ليتولوژي منطقه شامل كنگلومراي تحكيم نيافته و سيلت و رس بين لايه اي است. جنس سنگهاي منطقه با توجه به صفحه 391 كتاب زمين شناسي ايران (آقا نباتي، 1385) جزء رخساره قاره اي پليوسن مي باشد كه با توجه به اين مساله بيشتر نهشته هاي اين رخساره كنگلومرايي بوده كه با سازند هزار دره- البرز و يا سازند بختياري - زاگرس قابل قياس مي باشد. نقشه زير نقشه يكصد هزار زمين شناسي كرج مي باشد و منطقه حلقه دره در آن با كادر قرمز مشخص شده است.
   سازند هزار دره از كنگلومراي همگن با قلوه سنگ ، شن و ريگ تشكيل شده و فضاي ميان دانه‌ها را ماسه و سيلت پر كرده است. اين سازند تشكيلاتي سيلابي بوده ولي در حال حاضر مورفولوژي رودخانه‌هاي اصلي تغذيه كننده آن قابل تشخيص نيست (Tchalenko Etal., 1974) ويژگيهاي بارز اين سازند عبارتند از :
   • ضخامت زياد در حدود 1600 متر و همگن بودن سازند
   • لايه‌بندي منظم و بطور محلي داراي لايه‌ها و عدسي‌هائي از رس و ماسه سنگ
   • سيمان خوب و سخت شده
   • اندازه متوسط قلوه‌ها بين 10-25 سانتي‌متر و دگرساني (آلتراسيون) زياد
   • رنگ خاكستري روشن
   • شيب زياد لايه‌ها تا حدود 90 درجه و چين خوردگي آنها
   • حدود 90 درصد از سنگهاي كرج و 10% آن از ساير سنگها
   اين خصوصيات نشان دهنده آن است كه در زمان رسوب گذاري سازند آبرفتي هزار دره ، كوههاي البرز در حال بالا آمدن و فرسايش يافتن بوده‌اند . سازند هزار دره نهشته‌هاي رودخانه‌هاي سيلابي بزرگ است كه از طرف شمال شرقي دشت تهران و از ميان كوههاي سپاهيه بسوي جنوب و جنوب غربي تهران همزمان با برپائي كوههاي البرز جاري بوده‌اند . سازند آبرفتي هزار دره را متعلق به كواترنر مي‌دانند ( بربريان و ديگران، 1371)