همه اجرام آسمانی مقداری اشعه مادون قرمز ساطع می کنند. بخار آب بخشهای تحتانی جو این اشعه را حذب می کند، بنابراین برای یافتن آن، باید تلسکوپها در ارتفاعات بر روی ماهواره ها نصب شوند. ستاره شناسان می توانند با سنجش اشعه مادون قرمز، اجرامی را مشاهده کنند که ابرهای متراکم غبار نظیر سحابی جبار که محل تولد ستارگان است، آنها را احاطه کرده اند. آنها همچنین می توانند حلقه های گازی پیرامون ستارگان که محل تشکیل سیارات هستند را رصد کنند.