يك
سيستم بوم شناختي (اكوسيستم) يا اجتاع زنده، به هر عضو خود و محيط
اطراف خود وابسته است. بخش زندة يك سيستم بوم شناختي بعضي اوقات زنجيره
غذايي ناميده ميشود.
تمام اعضاء يك اكوسيستم نقش مهمي دارند و اگر تعداد يكي از آنها افزايش
يابد، اكوسيستم مشكل پيداخواهد كرد. ما با توليدكنندهها شروع خواهيم
كرد. اينها چيزهاي زندهاي هستند كه هيچ مادة زندهاي از محيط نياز
ندارند، مانند كانيها و كانيهاي مورد استفاده براي تأمين حيات،
گياهان سبز به عنوان توليدكننده در نظر گرفته ميشوندو در رأس زنجيرة
غذايي قرار دارند. بعد از آن مصرفكنندهها قرار دارند. اينها چيزهاي
زندهاي هستند كه براي تأمين غذاي خود به توليدكنندهها نياز دارند،
حيواناتي كه گياهان را ميخورند، گياهخوار ناميده ميشوند. آنها به
عنوان مصرفكننده محسوب شده ودر رتبة بعدي زنجيرة غذايي قرار ميگيرند.
حيواناتي كه ساير حيوانات را ميخورند گوشتخوار ناميده ميشوند. آنها
هم مصرف كننده محسوب شده و از آنجا كه برا غذا به گوشتخواران هم نياز
دارند، در زنجيره غذايي، زنجيره طولانيتري را ميسازد.
انسانها و حيواناتي كه هم گياه و هم حيوان ميخورند، همه چيز خوار
ناميده ميشوند و بخشي از قسمت مصرف كنندة اكوسيستم محسوب ميشوند.
در نهايت، آخرين بخش اكوسيستم، تجزيهكنندگان هستند. اينها چيزهاي
زندهاي هستند كه از گياهان و حيوانات مرده تأمين غذا ميكنند و پس
مانده آنها را مجدداً به مواد معدني و گاز تبديل ميكند.
تجزيهكنندگان شامل قارچها و باكتريها هستند.
