امتداد ستون فقراتش، دو ورقه استخوانی داشت.

 

Change Language | تماس با ما : Info@ngdir.ir | Home