W

 

 

جمع كردن (Waning)

به معني چين خوردن و كوتاه شدن در اندازه است.


 

 

چرخه آب

(Water Cycle)

مهاجرت آب هنگامي كه آب بين زمين و آسمان و بالعكس ميچرخد را ميگويند.

 

وات (Watt)

واحد نيرو برابر با يك ژول انرژي در ثانيه. اين واحد بنام مهندس و مخترع اسكاتلندي جيمز وات (1736 تا 1819) نامگذاري شده است.

 

موج (Wave)

آشفتگي حامل انرژي كه در فضا حركت ميكند. برخي مثالهاي موج،‌ موج در آب، موج هاي صوتي و موجهاي نوري هستند.

 
 

معادله موج

(Wave Function)

(يا معادله شرودينگر (Schrodinger معادله ديفرانسيلي در نظريه كوانتوم كه از لحاظ رياضي احتمال چگالي يك جسم در فضا و زمان را تشريح ميكند.

طول موج (Wavelength)

خاصيت تشتشع الكترومغناطيسي كه فاصله بين با راس يك موج است.

 

افزاينده (Waxing)

به معني رشد نمودن و افزايش اندازه است.

 

آب و هوا (Weather)

حالتي كه جو يك ستاره دارد، مانند گرما و سرماي آن يا جود نزولات جوي در آن

 

پيكره آسماني

عامل جاذبه اي نسبت به زمين

خورشيد

27/9

عطارد

0/38

ناهيد

0/91

زمين

1

ماه

0/17

مريخ

0/38

مشتري

2/54

زحل

1/08

اورانوس

0/91

نپتون

1/19

پلوتون

0/6

وزن (Weight)

ميزان سنگيني هرچيز. وزن در اثر نيروي گراني كه يك جسم را به سمت پائين ميكشد بوجود ميآيد. وزن يك جسم به چيزي كه روي سياره يا ماه بستگي دارد (برخلاف جرم كه ثابت است).

 

بي وزني (Weightlessness)

يا سقوط آزاد، حالتي است كه در آن يك جسم به نظر وزني ندارد (اما جرم جسم ثابت ميماند). طي بي وزني، كشش گراني يك جسم به حداقل ميرسد (نزديك به صفر).

 

 

ادوارد وايت (1930 تا 1967)

(White, Edward H.)

 فضانورد آمريكايي و خلبان آزمون نيروي هوايي . او اولين آمريكايي بود كه در فضا راه رفت و اولين كسي بود كه از جت جلوبرنده براي معلق ماندن و حركت كردن در فضا هنگام راهپيمايي فضايي استفاده كرد. اين راهپيمايي در 3 ژوئن 1965 در ماموريت 4 روزه جميني 4 (Gemini 4 , GT 4) به فرماندهي جيم مك دويت (Jim Mc Divitt) كه در آن ماموريت 62 بار به دور زمين چرخيده شد، انجام گرفت. وايت بعدها بعنوان سرخلبان براي اولين ماموريت فضايي (آپولو 1) برگزيده شد. سرهنگ دوم وايت در 27 ژانويه 1967، حين جلسه آموزشی آپولو (كه با توليد كننده هاي اضطراري كار ميكرد) مرد. يك جرقه سريع، فضاپيما را سوزاند و وايت و فضانوردان همراهش، گاس گريسوم  (Gus Grissom) و راچرچافي  (Rager Chafee) را كشت.

 

كوتوله سفيد

(White Dwarf)

ستاره داغ بسيار چگالي كوچكي كه نزديك به انتهاي حيات خود قرار دارد. اين ستاره ها عمدتاَ از كربن ساخته شده و باقيمانده ستاره هاي بزرگ سرخ كه لايه خارجي خود را از دست داده اند، هستند. هسته هسته اي اين ستاره هاي كم رنگ، تهي شده است. آنها تقريباَ اندازه زمين هستند (اما سنگين تر). خورشيد ما روزي به كوتوله سفيد تبديل خواهد شد. همراه ستاره شعراي يماني (Sirius) يك كوتوله سفيد است.
 

 

 

غول سفيد

(White Giant)

ستاره بزرگ سفيد كمياب با نوع طيفي A.

 

ابرغول سفيد

 (White Super Giant)

ستاره بسيار بزرگ كمياب با نوع طيفي A مانند ستاره دم(Deneb).

 

 

گودال سفيد

(White Hole)

برگشت يا نقص زماني سياه چاله و تجرد ديگري در زمان فضا ، مواد بطور غيرقابل پيش بيني از سفيد چاله ها دور شده (برخلاف سياه چاله ها كه مواد درون آن كشيده ميشوند). مثالي از سفيد چاله ها، تجرد اصلي انفجار بزرگ است (Big Bang).

 

بيضوي سفيد مشتري

(White Oval of Jupiter)

طوفان هفتاد ساله و تقريباَ‌ به اندازه زمين روي مشتري.

 

 

ستاره دنباله دار وايلد

2  Wild Comet

يا aka comet 81 P اولين ستاره دنباله دار كه توسط يك فضاپيما بررسي شد. ماموريت استارداست ناسا  (Stardust) در ژانويه 2004 به اين ستاره دنباله دار رسيد. فضاپيما در 15 ژانويه 2006 به زمين باز خواهد گشت. ستاره دنباله دار وايلد 2، سنگ آسماني كوتاه دوره است كه در 6 ژانويه 1978 توسط منجم سوئيسي، پاول وايلد (Paul wild) كشف شد، هسته اين شهاب سنگها 3 مايل (5 كيلومتر) قطر دارد. وايلد 2 خورشيد را هر 6/36 سال دور ميزند و مدار بيضوي آن از اطراف مدار مريخ تا مدار مشتري در تغيير است.

 

ويمپ (Wimp)

به معني Weakly Interacting Massive particles (برهم كنش ضعيف ذرات توده اي). ذرات فرضي هستند كه جرم نزديك به صفري دارند و تنها در برهم كنش هاي هسته اي ضعيف شركت ميكنند. مواد تاريك (Dark matter) ممكن است از ويمپ ها تشكيل شده باشند.

 
 

باد (Wind)

حركت هواي جوي روي يك سياره . باد در اثر تفاوت دماها و در نتيجه تفاوت فشار هوا) در اطراف يك سياره بوجود ميآيد. اين تفاوت دما نيز خود بوسيله خورشيد ايجاد ميشود. ساير دلايل ايجاد باد اختلاف دماي روي خشكي و روي دريا، پستي و بلندي خشكي (توپوگرافي) مانند تپه ها، كوهها، دشت ها و غيره  و چرخش زمين (كه باعث نيروي گريز از مركز ميشود) هستند.

 

انقلاب زمستاني

(Winter Solstice)

ايامي كه خورشيد به بيشترین انحراف جنوبي و شمالي خود ميرسد. انقلاب زمستاني در 21 دسامبر حادث ميشود و نشانگر آغاز زمستان در (كوتاهترين روز سال) نيمكره شمالي است. انقلاب تابستاني در 21 ژوئن حادث ميشود و نشانگر آغاز تابستان در (بلندترين روز سال) نيمكره شمالي است.

 

 

ستاره هاي ولف رايت

(Wolf – Rayet Stars)

ستاره هاي غيرمعمول كه بسيار وزين (40 برابر جرم خورشيد ما)، بي نهايت داغ و فوق العاده روشن هستند. اين ستاره ها بطور مدام جو خارجي خود را در پوسته هايي حبابي شكل از ذرات و گازها به بيرون مي فرستند ( و باد ستاره اي قوي بوجود ميآورند). در كهكشان راه شيري حدود 200 عدد از اين نوع ستاره ها كه اغلب آنها بسيار دور از ما هستند، شناخته شده اند. نزديكترين ستاره W-R به ما ستاره گاماي دوگانه ولوريوم (Velorum) در صورت فلكي ولا (Vela) است. ستاره هاي ولف رايت در سال 1867 توسط ولف (C.F.Wolf) و رايت (G.Rayet) در رصدخانه پاریس كشف شدند.

 

سوراخ كرم

(Wormhole)

يا پل انيشتين روزن (Einstein – Rosen Bridge) راه حل رياضي نظريه نسبيت عام انيشتين است. يك حفره كرم لورنتزين  (Lorentzian) ميان بخش هاي بسيار مجزاي زمان فضا، سياه چاله ها و بيرون سفيد چاله ها، ميانبري درست ميكند(سريعتر از سرعت نور حركت ميكند). فيزيكدانان بسياري اعتقاد دارند كه سوراخ كرم ها واقعيت فيزيكي ندارند، زيرا احتياج به يك ماده خروجي (exotic matic) ماده اي كه گراني آنرا دفع ميكند (به جاي اينكه جذب كند) دارند. جان ويلر (John A. Wheeler) در سال 1950 اين نام را برگزيد.

 

 

توماس رايت  (1711 تا 1786)

 (Wright, Thomas)

 فضاشناس انگليسي و يكي از اولين افرادي كه در سال 1750 درباره ساختار و منشاء منظومه شمسي و كهكشان ما كنكاش كرد. با استفاده از بحث هاي فلسفي و مذهبي ، رايت فرض كرد كه كهكشان راه شيري سيستم تخت نازكي از ستاره ها است كه منظومه شمسي نزديك مركز آن است. همچنين در اين كهكشهان، منظومه هاي ستاره اي ديگر اما دورتر (او آنها را سحابي ناميد) وجود دارد.

 

 

Change Language | Contact us : Info@ngdir.ir | Home