كهكشان فعال  (Active Galaxy) يك كهكشان فعال، كهكشاني‌ست كه انرژي عظيمي توليد مي‌كند. آنها از انرژي كل صادر شده از تمام ستاره‌هاي سحابي انرژي بيشتري توليد مي‌كنند. حداقل سه نوع كهكشان فعال وجود دارد. كه شامل كهكشانهاي سيفرت (Seyfert) ، كواسارس (Quasars) و بليزرز (Blazers) هستند (اگر چه اين سه نوع كهكشان از ديدگاه و مسافت‌هاي متفاوت يكي باشند.

كسوف حلقوي (Annular Eclipse)  كسوف يا خورشيدگرفتگي حالتي‌ست كه خورشيد شبيه به حلقه يا ماهواره مي‌شود. اين حلقه هنگامي كه ماه بطور كامل صفحة عبور  خورشيد يا دايره البروج را در طول كسوف نمي‌پوشاند، قابل رؤيت است. اين نوع كسوف هنگامي رخ مي‌دهد كه خورشيد در نزديكترين فاصله به زمين باشد و ماه در دورترين فاصله از زمين باشد وصفحة خورشيدي بزرگتر به نظر برسد.

 

كهكشان صورت فلكي زن به زنجير بسته(امراه المسلسله) (Andromeda Galaxy) كهكشان صورت فلكي زن به زنجير بسته(امراه المسلسله) يا NGC224,M31 نزديكترين كهكشان اصلي به كهكشان راه‌شيري است. اين كهكشان مانند كهكشان ما حلزوني شكل است و در گروه محلي (Local Group) قرار دارد. در صورت فلكي صورت فلكي زن به زنجير بسته(امراه المسلسله) ، اين كهكشان با چشم غيرمسلح قابل تشخيص است.

 

كمان (Arc)   بخشي از محيط دايره كهكشان حلزوني مسدود  (Barred Spiral Galaxy) يا SB، يك كهكشان حلزوني كه مركز آن كشيده و چرخيده است.

كمربند سياركان(Asteroid Belt) كمربند سياركان تجمع سياركان چرخان به دور خورشيد، و در بين مدارهاي مريخ و مشتري (2/2 تا 3/3 Au) است.اين كمر ممكن است روزي سياره اي ( در چنان مداري) بود. كه با برخورد به يك شبة سيارة عظيم يا سنگ آسماني، تخريب شده است.

 

كوتولة سياه (Black Dwarf) ستارة كوچك، سياره چگال، سرد و مرده اين ستارة تاريك عمدتاٌ از كربن ساخته شده و از بين رفتن لايه هاي خارجي قرمز و عظيم ستاره باقيمانده و يك سحابي سياره اي و سپس يك كوتولة سفيد را مي سازد. هستة هسته اي كوتولة سياه تهي شده است. كوتوله هاي سياه تقريباٌ هم اندازة زمين (اما فوق العاده سنگين تر) هستند! خورشيد ما روزي به كوتوله سياه تبديل مي شود.

كوتولة قهوه اي (Brown Dwarf) ستاره اي كه جرم آن آنقدر كم است كه شكاف هسته اي كافي نيست و در نتيجه ستاره از بين مي رود. كوتولة قهوه اي چندان درخشان نيست. معمولاٌ به عنوان جسمي با جرم بين 1028  تا 1028 * 84 در نظر گرفته مي شود. كوتولة قهوه اي به سرد شدن و تبديل به جسم تاريك فشرده اي كه به راحتي قابل شناسايي نيست ادامه مي دهد.

 

كالدار (Caldera) فرو افتادگي بزرگي روي يك آتشفشان كه به علت ريزش يا انفجار بوجود آمده.

كاليپوس (Callipus) كاليپوس سيز ليسوس (300 تا 370 قبل از ميلاد) يوناني باستاني كه طول فصل ها را بطور صحيح تعيين كرد. كاليپوس تقويم يوناني را با وتق دادن ماه قمري با سال خورشيدي و معرفي يك واحد زماني بنام چرخة كاليپيك (Callippic)، بسط داد. همچنين او تئوري اشتباه حركات سيارات را اضافه كرد كه طبق آن 7 كرة ديگر به سيستم اوروكوس (Eudoxus) اضافه شد.

 

كاليستو (Callisto) خارجي ترين قمر مشتري كه بزرگ، يخي، تيره رنگ و كم چگال است و سطح آن با دهانه هاي آتشفشاني و مواد پرتابي خراشيده شده است، قطر آن حدود 3000 مايل (4800 كيلومتر) بوده كه دقيقاٌ اندازة مشتري و بزرگترين قمر آن مي باشد. اين قمر در فاصلة متوسطي در حدود 1170000 مايل (1883000 كيلومتر) به دور مشتري مي چرخد. جرم آن 1023 * 1/08 است. كاليستو در سال 1610 بطور مجزا توسط گاليلو (Galileo) و ماريوس (S. Marius) كشف شد.

كانادارم (Canadarm) بازوي رباتي روي شاتل فضايي، كه به فضا نوردان روي عرشة شاتل اجازه مي دهد كه اشيايي مانند ماهواره را در فضا دست كاري كنند. اين بازو شركت كانادايي (Spar Aerospace ltd) در طرح شاتل فضايي براي ناسا (NASA) ساخته شد. كانادرام در خارج از شاتل فضايي كلمبيا sts – 2 در دومين پرواز شاتل در 21 نوامبر 1981 نصب شد. اين وسيله در 13 نوامبر 1981 براي اولين بار توسط فضا نوردي به نام ريچارد ترولي (Riehard Truly) راه اندازي و امتحان شد.مثال ديگر اين كه، اگر دو جسم بزرگي 2 و 7 داشته باشند (با اختلاف 5)، ضريب درخشندگي آن 2/512 به توان 5 و در حدود 100  مي شود.

 

كارم (Carme) چهارمين قمر مشتري كه 18/5 مايل (30 كيلومتر) قطر دارد و در فاصلة 13800000 مايلي (22600000 كيلومتري) به دور خورشيد مي چرخد. كارم جرمي برابر با 1016 * 9 كيلوگرم دارد و در مدت 692 روز زميني، يكبار مشتري را در مدار پسروندة خود دور مي زند (در خلاف جهت مشتري). دربارة اين قمر اطلاعات زيادي وجود ندارد. اين قمر در سال 1938 توسط نيكلون(Nicholson. S) كشف شد.

كاليپسو (Calypso) يكي از 18 قمر زحل كه در سال 1980 توسط چند دانشمند كشف شد. اين قمر شكلي نا منظم و شعاعي  در حدود 8 * 8 * 15 كيلو متر دارد. كاليپسو در مداري مشترك با قمر تلستو (Telesto) كه 294660 كيلومتر از مركز زحل فاصله دارد، به دور زحل مي چرخند. از آنجا كه اين دو قمر در مدار تيتس (Tethys) مشتري دور مي زنند، تتيس تراوايي (Tethys Trojans) مي نامند. تلستو 60 درجه جلوي تيتس و كاليپسو 60 درجه پشت تيتس است.

 

كاربونادو (Carbonado) نوع كميابي از الماس سياه كدر كه براي جواهر آلات استفاده نمي شود، بلكه براي مواردي مانند مته هاي حفاري و اسباب سانيده به كار برده مي شود. زماني تصور مي شد كه آنها در اثر برخورد شهاب سنگ در دو ميليون سال قبل بوجود آمده اند ، اما بعد از مدتي اين اعتقاد از بين رفت. بزرگترين الماسي كه تا كنون يافت شده، كاربونادو بوده كه بيش از نيم كيلو گرم وزن دارد. كاربونادوها در باهيا، برزيل و آمريكاي جنوبي يافت مي شوند. بر خلاف ساير الماس ها، كاربونادو به شكل بلورين يافت  نمي شود، بلكه به شكل قطعات گرد يا نا منظم يافت مي شود. سختي آنها 10 و وزن مخصوص آنها 3/1 تا 3/3 مي باشد. الماس ها داراي ساختار كربني چند بلوري بسيار سخت هستند.

كهكشان چرخ ارابه (Cartwheel Galaxy) كهكشاني كه ساختار حلقه مانندي دارد كه اين ساختار نتيجة تصادم از جلوي دو كهكشان است. اين كهكشان در ابتدا به صورت يك كهكشان حلقوي منظم كه در اثر برخورد با يك كهكشان كوچك تر، بوجود آمده. نوار حلقه مانند ستاره ها هنگامي كه يك سنگ به درون آن پرتاپ مي شود، بسيار شبيه به امواج سطح آب است. كهكشان چرخ ارابه حدود 500 ميليون سال نوري از زمين فاصله دارد و در كهكشان پيكر تراش (Sculptor) قرار دارد.

 

كاسيني (Cassini, G.D.) جوياني دو منيكو كاسيني (Giavanni domenico Cassini - 1625 تا 1712) ستاره شناسي بود كه در ايتاليا متولد شد و بعد ها يك شهروند فرانسوي شد. او چهار قمر زحل به نام تيتس (Tethys)، ديون (Dione)، رآ (Rhea) و يالتوپس (Iapetus) و همچنين بخش تاريكي از حلقة زحل به نام بخش كاسيني (Cassini Division) را كشف كرد.

كاسيني – هويگنز (Cassini – Hvygens) فضا پيماي كاسيني - هويگنز متعلق به ناسا (NASA) در يك مأموريت 11 ساله در اكتبر 1997 زمين را به سمت زحل ترك كرد. بعد از نامگذاري بخش اصلي حلقه هاي زحل، به نام بخش كاسيني (Cassini Division)، نامگذاري شد. كاسيني عكس ها و اطلاعات علمي را از ناهيد (در سال 1998)، مشتري (در سال 2000) را به زمين ارسال كرد. اين فضا پيما از ميدان جاذبة اين سياره ها براي بالا بردن سرعت خود و حركت به سمت زحل استفاده كرد. در سال 2004 كاوشگري به نام هويگنز كه توسط آژانس فضايي اروپا ساخته شده بود به سطح اتيتان (Titan) كه بزرگترين قمر زحل است، ارسال خواهد كرد.

 

كاتنا  (Catena) زنجيره اي از دهانه هاي آتشفشاني.

كرة سماوي (Celestial Sphere) كرة فرضي كه مركز آن در زمين است. اين كره توسط منجمين براي نقشه برداري اجسام آسماني به كار برده مي شود.

 

كرموسفر يا رنگين كره  (Chromosphere) لاية قرمز رنگ داخلي جو خورشيد بين فتوسفر و تاج كرموسفر يا رنگين كره  يا رنگ كره حين كسوف كامل قابل رويت است.

كوب(COBE) كاوشگر پس زمينة آسماني (Cosmic Background Explorer) نام يكي از ماهواره هاي ناساست كه در سال 1992 از زمين حركت كرد، كوب بطور گسترده اي نوسانات (ناهمگني) ريز موجهاي آسماني پس زمينه (حرارت باقيمانده از انفجارات بزرگ) را تشخيص مي دهد. تفاوت دما بسيار كم و از 2/7281 درجة كلوين بالاي صفر مطلق تا 2/7280 درجة كلوين تغيير مي كند، كه نوسانات چگالي مواد را در هستي اوليه مي رساند.

 

كولومبا (Columba) صورت فلكي كوچكي در نيمكرة شمالي، به شكل فاخته (و به همين معني) اي كه شاخة سبز رنگي در دهان دارد. اين صورت فلكي عضوي از خانوادة صور فلكي "آبهاي بهشتي" (Heuvenly Waters) است. كولومبا توسط منجمي به نام باير (Bayer) نامگذاري شد، اما در سال 1679 فضا نورد فرانسوس، آگستين روير (Augustion Royer) آن را شناساند (قبل از اين كه ستاره هاي كولومبا جزو صورت فلكي  دب اكبر-  Canis  Major شود). آلفا كولومبا (درخشانترين ستارة كولومبا، فايت (Phaet) نام دارد و بتا كولومبا (ستارة درخشان بعدي) وزن (Wezn)، خوشة كروي 1851 NGC و ستارة آبي با قدرت درخشندگي 5 (ستارة فراري - Runaway) در اين صورت فلكي وجود دارند.

كيهان شناسي  (Cosmology) مطالعة ساختار، منشاء و تحول هستي.   كيهان نورد (Cosmonaut) واژة روسي براي فضا نورد (Astronaut)، كسي كه در فضا گشت مي زند.   كيهان يا گيتي (Cosmos) اين واژه اشاره به جهان هستي كه كامل، هماهنگ و سيستم منظمي باشد، دارد.

 

كوبوانو  ( Cubewano ) كمربند اصلي اجسام كويپر ( Kuiper )  كه تحت تاثير تشديد صوت سيارات خارجي نيست . كوبوانو در حدود  Au 41 از خورشيد فاصله دارد. كرتيت (Curtat ) به معني كوتاه يا مخفف شده است. كهكشان بيضوي ( Elliptical Galaxy )   كهكشاني با  شكل بيضوي كه كهكشان E  يا نوع E  هم ناميده مي شود .M87 ,M32 كهكشانهاي بيضوي هستند

كروتن  ( Cruithne ) نام سياركي با قطر در حدود سه مايل (5 كيلومتر ) كه هم مدار زمين است , يعني اينكه دقيقاً در يك مدار مشترك با زمين مي چرخد . اين سيارك, نزديك به زمين( ( 3453 _ NEA  ) Earth asteroid  _ Near  ) بوده و از زمين داراي شكلي شبيه اسب است . اين سيارك به زمين نزديك مي شود و سپس مجدداً دور مي شود. مدار آن بسيار به سمت مدار زمين ميل دارد. در نزديك ترين مسير ( هر صد هزار سال ) در فاصله 10 ميليون مايل ( 15 كيلومتر ) زمين قرار مي گيرد , كه چهل برابر فاصله زمين از ماه قرار مي گيرد . كروتن نام اولين گروه قبيله اي سلتيك كه در جزيره بريتانيا بودند , است . اين سيارك در 10 اكتبر  1986 توسط والدرون ( D . Waldron ) در رصد خانه اسپيرنيگ سايدنيگ استراليا   ( Siding Spiring )  كشف شد .

 

كره دايسون ( Dyson Sphere) ساختار بزرگ فرضي كه در سال 1959 توسط فيزيكدان فريمن دايسون ( Freeman Dyson )  - از 1925 تا به حال ارائه شد . اين كره توخالي اطراف يك سياره و خورشيد ش را به منظور  جمع آوري تمام انرژي صادر شده از خورشيد ساخته مي شده . مواد پوسته از سياره ها و  سياركهاي غير متمركز ساخته مي شده است . دايسون محاسبه كرد كه در سيستم خورشيدي ما , ماده كافي براي ساخت يك پوسته حداقل با ضخامت 3متر به دور زمين و خورشيد وجود دارد.

كوهها چين خورده  ( Fold Mountains ) نوعي سلسله كوه كه هنگاميكه دو صفحه قاره اي به هم برخورد ميكنند ( يا يك صفحه قاره اي با يك صفحه اقيانوسي ) بوجود مي آيند . تصادم پوسته را فشرده و به سمت بالا هل مي دهد ( فرارانش ) و كوهها را شكل مي دهد . براي مثال هيماليا هنگاميكه صفحه هند با صفحه آسيا – اروپا در ميليون ها سال قبل به هم برخورد كردند , به وجود آيند .

 

كهكشان   (Galaxy ) گروه بزرگي از ستاره ها و ساير پيكره هاي آسماني كه توسط نيروهاي جاذبه اي به هم متصل هستند . كهكشانها اشكال ماريچ , بيضوي يا بي نظمي دارند . خورشيد و سيستم خورشيدي ما بخشي از كهكشان راه شيري است .

كريستين هويگنز  ( Huygens Christion ) ( 1629 تا 1695 ) فيزيكدان و ستاره شناس يوناني و كسي كه روشهاي جديدي براي تراش و برق انداختن عدسي هاي شيشه اي تلسكوپ را در سال 1654 ابداع كرد . با تلسكوپ قدرتمند جديد وي حلقه هاي زحل را تشخيص داد و تيتان را كه بزرگترين قمر زحل است را در سال 1655 كشف كرد . هويگنز ساعت آونگي را در سال 1656 اختراع كرد ( در آن فنر را حذف كرد ) ، اولين كارها را بر روي محاسبه احتمالات انجام داد ( 1955) و نظريه موجي نور را در سال 1678 ارائه داد .

 

كهكشان نامنظم  ( Irregular Galaxy ) كهكشاني بدون تقارن چرخشي ( بدون شكل فضايي ، بيضوي و يا عدسي مانند )  . اين كهكشانها معمولاً شامل 100 ميليون تا 10 ميليارد ستاره هستند. بعضي از  آنها درون ابر ( بدون ساختار ظاهري ) و بعضي شكلهاي طبيعي تري كه آشفته اند را دارا هستند. براي مثال ابر ماژلاني ( Magellanic Clould ) يك كهكشان نامنظم است .

كارل جانسكي  ( Jansky , Karl ) ( از 1905 تا 1949 ) مهندس راديوي آمريكايي و كسي كه ستاره شناس راديويي را ابداع كرد و گسترش داد . در سال 1932 اولين امواج راديويي از منبع فضايي را تشخيص داد ( اين امواج از مركز كهكشان راه شيري بود) . كار جانسكي توسط گروت ربر  ( Grote Reber )  ادامه يافت .

 

كابي ا( KBO)   مخفف جسم كمربند كويپر ( Kviper Belt Oljeet ) كلوين ( Kelvin ) لرد كلوين يا ويليام تامپسون ( 1824 تا 1907  William Tham pson ) ، كسي بود كه مقياس كلوين را طراحي كرد . بر طبق  اين مقياس صفر درجه كلوين به عنوان صفر مطلق در نظر گرفته مي شود و اندازه يك درجه به اندازه يك درجه سليسيوس است . آب در 16/273 درجه كلوين يخ مي بندد و 16/373 درجه مي جوشد .

كيلوگرم ( Kilogram )   واحد جرم تعريف شده براي وزن يك ليتر آب . يك كيلوگرم برابر 1000 گرم يا 2/2 پوند است   كيلوپارسس ( Kiloparsec) واحد فاصله اي كه برابر با 1000 پارسس يا 3260 سال نوري ست . كهكشان راه شيري ( Milky Way Galaxy ) قطري در حدود 61 كيلو پارسس دارد. كا ام  (Km )  مخفف كيلوگرم يا كيلومتر .

 

كمربند كويپر ( Kuiper Belt ) ناحيه اي پشت نپتون كه حداقل هفتاد هزار مدار جسم كوچك KBO) ها ( شامل كوار ( Quaoar )  و سندا (Senda ) است .  اين كمر بند در فاصله 30 تا 50 (؟) Au  قرار گرفته و در سال 1992 كشف شد . كمربند كويپر ممكن است از سنگ هاي آسماني كوتاه مدت ( مانند ستاره دنباله دار هالي ) منشاء گرفته باشد. نام اين كمربند از ستاره شناس آلماني – آمريكايي جرارد كويپر ( Gerard P . Kuiper )  كه احتمال وجود آنرا پيش بيني كرده بود، گرفته شده است .

كهكشان عدسي  ( Lenticular Galaxy) كهكشان عدسي شكلي كه از گروههاي بسيار زيادي از ستاره قديمي تر كه داراي توزيع يكنواخت و صافي هستند و ساختار داخلي بسيار كوچكي دارند ، تشكيل شده است .   كاني (Mineral) جامد طبيعي با تركيب شيميائي ثابت كه اتمهاي آن معمولاً الگوي منظمي دارند.

 

كاهش جرم (Mass Defect) جرم يك هستة اتمي كمتر از مجموع اجرام منفرد پروتونها و نوترونهايي‌ست كه آنرا تشكيل داده‌اند. اين تفاوت جرم را نقص جرم مي‌گويند و علت وجود آن اين است كه وقتي پروتون و نوترون به صورت هستة اتم در كنار هم قرار مي‌گيرند، جرم اضافي به انرژي تبديل مي‌شود   (E=mc2) و آزاد مي شود. ستاره ها با اين ساز و كار نيرو مي‌گيرند.

كريستا مك آولايف (McAuliffe, Christa) (1948 تا 1986) معلم مدرسة آمريكايي كه به عنوان اولين معلم در فضا انتخاب شد. او به همراه 6 فضانورد ديگر (فرانسيس اسكوبي Francis Scobee – مايكل اسميت Michael J. Smith -، جوديث رسنيك Judith A. Resvik، اليسون انيزوكا – Elison S. Onizuka، رولند مك ناير – Mc Nair . Roland E و جرگوري بي جارويس (Gregory B. Jarvis، به علت انفجار سفینه فضايي چلنجر 51-L ناسا، 73 ثانيه بعد از پرتاب در 27 ژانوية 1986 در ايالت ماساچوست، كشته شد. او قبل از گزينش براي مأموريت شاتل فضايي در مدرسه عالي كنكورد (Concord High School) همپشاير (Hampshaire) آموزش ديد. او متأهل و داراي دو فرزند بود.

 

كهكشان راه شيري (Milky Way Galaxy)  كهكشان حلقوي كه خورشيد و سيستم خورشيدي ما بخش كوچكي از آن است. اغلب ستاره‌ها كه ما مي‌توانيم ببينيم، در كهكشان راه شيري قرار دارند. صفحة اصلي راه شيري شبيه به نوار سفيد كمرنگي در آسمان شب است. راه شيري 100000 سال نوري قطر و 1000 سال نوري ضخامت دارد. در حدود 1011 × 2 ستاره در كهكشان راه شيري وجود دارند. اين كهكشان حلقوي در حدود 14 ميليارد سال قبل شكل گرفته است. تقريباً 250 ميليون سال طول مي‌كشد تا يك بار به دور راه شيري چرخيد. كرة زمين حدود 26000 سال نوري از مركز كهكشان راه شيري فاصله دارد. بازوهاي اصلي اين كهكشان شامل بازوي صورت فلكي قوس يا رامي  (Sagittarius A.)، بازوي قنطورس (Centaurus A.) و بازوي سيگنوي (Cygnus A.) كه سيستم خورشيدي ما در بازوي اصلي به نام بازوري اوريون اسپور   (Orion Spur A.) قرار دارد.

كمترين جزر و مد  (Neap Tides)  جزر و مد مخصوصاً ضعيفي كه زماني رخ مي‌دهد كه نيروهاي ما و خورشيد نسبت به زمين مكمل هم نباشند. اين حالت در مرحلة ربع ماه انجام مي‌گيرد. كرة تخت (Oblate) كره اي كه در قطبهايش تخت شده است. ذحل سياره‌اي كره‌اي تخت در سيستم خورشيدي‌ست كه تفاوت اقطار استوايي و قطبي‌اش تقريباً 10درصد است. كسوف يا خسوف بخشي  (Partial Eclipse) زماني رخ مي دهد كه ماه به طور بخشي جلوي خورشيد را مي‌گيرد يا ساية ماه به طور بخشي ديد ما را از ماه مي‌گيرد.

 

كهكشان غير عادي  (Peculiar Galaxy)  كهكشان بي شكلي كه شكلي غير عادي (نه كروي، حلقوي و نه عدسي مانند) دارد و يا داراي خصوصيت غير عادي هستند، مانند دنباله هاي گازي كه هسته بيرون مي آيند، درخشندگي سطحي كم، ميزان غبار غير معمول و غيره. اين كهكشان ها احتمالا هنگاميكه برخورد مي‌كنند و يا داراي كهكشان هاي همراهي كه بر روي آنها تأثير مي‌گذارند، تشكيل مي‌شوند. كهكشانهاي عجيب اساساً كوچكتر و از لحاظ نوري تيره تر از كهكشانهاي منظم هستند. اين كهكشانها داراي علامت P يا Pec در انتهاي اسمشان هستند. در سال منجمي به نام هالتون آرپ (Halton Arp)، طبقه بندي از 338 عدد از اين نوع كهكشانها در اطلس كهكشانهاي عجيب خود انتشار داد. وي عنوان كرد كه كهكشانهاي عجيب ستاره‌ها را در انفجارهاي شديد بوجود مي آورند. كهكشانهاي حلقوي نوعي از كهكشانهاي عجيب هستند.

كيواس اُ (QSO) به معني Quasi - Stellar - Object (جسم نيمه ستاره‌اي) واژه‌اي جديد براي كواسارها است كه براي اينكه كوسارهاي بدون موج راديويي را هم در بر بگيرد، تغيير نام داده‌اند. كوانتوم (Quantum) واحد طبيعي و بار، انرژي، لحظة زاويه‌اي يا ساير خصوصيات فيزيكي. نظرية كوانتوم  (Quantum Theory) اين نظريه بيان مي‌كند كه تشعشع الكترومغناطيسي از ذرات فرض (كوانتا) ساخته شده كه فتون ناميده مي‌شوند كه داراي خصوصيات موج مانند هستند. همچنين نظرية كوانتوم بيان مي‌كند كه الكترونها و ساير ذرات ديگر هم خصوصيت موجي و هم خصوصيت ذره‌اي دارند.

 

كوارك (Quark) ذرات نيمه اتمي كه ممكن است متشكلين بنيادي باريون‌ها (baryon مانند پروتون‌ها و نوترونها) و مسون‌ها (meson، مانند پيون‌ها و كاون‌ها) باشند. كوارك‌ها داراي جرم، بار (+ يا +) و چرخش هستند، 6 نوع كوارك وجود دارد: بالا, پايين، عجيب، جالب، سر و ته. هرباريون‌ها كه از 3 كوارك تشكيل شده‌اند (پروتونها و نوترونها از كوارك‌هاي بالا و پائين تشكيل شده‌اند). مسون‌ها از 2 كوارك تشكيل شده‌اند (يك كوارك و يك ضد كوارك). در سال 1964 ميوراي گل ـ مان (Murray Gell-Mann) وجود كوارك‌ها را پيشنهاد داد.

كوارتز (Quartz) كاني بلورين معمول

 

كوا اور (Quaoar) يا 2002LM62، جسم به تازگي كشف شده‌اي واقع در خارج از سيستم خورشيدي ما كه يك ميليارد كيلومتر دورتر از پلوتون (در كمربند كوئيپر ـ Kuiper Belt) هستند. اين اجسام با نام جسم كمربند كوئيپر 2002LM60 معرفي مي‌شوند. كوا اور نصف پلوتون قطر دارند (حدود 800 مايل يا 1300 كيلومتر). دورة مداري آن حدود 288 روز و مدار آن تقريباً دايره‌اي است. مايكل براون (Michael Brown) و چادويك تروجيلو (Chadwick Trujillo) در ژوئن 2002 با استفاده از تلسكوپ 48 اينچي پالومار (Palomar)، اين جسم را كشف كردند. اين جسم سنگ‌آسماني مانند از مخلوط يخ كم چگال و سنگ تركيبات يافته است. كوا اور به نام خداي آمريكايي‌هاي بومي نامگذاري شده است.

كواسار  (Quasar) (كه اخيراً بصورت QSO و Quasi-Stellar Object شناخته شده است) منبع انرژي با فاصله‌اي به اندازة ستاره در فضا همراه با مافوق بنفش مازاد. برخي از اين QSO ها ميزان بالايي تشعشع شامل امواج راديويي و پرتوهاي ايكس متساعد مي‌كند (اما برخي بدون راديو هستند). واژة كواسار مخفف دو كلمة كوازي (نيمه quasi) و ستلار (ستاره‌اي ـ Stellar) از اجسام راديويي نيمه ستاره‌اي است. در سال 1963 و 1964، كواسارها اولين بار توسط اشميت مارتين (Maartin Schmidt) و آلن سانديج (Allan R. Sundage) تشخيص داده شد.

 

كوتولة قرمز  (Red dwarf) ستارة متوالي اصلي كوچك، سرد و بسيار كمرنگ كه دماي سطح آن زير حدوداً 4000 درجة كلوين است. كوتوله‌هاي قرمز، معمولترين نوع ستاره است. پروكسما قنطورس (Proxima Centauri) يك كوتولة قرمز است.

كهكشان راديويي  (Radio Galaxy) كهكشاني كه امواج راديويي از آن ساتع مي‌شود. دجاجهA  (Cygnus A ) قدرتمندترين  كهكشان راديويي نزديك به زمين است.

 

كارل سگان  (Sagan, Carl) (1934 تا 1996) ستاره شناس آمريكايي و كسي كه كشف كرد كه سطح ناهيد فوق‌العاده داغ است. همچنين وي نشان داد كه هستي مواد شيميايي آلي زيادي دارد و ظاهراً حيات در فراي اجرام آسماني نيز وجود دارد. او از بزرگترين تبليغ كنندگان نجوم بود كه در بسياري از پروازهاي ناسا وستي (SETI) شركت داشت و پيشگام رشتة برون زيست شناسي (exobiology) بود.

كهكشان سيفرد (Seyfert Galaxy) كهكشان حلقوي فعالي كه هسته آن از خطوط نشري روشن شامل طول موجهاي قابل مشاهده تشكيل شده است. روشني در طول دوره هاي زمان نسبتاً كوتاه (كمتر از يكسال) تغيير مي كند. اين كهكشانها ممكن است در مركز خود داراي گودالهاي سياه باشند. كهكشانهاي سيفرد اولين بار در سال 1943 توسط كارل سيفرد (Carl Seyfert) توصيف شدند.

 

كوارتز ضربه اي (Shocked Quartz) كوارتزي كه تحت تاثير تغيير شكل حاصل از فشار و حرارت سيار زياد بوجود آمده است. اين كوارتز در لايه اي كه مرز K-T را مشخص مي كرد پيدا شده و اعتقاد نظريه بر خورد آلوارز (Alvarez impact theory) را بوجود آورد كه اين اعتقاد ، انقراض بزرگ K-T كه دايناسورها و بسياري از گروههاي موجودات زنده را از بين برد، توضيح مي دهد.

كسوف (Solar Eclipse) كسوف هنگامي اتفاق مي افتد كه ماه جلوي ديد ما از خورشيد را بگيرد.

 

كهكشان ستاره انفجاري (Starburst Galaxy) كهكشان درخشان و آبي رنگي كه داراي نرخ تشكيل ستاره بالايي است (گاهي اوقات، ناحيه تشكيل ستاره تنها در مركز كهكشان است و اين كهكشان ها ستاره انفجاري هسته اي ناميده مي شوند). اين نوع كهكشان با ابرگازي هيدروژن سوزان، چگالي غبار خلأ بين ستاره اي  و بسياري از ستاره هاي داغ جوان پرشده اند. اين كهكشانها نشرهاي راديويي قوي دارند كه باقيمانده ابر نو اخترهاي اخير هستند. كهكشانها ستاره انفجاري توسط هم رتبه هاي با جاذبه شريه خود، مانند كهكشانهاي نزديك در حال تصادم، شكل مي گيرند. مثالهايي از كهكشانهاي ستاره انفجاري شامل  NGC 253 ، و يك كهكشان حلقوي مسدود به نام NGC 1808 هستند. كهكشانهاي ستاره انفجاري ممكن است با هسته هاي كهكشاني فعال مرتبط باشند.

كهكشانهاي حلقوي  (Spiral Galaxy)  كهكشانهايي با ناحيه مركزی چگالي و بازوهاي حلقوي پيچ خورده دو نوع كهكشان حلقوي وجود دارد. كهكشانهاي S (حلقوي عادي) و SB (حلقوي مسدود) با مركز كشيده شده. كهكشان راه شيري و كهكشان صورت فلكي زن به زنجير بسته(امراه المسلسله) (Andromeda G) دو نمونه كهكشانهاي حلقوي هستند.

 

كلايد تومباو (1906 تا 1997) (Tombaugh, Clyde) منجم آمريكايي كه در سال 1930 پلوتون را كشف كرد. همچنين او در سال 1950 به درستي پيش بيني كرد كه سطح مريخ از دهانه پوشيده شده است.

كسوف كامل  (Total Eclipse) هنگامي كه ماه بطور كامل جلوي خورشيد را بگيرد يا سايه زمين بطور كامل جلوي ديد ما را از ماه بگيرد، كسوف يا خسوف كامل اتفاق ميافتد. يك كسوف يا خسوف كامل ميتواند تنها هنگام (1600 كيلومتر در ساعت) از روي زمين عبور ميكند. بخاطر اندازه و مسافت نسبي خورشيد، زمين و ماه، زمين تنها كره اي در منظومه شمسي ماست كه كسوف يا خسوف كامل را تجربه ميكند.

 

كمربندهاي وان آلن (Van Allen Belts) كمربندهاي تشعشع وان آلن، دو كمربند گازهاي يونيزه (پلاسما) هستند كه دور زمين را احاطه كرده اند. اين كمربندها در اثر برهم كنش بين ميدان مغناطيسي زمين و بارخوشيدي (جريان يونها يا همان ذرات باردار الكتريكي ، كه توسط خورشيد پراكنده ميشوند) بوجود ميآيند. ذرات (پلاسما) بوسيله مغناطيس كره زمين به دام ميافتد. وقتي ذرات سرگردان اين كمربندها با هوا برخورد ميكنند، نور خارج ميكنند و باعث تشكيل آورورا (aurora) ميشوند.

كوتوله سفيد (White Dwarf) ستاره داغ بسيار چگالي كوچكي كه نزديك به انتهاي حيات خود قرار دارد. اين ستاره ها عمدتاَ از كربن ساخته شده و باقيمانده ستاره هاي بزرگ سرخ كه لايه خارجي خود را از دست داده اند، هستند. هسته هسته اي اين ستاره هاي كم رنگ، تهي شده است. آنها تقريباَ اندازه زمين هستند (اما سنگين تر). خورشيد ما روزي به كوتوله سفيد تبديل خواهد شد. همراه ستاره شعراي يماني (Sirius) يك كوتوله سفيد است.

 

 

كوتوله زرد (Yellow Dwarf) ستاره هاي سري اصلي كوچك، خورشيد يك كوتوله زرد است،