مفهوم مشاهدات سنجشي و ساختار پيام در GPS
   NAVSTARE GPS يک سيستم تعيين فاصله يک طرفه است، بدين مفهوم که پيامها به شکل کانالي تنها از ماهواره ارسال مي شوند و بر گشتي وجود ندارد. اساس سنجش عبارت است از زمان رفت پيام از آنتن ماهواره تا آنتن گيرنده. اين زمان، پس از ضرب شدن در سرعت انتقال پيام،به طول تبديل مي شود. مفهوم فاصله سنجي يک طرفه اين است که قرائت ساعت در آنتن فرستنده با قرائت ساعت در آنتن گيرنده مقايسه شود. در حالت کلي، نمي توان فرض کرد که اين دو ساعت دقيقا هم زمان و هماهنگ باشند؛ بنابراين، در زمان رفت پيام يک خطاي سيستماتيک (سامانه) به نام خطاي هم زماني وجود دارد.
   شکل نشان دهنده اين نکته است که براي تعيين مختصات آنتن گيرنده و خطاي هم زماني ساعت،انجام مشاهدات هم زمان بين گيرنده و 4 ماهواره الزامي است.در ضمن، موقعيت و زمان ماهواره نيز بايد مشخص باشد. گيرنده اي که روي زمين در يک نقطه مجهول مستقر است، فاصله اين نقطه با تمام ماهواره هايي را که در محلهاي مشخص در ديد قرار دارند، تعيين مي کند.
   پيامهاي GPS بايد ابزاري براي تعيين موقعيت آني(موقعيت در زمان واقعي) فرآهم آورد. اين ابزار با مدولاسيون موج حامل از طريق کدهاي نويز شبه تصادفي (PRN) حاصل مي شود. کدهاي مذکور دنباله هايي از مقادير دودويي (صفر ويک ) هستند که سرشتي تصادفي دارند ولي کاملا معين و قابل شناسايي اند. فاصله زماني بين دو صفر و يا دو يک يا يک صفر و يک را چيت و تعداد 5 چيت در ثانيه را آهنگ چيت مي گويند.
   در GPS دو کد مختلف به کار مي رود: کد P و کد C/A. حرف P به معني دقيق يا حفاظت شده مختص ارتش ايلات متحده و متحدانش است که براي دريافت آن، داشتن گيرنده هاي مخصوص (PPS) لازم است. C/A به معني جمع آوري کم دقت (کلي) است که با گيرنده هايي با دقت کمتر (نسبت به PPS ) به نام SPS قابل دريافت است.