عصر يخبندان (Ice age) : عصر يخبندان ، زماني‌ست هزاران سال به طول انجاميده و طي آن زمين بسيار سرد و پوشيده از يخ و يخچال است.

تودة نفوذي آذرين (igneous intrusion) : تودة نفوذي آذرين كه لاكوليت يا سازنده پلوتونيك نيز خوانده مي‌شود، ساختاري‌ست كه بواسطه حبس ماگما (سنگ مذاب) در زير سطح بوجود آمده و سنگ‌هاي بالايي خود را به حالت گنبدي شكل به بالا مي‌راند. اين ساختار داراي قاعدة مسطح و سطح بالايي محدب (روبه بالا) است. ماگما به تدريج سرد و سنگ شده و نهايتاً در صورتي كه سنگهاي رويي آن فرسوده شوند، در معرض ديد قرار مي‌گيرد

سنگ آذرين: (igneous rock)  ‌وقتي سنگ مذاب سرد مي‌شود، سنگ آذرين را تشكيل مي‌دهد. سنگ‌هاي نفوذي، سنگهاي آذريني هستند ه زير سطح زمين تشكيل و به تدريج سرد مي‌شوند. سنگ‌هاي خروجي، سنگهاي آذريني هستند كه در سطح زمين تشكيل و بسيار سريعتر سرد مي‌شوند، مانند اسيدين . برخي سنگهاي آذرين شامل گرانيت ، اسيدين (شيشة آتشفشاني)، بارالت و آنذريت پورفيري هستند

ايگنيمبريت(ignimbrite): ايگنيمبريت به معني باران سنگ آتش و نوعي سنگ آذرين است كه در جريان پيروكلاستيك پوميسي حاصل از فعاليت شديداٌ انفجاري شكل ميگيرند.

دهانه برخوردي (impact crater) : دهانه‌هاي برخوردي، بقاياي برخورد بين يك شهاب‌سنگ يا سيارك دار با زمين است.

فسيل شاخص (index fossil) : فسيل‌هاي شاخص فسيل‌هاي معمول و محدود در يك فاصله زماني هستند. اين فسيل‌ها در تشخيص زمان ساير فسيل‌ها كمك مي‌كنند. براي مثال تريلوبيت ها در دوران پالئوزوئيك معمول بوده، اما قبل از دورة پرمين يافت نشد، و آمونيت‌ها در دوران فروزوئيك معمول بودند، اما بعد از دوره كرتاسه از بين رفتند

منطه بين جزر و مدي:(intertidal zone) منطه بين جزر و مدي جايي است كه خشكي و دريا به هم ميرسند

سنگ آذرين دروني (intrusive igneous rock) : سنگ دروني سنگي است كه زير سطح زمين تشكيل شده و به آرامي سرد شده است. اين سنگها معمولاً داراي بافت درشت دانه تا متوسط‌ دانه هستند، مانند گرانيت.

يون (ion) : يون، اتمي‌ست است كه يك يا چند الكترون خود را از دست داده و بار الكتريكي دارد

ناهنجاري ايريديم :(iridium anomaly)  ايريديم عنصري‌ست كه در سطح زمين كمياب است، اما در شهاب‌سنگ‌هاي آسماني فراوان است. حضور ايريديم موجود در لاية K-T (آنومالي ايريديم) فرضية ستاره‌اي آلوارز (Alvarez) را تصديق مي‌كند

ايزوتوپ (isotope) : يك ايزوتوپ از يك عنصر شكل‌ديگري از همان عنصر است كه تعداد نوترونهاي موجود در هستة آن تفاوت مي‌كند و به همين خاطر داراي وزن اتمي متفاوتي‌ست