انرژي براي حمل و نقل 

همانطوریکه گفتيم ،‌ از طريق پالايش نفت محصولات مختلفي بدست مي آيد. بعضي از اين محصولات شامل سوخت هواپيما، بنزين و گازوئيل، براي حمل و نقل استفاده مي شوند. معمولاً سوخت‌هاي حمل و نقل را از پالايشگاه و مخازن بزرگ توسط تانكرهايي به ايستگاههاي بنزين گيري (پمپ بنزين) حمل مي‌كنند. ظرفيت هر يك از اين تانكرها در حدود 10000 گالن است. سپس اين تانكرها، بنزين را به ايستگاههاي بنزين گيري تحويل مي دهند. در ايستگاههاي بنزين گيري دو نوع بنزين (معمولي و ويژه) در مخازن زيرزميني جداگانه ايي نگهداري مي شود. زمانيكه بنزين را در باك ماشين پر مي‌كنيد، در واقع اين بنزين از مخازن زيرزميني به بالا پمپ مي شود. نوعي بنزين ديگر كه تركيبي از دو نوع بنزين معمولي و ويژه است را بنزين متوسط مي‌گويند. ساير وسايل نقليه اعم از كاميون و بعضي ماشين‌هاي سواري از گازوئيل استفاده مي كنند. حمل گازوئيل به ايستگاههاي بنزين گيري نيز توسط تانكر صورت مي گيرد.

 

 

در ايالت كاليفرينا بيش از 26 ميليون وسيله نقليه در حال تردد در جاده ها هستند. در سال 2001 ، كل وسايل نقليه موجود در ايالت كاليفرنيا حدود 4/14 ميليارد گالن بنزين مصرف نمودند. اين مقدار بنزين بيش از مصرف ساير كشورها، به جز امريكا و اتحاد جماهير شوروي سابق بود. به همين دليل ايالت كاليفرنيا سومين مصرف كننده بزرگ بنزين در جهان است.

14 ميليارد گالن بنزين براي پركردن يك صف طولاني از تانكرهاي 10000 گالني، كه بصورت  سپر تو سپر از سانفرا نسيسكو تا سان‌ديه‌گو و برگشت تا سانفرا نسيسكو و سپس تا مقداري از راه ساكرامنتو توقف كرده اند ، كافي مي باشد.

اما سوخت بنزين باعث آلودگي هوا مي شود. به اين دليل شركت هاي نفتي در حال توليد نوع جديدي از بنزين مي باشند كه تميزتر از بنزيني است كه ما امروزه استفاده مي كنيم. از ابتداي سال 1996، كل بنزين توليدي در ايالت كاليفرنيا از اين نوع ، كه به نام «بنزين فرمول جديد» معروف است، ‌خواهد بود. تركيب اصلي اين نوع بنزين ماده اي به نام (MTBE) است كه در صورت نشت باعث آلودگي ذخاير آب مي شود. بنابراين، قرار است كه اين افزودني تا سال 2005 از بنزين برداشته شود. مسئله ديگري كه حمل و نقل را تحت شعاع قرار ميدهد اين است كه قسمت اعظم نفت مصرفي امريكا از كشورهاي خاورميانه وارد مي گردد. اين وابستگي ايالت متحده را، در صورت وقوع هرگونه ناآرامي سياسي، بسيار آسيب پذير مي سازد.

 

 

در دهة 1970 ، امريكاييها صف هاي طولاني را در پمپ هاي گاز به عينه ديدند و آن به اين دليل بود كه كشورهاي توليد كننده و صادر كننده نفت (OPEC) صدور نفت از خاورميانه را متوقف نمودند. در سال 2002 شرايط از اين هم بدتر خواهد بود، زيرا ميزان واردات نفت از خاورميانه بيش از گذشته بوده و در حال افزايش است.

به دليل مسائلي از قبيل آلودگي هوا و وابستگي نفت، استفاده از سوخت‌هاي جديد و تميز  (به غير از نفت) در حال گسترش است. اين سوخت ها شامل متانول، اتانول، گاز طبيعي، پروپان و حتي برق
مي باشد.

ماشيني را كه در تصوير مي بينيد از سوخت متانول استفاده مي كند. در ماشين هاي كه در مسابقه سرعت ايندياناپوليس شركت كردند نيز از اين نوع سوخت استفاده گرديد.

 

 

كليه اين سوخت ها را سوخت هاي جايگزين (آلترناتيو) مي نامند، زيرا آنها جايگزيني براي بنزين و گازوئيل هستند. ماشين‌ها و كاميونهاي كه از اين نوع سوخت استفاده مي كنند را وسايل نقليه با سوخت جايگزين و يا به اختصار AFVS گويند.

در حال حاضر، صرفاً تعداد كمي از ماشين‌ها و كاميونهاي موجود از سوخت هاي ديگري غير از بنزين و گازوئيل استفاده مي كنند. اما مسئولين انرژي اميدوارند كه تا سال 2025 ،حداقل 4/1 از كل وسايل نقليه با سوخت‌هاي جايگزين كار كنند.

Change Language | Contact us : Info@ngdir.ir | Home