رنگ آمیزی
ايگوانودون
ايگوانودون يك دايناسور گياهخوار بود كه بر روي هر انگشت شصتش يك زائده
ميخ مانند داشت. اين دايناسور 30 فوتي در طول دوره كرتاسه آغازين يعني
حدود 125تا 135 ميليون سال پيش و به صورت گله اي زندگي مي كرد.
ايگوانودون دومين دايناسوري بود كه كشف شد.
آناتومي:ايگوانودون
دايناسوري بود كه پوزه(منقار) بدون دندان و شاخ مانند و دندانهاي گونه
اي متراكمي داشت. بر روي هر دستش چهار انگشت به اضافه يك شصت ميخ مانند
داشت( كه عمود بر ساير انگشتان بود). ميخهاي شصتي احتمالا" به منظور
دفاع و يابه دست آوردن غذا به كار ميرفتند. ايگوانودون يك دم صاف، مسطح
و سخت، پاهاي 3 انگشتي با پنجه هاي سم مانند داشت. پاهاي اين جانور از
دستانش بزرگتر بود.
فسيل
ها و نامگذاري:ايگوانودون
بوسيله گيدئون مانتل در سال 1825 نامگذاري شد. مانتل شباهت هاي زيادي
را بين دندانهاي ايگوانادون و ايگواناهاي امروزي (سوسمار بومي آمريكايي
) كشف كرد با اين تفاوت كه دندانهاي ايگوانادون بزرگتر بودند.
ايگوانودون دومين دايناسوريي بود كه نامگذاري شدو مانتل نام آن را
ايگوانودون به معني دندان ايگوانا نام گذاشت.
صدها فسيل ايگوانودون در جهان بويژه در كشورهاي بلژيك، انگلستان،
آلمان، شمال آفريقا و ايالات متحده يافت شده است. گونه اي از آن به نام
آنجليسيوم به وسيله هال در سال 1829 نامگذاري شد.
