رنگ آميزي سوپرزاروس

سوپرزاروس، گیاهخوار بزرگی با گردن دراز و دم بلند و شلاقی بود. این دایناسور، از بلندترین جانوران خشکی زی است. سوپرزاروسها، به صورت گله ای زندگی می کرده اند و هنگامی که غذای محل زیستشان تمام می شد، مهاجرت می کردند.

 آناتومی: سوپرزاروس، دایناسوری غول پیکر، گردن دراز و دم شلاقی بود که مغزی کوچک داشت. سوپرزاروس، گردنش را کما بیش افقی(موازی با زمین) نگه می داشت. طول این دایناسور، حدود 138فوت(42متر)، ارتفاع 54فوت(5/16متر)بود که طول گردن دراز آن به 39فوت(29متر)می رسید. وزن سوپرزاروس، بیش از55تن بود. سوراخهای بینی سوپرزاروس، در بالای سرش قرار داشتند. سوپرزاروس، دندانهایی میخی شکل داشت که فقط در جلوی آرواره ها قرار گرفته بودند- در پشت آرواره دنداني وجود نداشت. پاهای جلویی اش کوتاهتر از پاهای عقبی اش بودند و همه پاها فیل مانند و پنج انگشتی بودند. یکی از انگشتان هر پا شستی چنگال دار داشت که احتمالا برای محافظت و دفاع از آن استفاده می کرده است.

 زمان زيست: سوپزاروس، در دوره ژوراسیک پسین، از 145- 155 میلیون سال قبل می زیست. در اين دوره، دايناسورهاي بزرگ بسياري مي زيستند.

 تغذیه: سوپرزاروس گیاهخوار بود(تنها گیاهان را می خورد). سوپرزاروس با استفاده از دندانهاي ميخي شكلش، گیاهان را می خورد. احتمالا غذاي اصلي اين دايناسور، كاج بوده كه در زمان زيست ساروپودهاي بزر گ، گياه غالب و فراواني بوده است. منبع غذایی ثانویه شامل گینگکاس، دانه های سرخس، سیکادها، علف، سرخس، خزه و دم اسبیان بوده است. سوپرزاروس مجبور بود برای بقای خود در هر روز مقادیر بسیار زیادی گیاه بخورد.

 فسيلها و نامگذاري: نخستين فسيل سوپزاروس، در سال 1972، توسط ديرينه شناسي به نام جيمز جنسن، در غرب كلرادوي ايالات متحده كشف شد و در سال 1985، نامگذاري شد. اين دايناسور، تنها از روي فسيل ناقصي شناسايي شده كه شامل دو استخوان شانه به طول8فوت(4/2متر)، دنده هايي به طول 10فوت(3متر)، مهره هاي گردن به طول 5/4فوت(4/1متر) و استخوان لگن به پهناي 6فوت(8/1متر) مي باشد.

 سوپزاروس، به معناي سوپزدايناسور است. اين نام به اين علت به آن داده شده كه بسيار بزرگ بود.