U

 

پرتوهاي مافوق بنفش

(Ultraviolet Rays)

نوعي تشعشع الكترومغناطيسي با طول موج بسيار كوتاه (زير طول موج آبي رنگ). اين پرتوها براي ما قابل مشاهده هستند. لايه اوزون اغلب انرژي مافوق بنفش خورشيد كه به جو زمين ميرسند را به دام مياندازد.


 

 

تلسكوپ مافوق بنفش

 (Ultraviolet Telescope)

اين تلسكوپ پرتوهاي مافوق بنفش را از فضا دريافت ميكند (نوعي تشعشع الكترومغناطيسي با طول موج كوتاه). از آنجائي كه لايه اوزون بيشتر انرژي مافوق بنفش ورودي به جو زمين را به دام مياندازد، امروزه از تلسكوپ مافوق بنفش چرخان مانند تلسكوپ مافوق بنفش هاپكينز (Hopkins) استفاده ميشود.

 

يوليسس  (Ulysses)

 فضاپيمايي كه در ماموريت مشترك ناسا (NASA) و آژانس فضايي اروپا  (ESA) در اكتبر 1990 براي كاوش خورشيد از يك شاتل فضايي پرتاب شد. اين فضاپيما مغناطيس خورشيد، پلاسماي باد خورشيدي، برجستگي هاي خورشيدي، انتشارات پرتوگاماي خورشيد، پرتابه هاي عمومي تاج خورشيد و ساير پديده هاي خورشيدي را مطالعه خواهند كرد.

 

سايه  (Umbra)

منطقه سرد تاريك داخلي
3400C=6600F=3700K)) طيسي لكه هاي خورشيدي كه ميتواند بيش از 12000 مايل (20000 كيلومتر) پهنا داشته باشد. ميدان مغناطيسي خورشيد در ميدان مغناطيسي بسيار قوي است.
بادي پوشيده از يخ نيتروژن است. ترتيون در حال حركت مارپيچ به سمت پنتون است. تريتون نام خداي دريا در افسانه هاي يونان است.

 

سايه (Umbra)

ناحيه اي از سايه كلي زمين.


 

 

آمبريل (Umbriel)

يكي از هجده قمر اورانوس و تاريك ترين آنها. اين قمر داراي سطح بسيار دهانه داري است كه نشناندهنده سن زياد آن است. آمبريل حلقه روشني روي خود دارد (احتمالاَ سطح يك دهانه) كه پايانه فلئورسانسي (Fluorescent cheerio) خوانده ميشود. اين قمر در سال 1851 توسط لاسل   (Wm.Lassell) كشف شد. قطر آمبريل 11709 كيلومتر، جرم آن 1021×1/27 و فاصله آن از اورانوس 265970 كيلومتر است.

 
 

يوندا (Undae)

تپه هاي شني، روي مريخ تپه هاي شني وجود دارد.

 

هستي (Universe)

همه چيز، تمام مواد و انرژي كه وجود دارند.

 


ثابت جهاني گراني

 (Universal Gravitational Constant)

يا G ثابت نسبي بودن معادله نيوتن كه در سال 1666 فرموله شد. جاذبه گراني بين اجسام را تشريح ميكند كه تنها به جرم و فاصله بين اجسام بستگي دارد در سال 1798 هنري كاونديش  (Henry Cevendish) ارزش عددي ..؟.. 8- 10×6/668 اين سانتي متر مربع بر گرم مربع تعيين كرد.

زمان جهاني

 (Universal Time)

يا UT همان زمان متوسط گرينويچ  (GMT)، يعني منطقه زماني گرينويچ انگلستان (طول جغرافيايي صفر) است.
 

 


 
Planet Distance from U.A.
(Astronomical Units)
Orbital period
Planetary Year
Mass
#1 0.06 AU 4.6 Earth days 3/4 the mass of Jupiter
#2 0.83 AU 242 Earth days 2 times the mass of Jupiter
#3 2.5 AU 3.5-4 Earth years 4 times the mass of Jupiter

آپسيلون صورت فلكي زن به زنجير بسته(امراه المسلسله)

  (Upsilon Andromedae)

ستاره اي در صورت فلكي صورت فلكي زن به زنجير بسته (امراه المسلسله)، منجمين، جوفري مارسي  (Geoffrey W.Marcy) و پاول بوتلر  (R.Paul Butler) سياره توده اي را در سال 1996 در حال چرخش به دور اين ستاره كشف كردند (كه هر چرخش 4/6 روز طول ميكشد)، اخيراَ دو سياره توده اي ديگر نيز كشف شدند. اين سه سياره در فاصله 2/5Au  ستاره ميچرخند.

URANIA
 

 

اورانومتريا  (Uranometria)

جدول / طبقه بندي مفصل ستاره ها كه در سال 1603 توسط جواترباير (Johannes Bayer) ساخته شد. اين طبقه بندي 51 جدول ستاره اي دارد (هركدام براي يكي از 48 صورت فلكي بطلميوسي  (Ptolemaic) به علاوه جدولي براي آسمانهاي جنوبي تاره كشف شد و دوپلانيفر  (Planisphere) كه با روش جديد طبقه بندي ستاره ها ساماندهي شده است. ضميمه اخيرا اورانومتريا، هر ستاره را با قدرت درخشندگي تا 9/5 را ترسيم ميكند (هر ستاره يك عدد جدولي اورانومتريا دارد).

 

اورانوس  (Uranus)

هفتمين سياره خورشيد، اين سياره يخي عظيم با ابرها پوشيده شده و توسط كمربندي از 11 حلقه و 18 قمر غني شده است. اين ابر گازي بزرگ سومين سياره بزرگ منظومه شمسي ما بعد از مشتري و زحل است و قطرش 4 برابر و جرمش 14 برابر زمين است.

 
 

 

صورت فلكي خرس بزرگ

(Ursa Major)

يا دب اكبر  (The Great Bear)، صورت فلكي (دوبه Dubhe و مراك (Merak ، ستاره هاي قطب شمال را نشان ميدهند.

صورت فلكي خرس بزرگ

(Ursa Minor)

يا دب اصغر (The Little Bear): صورت فلكي معروفي در نيمكره شمالي، نزديك ستاره قطب و شمال ستاره قطبي نيمكره شمالي.

 

باران شهابسنگ دب اكبريها

   (Ursid Meteor Shower)

اين باران ستاره دنباله دارد. هر ساله در 17 تا 25 دسامبر و حداكثر 22 دسامبر، هنگامي كه خورشيد از مدار ستاره دنباله دار تاتل (Tuttle) ميگذرد، اتفاق ميافتد. باقي مانده هاي يخي ستاره دنباله دار هنگامي كه وارد جو زمين ميشوند، ميسوزند. ستاره هاي دنباله دار به نظر ميرسند كه از صورت فلكي اورساماينر (دب اصغر) منشا گرفته باشند، اما اينطور نيست.


 

UV
 

 

 

Change Language | Contact us : Info@ngdir.ir | Home