اقيانوس(Ocean): يك اقيانوس حجم گسترده اي از آب شور است. اقيانوس ها بيشتر از 4/3 سطح كره‌ي زمين را مي پوشاند. اقيانوس هاي كره‌ي زمين شامل اقيانوس هاي آرام، اطلس، هند و شمالي هستند. كف اقيانوس اغلب از باز است تشكليل شده است

ابسيدين(Obsidian): ابسيدين يا اشك آپاچ، شيشه‌ي آتشفشاني ست كه معمولاً سياه است، گاهي قرمز، قهوه اي، خاكستري، سبز(نوع كمياب)، تيره با لكه ها سفيد(دانه برف) و يا حتى روشن هستند. اين كاني شفاف شيشه اي در جريان هاي گدازه و سنگ هاي ابسيدين كه توده اي يافت مي شود. ابسيدين زماني تشكيل مي شود كه گدازه چگال آتشفشاني به سرعت سرد شوند. اغلب ابسيدين ها داراي 70 درصد سيكليكات است. سختي ابسيدين 5 و وزن مخصوص 35/2 است

صفحات اقيانوسي(Oceanic plates): صفحه و كره‌ي زمين به صفحاتي تقسيم مي شود. هر صفحه قطعات وسيع سنگي شناوري روي گوشته‌ي نرم است و صفحات با سرعت حدود 1 تا 10 سانتي متر حركت مي كنند. صفحات اقيانوسي كه زير اقيانوس قرار دارند، نازك تر، جوانتر و چگال تر از صفحات قاره اي هستند. اين صفحات زير آبي حدود 75 كيلومتر ضخامت دارند و از سنگ بازالت تشكيل شده اند. از آنجا كه اين صفحات در حاشيه‌ي صفحات اقيانوسي كه باعث باز شدگي كف دريا مي شود. شكل گرفته اند، نسبتاً جوان تر هستند

جغرافياي اقيانوس شناسي(Oceanography): اقيانوس شناسي علم مطالعه جغرافيايي فيزيكي اقيانوس ها است

رخنمون(outcrop): يك رخنمون محلي است كه پي سنگ در سطح زمين پيدا است

گاز زدايي(outgassing):   گاز زدايي، يعني آزاد شدن گازها در جو در طي يك فوران آتشفشاني ست. بخش زيادي از جو ما شامل بخار آب، نيتروژن و آرگون از اين فرآيند بوجود مي آيند

ازون(Ozone): ازون شكلي اكسيژن(O3) كه شامل سه اتم متصل به هم است. ازون وقتي شكل مي گيرد كه دسته مولكول هاي اكسيژن(O2) به علت انرژي بالا بصورت عياران توسط الكترون هاي پر انرژي يا تابش پر انرژي شكسته مي شود

لايه‌ي ازون(Ozone layer): لايه‌ي ازون بخشي از پوشكره يا استرابتوسفر مي باشد كه شامل بيشتر ازون جوي كره‌ي زمين(حدود 90 درصد) مي شود. لايه‌ي ازون حدود 10 تا 25 كيلومتر بالاي سطح كره‌ي زمين قرار دارد و كره‌ي زمين را از تشعشعات مافوق بنفش B كه از خورشيد ناشي مي شود حفظ مي كند. لايه‌ي ازون در حال ضعيف شدن است بطوريكه حفره‌ي ازون بالاي قطب جنوب بوجود آمده است