شعاع اتمی      پاسخ: بسیاری از خواص ویژه اتمها از جمله شعاع اتمی با مطالعه موقعیت اتمها در جدول تناوبی قابل توضیح هستند. اندازه یک اتم مفهومی نسبتا نامشخص می‌باشد. زیرا ابر الکترونی اطراف هسته مرز مشخصی ندارد اما می‌توان کمیتی را به نام شعاع اتمی تعریف و اندازه گیری کرد. فرض بر این است که در مواد عنصری اتمهای نزدیک به هم را مماس در نظر گرفته و شعاع اتمی را نصف فاصله میان دو هسته مجاور در نظر می‌گیرند. بطور کلی در جدول تناوبی شعاع اتمی از چپ به راست (در یک دوره) کاهش یافته و برعکس از بالا به پائین در یک گروه معین افزایش می‌یابد. اتمها با از دست دادن یا گرفتن الکترون تبدیل به کاتیون یا آنیون می‌شوند. یونهای منفی همیشه از اتمهای خود بزرگترند در حالی که اندازه یونهای مثبت همیشه کوچکتر از اتمهای اولیه است. تعیین اندازه یک اتم مسئله مشکلی می‌باشد. اگر اتم به صورت یک کره فرض شود شعاع اتمی را باید فاصله بین مرکز هسته و دورترین مکانی که احتمال یافتن الکترون در آن وجود دارد، در نظر گرفت ولی تراکم ابر الکترونی در اتمها متغیر می‌باشد و احتمال یافتن الکترون تا بی‌نهایت وجود دارد. از اینرو جدا کردن یک اتم تنها و اندازه گیری آن غیر ممکن می‌باشد. برای اندازه گیری شعاع اتم ، اندازه گیری فاصله بین هسته‌های دو اتم که باهم پیوند کووالانسی تشکیل داده‌اند امکان‌پذیر می‌باشد. با تقسیم کردن طول پیوند بر2 ، شعاع اتمی که شعاع کووالانسی هم نامیده می‌شود بدست می‌آید.